ท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงของสายนํ้า การปรับเปลี่ยนภูมิทัศน์ริมนํ้า “นัยแม่นํ้า” ประติมากรรมนุ่มจากผ้า การย้อมสีธรรมชาติ การพิมพ์ลวดลายแบบ Eco Print จากพืชริมแม่นํ้ากกและการจัดวาง ศิลปินสํารวจ ‘พืชริมแม่นํ้ากก’ ในฐานะสิ่งมีชีวิตที่เติบโต ดํารงอยู่ และสะท้อนสภาพแวดล้อมของพื้นที่ นําเสนอเรื่องราวผ่านการบันทึกร่องรอยของพืชลงบนผืนผ้า ด้วยกระบวนการย้อมสีธรรมชาติและการพิมพ์ลวดลาย ก่อนนํามาประกอบสร้างเป็นประติมากรรมนุ่มรูปปลาแค้
สัตว์นํ้าพื้นถิ่นที่ดํารงชีวิตอยู่แนบชิดกับสายนํ้าและตะกอนดิน เป็นส่วนหนึ่งในความทรงจําของวิถีชีวิตริมนํ้า ปากท้องของชุมชน ชวนมองถึงความเปราะบาง การดูแลรักษา การพึ่งพาอาศัยกันของทุกชีวิตในระบบนิเวศเดียวกัน ฯลฯ หนึ่งในผลงานโดย ธนนันท์ ใจสว่าง หนึ่งในศิลปินที่กำลังแสดงผลงานในนิทรรศการ LOCAL MYTHS #2: ดินแดนในรอยต่อ ส่วนหนึ่งของโครงการขยายขอบเขตเครือข่ายศิลปะร่วมสมัยระดับท้องถิ่นสู่สากล
ศิลปะร่วมสมัย “LOCAL MYTHS #2: ดินแดนในรอยต่อ” นิทรรศการดังกล่าวหอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานครเปิดพื้นที่ให้กับศิลปินจากภูมิภาคต่างๆ ได้ร่วมสำรวจและถ่ายทอดเรื่องเล่าของตนเองในรูปแบบของศิลปะร่วมสมัย โดยที่ผ่านมาศิลปินแบ่งปันแนวคิด ที่มาของผลงาน โดยนิทรรศการฯจัดแสดงต่อเนื่องถึง 13 กันยายน ณ ห้องนิทรรศการหลัก ชั้น 8 หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร
“LOCAL MYTHS #2: ดินแดนในรอยต่อ” นิทรรศการรวบรวมผลงาน 9 ศิลปินซึ่งทำหน้าที่เสมือนเครื่องมือในการอ่านภูมิทัศน์ร่วมสมัย ผ่านเรื่องเล่าที่แทรกซึมอยู่ในผืนดิน สายน้ำ ร่างกาย และความทรงจำของผู้คน ผลงานชวนทบทวนและเชื้อเชิญให้ผู้ชมตั้งคำถามต่อภูมิทัศน์ที่ตนเองดำรงอยู่ เรากำลังยืนอยู่ ณ รอยต่อใด และจะเลือกเคลื่อนไปในทิศทางใด ภายใต้โลกที่ไม่เคยหยุดเปลี่ยนแปลง
นอกจาก “นัยแม่น้ำ” และ “ฟาร์มจดจํา อาร์ตสเปซ คอลเลกทีฟ” ผลงานกลุ่มศิลปินที่นำมาเสนอ อีกส่วนหนึ่งพาชมศิลปะร่วมสมัยจากนิทรรศการฯ อาทิ สื่อผสมจัดวาง ประติมากรรม ฯลฯ “บ้านนอก ความร่วมมือทางศิลปวัฒนธรรม” โครงการเทศกาลศิลปะร่วมสมัยนานาชาติซึ่งจัดต่อเนื่องนับแต่ปีพ.ศ. 2557 โดยเน้นกระบวนการร่วมมือและการมีส่วนร่วมทางสังคมระหว่างศิลปิน ชุมชน และผู้ชม เพื่อสร้างนิเวศวิทยาทางความรู้จากทุนทางสังคมและวัฒนธรรม เป็นการปะทะสร้างสรรค์ภายใต้บริบทของพื้นที่ โดยมีผู้ชมร่วมสร้างพื้นที่เพื่อปะติดปะต่อสนามทางทัศนศิลป์ผ่านประสบการณ์ร่วมโดยตรง
“เจ้าจ๊างเมืองปอน, 2569” วิดีโอภาพเคลื่อนไหว และอุปกรณ์เลี้ยงช้าง อาทิ ตุงลายช้าง หวีหางช้าง ปลอกหวาย ฯลฯ โดย ณัฐปคัลภ์ เข็มขาว ศิลปินนําเสนอเรื่องราวของช้างที่เคยมีอยู่ในชุมชนบ้านปอน ผ่านการบันทึกภาพวิดีโอและจัดวางอุปกรณ์เลี้ยงช้าง สัมภาษณ์ผู้คนในชุมชนเกี่ยวกับเหตุการณ์สําคัญที่ทําให้ช้างเริ่มหายไปจากชุมชน เหลือไว้เพียงเศษอุปกรณ์เลี้ยงช้าง บ้านไม้ที่ใช้ช้างลากมาทําบ้าน ฯลฯ โดยโครงการนี้เริ่มต้นจากตอนที่ศิลปินย้ายกลับมาอยู่บ้านที่จังหวัดน่านแล้วเกิดข้อสงสัย และหลังจากลงพื้นที่สํารวจชุมชนจึงได้พบภาพถ่ายชุดหนึ่ง เป็นทั้งภาพถ่ายขาวดําและสี มีรูปช้างและคนในชุมชนปรากฏอยู่ในภาพถ่ายจึงทําให้ได้รู้ถึงการมีอยู่ของช้างในชุมชนของเราเมื่อในอดีต ฯลฯ
อีกผลงานโดย สุดาภรณ์ เตจา ศิลปินแสดงผลงานวิดีโอรวบรวมความเชื่อท้องถิ่นในภาคเหนือเกี่ยวกับเส้นผม ตั้งแต่การไว้ผมยาว การตัดผม การต่อผม จนถึงการถักเปียโยงใยกับศรัทธาที่ยังส่งผลถึงชีวิตความเป็นอยู่ในปัจจุบัน ฯลฯ ในนิทรรศการยังมีอีกหลายผลงานทั้ง นํ้า นา โรงสี, 2569, ธ.ดา.แล๊ป , ไส้ติ่ง : โซไซตี้ และอุบัติสัตย์ x ช่างทอผ้าศรีดอนชัย ร่วมบอกเล่าเรื่อง‘ดินแดนในรอยต่อ’ ชวนทบทวนและเชื้อเชิญให้ตั้งคำถามต่อภูมิทัศน์ที่ดำรงอยู่
