เสียดายที่ เวียดนาม มาช่วยสร้างกระแสให้บอลไทยแล้ว แต่คว้าไว้ไม่ได้
จริงๆ ยอดคนดู 26,415 คน กับการเล่นกับ “เพื่อนรัก”, เล่นที่ ราชมังคลากีฬาสถาน, รอบชิงชนะเลิศ, และเล่นในวันเสาร์ ก็ถือว่าน้อย
แต่ยังดีกว่านัดก่อนๆ ที่น้อยจนน่าใจหายจริงๆ 1.6 หมื่น, 1.3 หมื่น เหลือหมื่นกว่าในเกมกับ สิงคโปร์…นี่ถ้าเป็นหลักพันหล่ะ งามไส้
ด้วยการเจอ เวียดนาม และพยายามโหมกระแสกันให่้เต็มที่ ถือว่าดึงคนกลับมาพอสมควร
คนมาสนใจ เพราะ “หมั่นไส้” เวียดนาม อยากเอาชนะให้ได้
ความน่าหมั่นไส้ของเวียดนามนี่แหละ มันช่วยดึงกระแสคนกลับมา อย่างการสัมภาษณ์ของ คิมซังซิก ที่นักข่าวถามว่า “คุณบอกว่า เหงียนซวนเซิน จะยิงไทย 3 ลูกเหรอ”
ซังซิก ไม่ตอบว่าเขาพูดหรือไม่ แต่ตอบว่า “คนอื่นก็ยิงได้นะ”
แหม แบบนี้ มันต้องปิดปากด้วยชัยชนะ
แอนโธนี ฮัดสัน ที่จะชนะ จะแพ้ ก็โดนด่ามาตลอด จัดทัพแบบชุดที่เขาชอบที่สุด ในทรัพยากรที่มี
ผู้รักษาประตู กัมพล ปฐมอรรฆย์กุล, เซ็นเตอร์ ณัฐพงษ์ สายริยา, มานูเอล ทอม เบียรห์, แบ๊กขวา วาริส ชูทอง, แบ๊กซ้าย อูแซมมา เทียงคาม, กองกลาง สารัช อยู่เย็น, ชัยพล อดทน, ตัวรุก เสกสรรค์ ราตรี, คคนะ คำยก, กองหน้า ยศกร บูรพา, ธีรศักดิ์ เผยพิมาย
ดาวรุ่งเยอะมากชุดนี้ วาริส, อูแซมมา, ชัยพล, เสกสรรค์, คคนะ, ยศกร หรืออาจรวม ธีรศักดิ์
ฮัดสัน ให้โอกาสดาวรุ่ง จริงๆแล้ว สถานการณ์อาจบีบ “ให้ต้อง” เปิดโอกาสให้ดาวรุ่ง เพราะตัวมีราวๆ นี้ และรุ่นเก๋า ไม่ได้ดีกว่าชัดเจน
ทีมไทย พักน้อยกว่า 1 วัน แถมไม่ต้องเดินทางเหมือนเวียดนาม ทำให้ตอนต้นๆ ดูบดกันได้สนุก เวียดนาม ก็ดูตื้อๆ เหมือนกัน
แต่บอลเล่นนานเข้าๆ ไทยวิ่งมากเข้า ยิ่งเห็นความแตกต่าง
วันนี้ไทยวิ่งเยอะ มากสุด ชัยพล อดทน 10.4 กม., คคนะ คำยก 10.1 กม., ทอม เบียรห์ กับ สารัช 9.2 กม.
เวลาล่วงเลย เวียดนาม เริ่มดีกว่า แข็งกว่า ในการเข้าบอล จากเท่ากัน เป็นดีกว่าครึ่งจังหวะ เต็มจังหวะ การปะทะก็เหนือกว่า
นั่นก็เพราะเขามีเวลาเตรียมทีมมากกว่า ราว 2 เดือน เขาเอาจริง จะเอาแชมป์ให้ได้
โอกาสของไทย ที่พลาดไปชัดๆ ในท้ายครึ่งแรกของ ยศกร บูรพา กับหลายๆ จังหวะ ที่ไปป้วนเปี้ยนในกรอบเขตโทษได้แล้ว แต่โดน “งัดกลับมา”
และก็มาเสียจากบอลยาวของเวียดนาม บวกกับนักเตะเราเสียสมาธิ เสียระเบียบแนวรับ จะบอกว่า โดนง่ายๆ ก็ได้
ทีมไทย มีโอกาส แต่ทำไม่ได้ สุดท้ายก็แพ้ไป นี่แหละฟุตบอล
ฮัดสัน ยังเชื่อว่า ทีมชาติไทย จะกลับมาได้ เกมที่ 2 ที่มีดิงห์ สเตเดียม ในวันท่ี่ 22 ส.ค.69 ถ้าได้เร็ว เกมพลิก
แต่ลองจินตนาการ ขุมกำลังนักเตะไทยที่มีดาวรุ่งมากมาย ไปเล่นท่ามกลางแฟนบอลครึ่งแสน ในมีดิงห์ ด้วยเสียงกระหึ่ม สนั่นหวั่นไหว
ต้องยอมรับว่ายาก
“ยาก” แต่หาก “เชื่อมั่น” มันก็เป็นไปได้ อยู่ที่ ฮัดสัน จะพูดอย่างไร ให้นักเตะ “เชื่อ” ว่าเขาจะทำได้ ปาฏิหาริย์ไม่เดินมา เราต้องวิ่งเข้าไปหา
26 ส.ค.69 เป็นเกมสำคัญของ ฮัดสัน ที่กระแสแฟนบอลไม่ค่อยชื่นชอบ ขนาดชนะก็ไม่ชอบ พอแพ้ “คาบ้าน” 2 นัดติด ต่อทีมในอาเซียน สิงคโปร์-เวียดนาม ยิ่งด่าหนัก
ทีมชาติไทย ในอาเซียนคัพ เริ่มต้นด้วยขุมกำลังที่ไม่ดี เตรียมตัวไม่พร้อม อันนี้ต้องเข้าใจ และไม่ควรเป็นดัชนีชี้วัดอนาคต หากจะดูจริงๆ รอฟีฟ่าอาเซียน ยังทัน เมื่อได้ทัพใหญ่
และนักเตะเล่นบอลตาม “อุดมคติ” ของฮัดสันได้เต็มที่
กระนั้นก็ตาม ก็ต้องยอมรับว่า ความพ่ายแพ้ นำไปสู่กระแสที่ยิ่งตึงเครียด ก็อาจเป็น “ตัวแปรสำคัญ” เร่งปฏิกิริยา
บอลไทยชุดนี้แพ้เวียดนามได้ แต่พอสกอร์มัน 0-2 และคาบ้าน มันก็อาจจะ “เห็นใจ” ได้ยากสักนิด
จะกู้หน้า กู้ตา ก็คือเกมเยือนฮานอย “ฮัดสัน” ต้องแสดงอะไรให้เห็นมากกว่านี้
แม้การพลิกคว้าแชมป์จะยาก แต่อย่างน้อยก็ต้องทำอะไร ให้แฟนประทับใจ หรือไม่ก็ทำให้ “เครียด” น้อยลง.
วุฒินล บุญวานิช
