ผู้มีประสบการณ์ด้านกีฬาดั้งเดิมของเมียนมา กล่าวว่า การควบคุมลูกบอลหวาย “ชินลง” ที่ลอยขึ้นและตกลงอย่างชำนาญ ช่วยฝึกความอดทน ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่จำเป็นอย่างยิ่งในประเทศที่ประสบความลำบากมาอย่างยาวนาน

“เมื่อคุณเริ่มเล่นเกมนี้ คุณจะลืมทุกสิ่งทุกอย่าง เพราะคุณจะจดจ่อกับการเดาะลูก และสไตล์การเล่นของคุณเท่านั้น” นายวิน ทินต์ รองประธานสหพันธ์ชินลงแห่งเมียนมา วัย 74 ปี กล่าว

“ชินลง” เป็นเกมประจำชาติของเมียนมา และมีต้นกำเนิดย้อนกลับไปหลายร้อยปี มันเป็นเกมที่ผสมผสานระหว่างกีฬากับศิลปะ โดยมักเล่นประกอบกับดนตรี และโดยทั่วไปแล้ว ผู้ชายกับผู้หญิงจะเล่นแตกต่างกัน

ทีมผู้ชายจะใส่กางเกงขาสั้น ยืนเป็นวงกลม และใช้เท้า เข่า และศีรษะ เดาะลูกบอลหวายอย่างมีสไตล์ เพื่อส่งมันให้กับผู้เล่นคนอื่น แม้ตัวเกมมีระบบการนับคะแนนที่คนนอกเข้าใจได้ยาก ส่วนผู้หญิงจะเล่นเกมนี้คนเดียวเหมือนกับนักแสดงละครสัตว์ โดยเดาะลูกบอลหลายหมื่นครั้งขณะเดินบนเชือก หมุนร่ม และนั่งบนเก้าอี้ที่ตั้งอยู่บนขวดเบียร์

AFP

อย่างไรก็ตาม การเล่นชินลง ลดลงในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เนื่องจากการระบาดของโรคโควิด-19 ตามมาด้วยการรัฐประหารเมื่อปี 2564 และสงครามกลางเมืองที่ปะทุขึ้นในเวลาต่อมา

แม้อัตราความยากจนในเมียนมาพุ่งสูง และช่างฝีมือต้องเผชิญกับปัญหาที่เพิ่มขึ้นในการจัดหาวัสดุสำหรับทำลูกบอลหวาย แต่จังหวะขึ้นลงของเกมชินลง ช่วยทำให้พวกเขารู้สึกผ่อนคลาย

“เมื่อคุณได้ยินเสียงเดาะบอล มันก็เหมือนกับเสียงเพลง ดังนั้น เมื่อคุณเล่นชินลง คุณจะรู้สึกเหมือนกำลังเต้นรำ” นายวิน ทินต์ กล่าวเพิ่มเติม

ตามความเชื่อที่ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย การเล่นชินลงของเมียนมา มีมายาวนานถึง 1,500 ปี โดยบางคนอ้างถึงการค้นพบลูกบอลชินลงจำลองสีเงิน โดยนักโบราณคดีชาวฝรั่งเศส ที่เจดีย์แห่งหนึ่งซึ่งสร้างขึ้นในสมัยปยู ระหว่าง 200 ปีก่อนคริสตกาล และปี 1443

ในช่วงแรก การเล่นชินลงเป็นทั้งกิจกรรมยามว่าง การออกกำลังกาย และความบันเทิงของราชวงศ์ แต่เมื่อปี 2496 เกมก็มีกฎกติกาและระบบคะแนน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในความพยายามที่จะรวบรวมวัฒนธรรมประจำชาติของเมียนมา หลังประเทศได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักร

แม้ภายในเมียนมามีความขัดแย้ง แต่เหล่าผู้เล่นชินลงยังคงรวมตัวกันใต้ทางด่วน รอบเสาไฟตามถนน และสนามชินลงโดยเฉพาะ ซึ่งสำหรับพวกเขา วันที่ได้เล่นชินลง คือวันที่มีความสุขเสมอ

กระนั้น นายวิน ทินต์ กังวลว่า อัตราการเล่นชินลงกำลังลดลงอย่างต่อเนื่อง เช่นเดียวกับนายเป เต็ง คนทำลูกบอลชินลงระดับปรมาจารย์ ที่กลัวว่ากีฬานี้จะหายไป “นั่นคือเหตุผลที่เราส่งต่อเกมนี้ผ่านงานฝีมือของพวกเรา” นายเป เต็ง กล่าวทิ้งท้าย.

เลนซ์ซูม

เครดิตภาพ : AFP