สิ่งที่หลายคนจับตาขณะนี้ นอกเหนือการออกมาเปิดเผยประสบการณ์ ยอดบริจาค  และสารพัดข้อสงสัยการใช้เงิน  คือความคืบหน้าด้านคดีความที่มีการแจ้งความเอาผิดมูลนิธิฯ ผู้ก่อตั้ง และพวก  ใน 3 ข้อหา  ได้แก่ ฉ้อโกง  พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ และฟอกเงิน  จากข้อหาเหล่านี้มีความเป็นไปได้แค่ไหนเมื่อเทียบกับพฤติการณ์ที่ปรากฎ

“ทีมข่าวอาชญากรรม”มีโอกาสสอบถาม นายวีรศักดิ์  โชติวานิช  นักกฎหมายชื่อดัง  ถึงความเห็นทางกฎหมายแนวทางการดำเนินคดีและความเป็นไปได้ในข้อหาต่าง ๆ โดยระบุว่า  หากจะกล่าวหาในข้อหา“ฉ้อโกง” มองว่าพฤติการณ์ยังไม่เข้าข่าย  เนื่องจากการฉ้อโกงต้องมีเจตนากระทำความผิดตั้งแต่เริ่มต้น  เช่น  การปกปิดข้อความจริงอันควรบอกให้แจ้งเพื่อหลอกลวงตั้งแต่แรก  แต่กรณีดังกล่าวมีการจัดตั้งมูลนิธิและดำเนินงานจริง

อย่างไรก็ตาม  หากพิสูจน์ได้ว่าเป็นการฉ้อโกงผ่านระบบคอมพิวเตอร์  ก็อาจขยายผลไปสู่ข้อหาฉ้อโกงประชาชน และกลายเป็นความผิดมูลฐานตามกฎหมายฟอกเงิน  ซึ่งจะเปิดทางให้เจ้าหน้าที่ ปปง. ดำเนินการยึดหรืออายัดทรัพย์สินไว้ตรวจสอบได้

นายวีรศักดิ์  ยังมองว่าพฤติการณ์ของน.ส.ปนัดดา  มีความเป็นไปได้ที่จะเข้าข่ายข้อหา“ยักยอก”มากกว่า  เนื่องจากเจตนายักยอกสามารถเกิดขึ้นในภายหลังได้  แม้ตอนเริ่มต้นจะตั้งใจดี  แต่เมื่อมีการเปิดรับบริจาค  เงินดังกล่าวจะตกเป็นของมูลนิธิทันที  ไม่ใช่ของเจ้าของหรือประธานมูลนิธิ  โดยคณะกรรมการมีสถานะเป็นเพียง“ตัวแทน”ในการดูแลรักษาทรัพย์สิน

หากนำเงินของมูลนิธิไปใช้ผิดวัตถุประสงค์ หรือนำไปใช้เพื่อประโยชน์ส่วนตัว  ก็จะถือเป็นการเบียดบังทรัพย์สิน เข้าข่ายความผิดฐานยักยอก ซึ่งหากเป็นคดียักยอก จะไม่สามารถนำ พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ฯ มาปรับใช้เรื่องการนำข้อมูลเท็จเข้าสู่ระบบได้

ทั้งนี้  กฎหมายได้กำหนดความผิดมูลฐานตามกฎหมายฟอกเงินไว้หลายประการ  หนึ่งในนั้นคือ ความผิดเกี่ยวกับการฉ้อโกงหรือยักยอก  ตามประมวลกฎหมายอาญา “อันมีลักษณะเป็นปกติธุระ” ซึ่งถือเป็น“จุดตัดสำคัญทางคดี” เนื่องจากการยักยอกหรือฉ้อโกงทั่วไปจะไม่เชื่อมโยงกับกฎหมายฟอกเงินโดยอัตโนมัติ  เว้นแต่จะเข้าข่ายกระทำเป็นปกติธุระ คือมีการกระทำซ้ำ ๆ ต่อเนื่อง มีรูปแบบหรือแผนประทุษกรรมเดิม ๆ อย่างเป็นระบบ หรือใช้เป็นช่องทางหลักในการแสวงหาประโยชน์เสมือนการประกอบอาชีพ

หากพฤติการณ์ชี้ชัดว่าเป็นการยักยอกหรือฉ้อโกงที่เป็นปกติธุระ จะถือเป็นความผิดมูลฐานตามกฎหมายฟอกเงินทันที ส่งผลให้เจ้าหน้าที่ ปปง. มีอำนาจเข้ามาตรวจสอบเส้นทางการเงิน พร้อมทั้งมีสิทธิ์ยึดและอายัดทรัพย์สินของผู้ถูกกล่าวหาไว้ตรวจสอบได้ในระหว่างดำเนินคดี

ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์  มูลนิธิถือเป็นนิติบุคคลที่“ไม่มีสมาชิก” มีเพียงคณะกรรมการอย่างน้อย 3 คน ดังนั้น หากมูลนิธิดำเนินการผิดวัตถุประสงค์ กฎหมายจึงกำหนดให้บุคคลที่มีสิทธิ์ร้องขอต่อศาลเพื่อให้มีคำสั่งเลิกมูลนิธิหรือถอดถอนกรรมการ ได้แก่ นายทะเบียน (กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย) , พนักงานอัยการ หรือผู้มีส่วนได้เสีย ซึ่งรวมถึงประชาชนผู้บริจาคเงิน  โดยผู้บริจาคจะต้องเก็บหลักฐานการโอนเงิน เพื่อแสดงสิทธิ์ในการยื่นร้องต่อศาล

สำหรับคดีมีประเด็นน่าสนใจอยู่ที่ ทางตำรวจจะพิจารณาองค์ประกอบความผิด แล้วแจ้งข้อกล่าวหาใดออกไป  เพราะในคดีอาญา  หากมีการฟ้องร้องจนศาลมีคำพิพากษา“ยกฟ้อง”ไปแล้ว จะไม่สามารถนำ“ข้อเท็จจริงเดิม”มาฟ้องซ้ำในข้อหาใหม่ได้  เว้นแต่จะมีบทบัญญัติทางกฎหมายให้ศาลลงโทษในฐานความผิดที่เกี่ยวข้องกันได้ตามที่พิจารณาได้ความ

ยกตัวอย่าง หากโจทก์ฟ้องในข้อหาฉ้อโกง  แต่ข้อเท็จจริงในทางพิจารณาของศาลฟังได้ว่าเป็นความผิดฐานยักยอก  ศาลจะลงโทษจำเลยในฐานยักยอกไม่ได้  และศาลต้องพิพากษายกฟ้อง แม้ว่าตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา (ป.วิ.อ.) มาตรา 192 วรรคสาม จะมีการยกเว้นให้ความผิดบางประเภท (เช่น ลักทรัพย์ ฉ้อโกง ยักยอก รับของโจร) ไม่ถือว่าแตกต่างกัน ในข้อสาระสำคัญก็ตาม  

แต่ศาลฎีกาได้วางบรรทัดฐานแยกแยะกรณีของ“ฉ้อโกง” และ“ยักยอก”ไว้  เนื่องจากพฤติการณ์และเจตนาในการกระทำความผิดนั้นสวนทางกันโดยสิ้นเชิง

เมื่อโจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยหลอกลวง(ฉ้อโกง) แต่ในทางพิจารณากลับได้ความว่า  ผู้เสียหายมอบหมายให้จำเลยครอบครองทรัพย์เองโดยไม่มีการหลอกลวง(ยักยอก) จึงเท่ากับว่า ข้อเท็จจริงในฟ้องกับที่ปรากฏในทางพิจารณาแตกต่างกันในข้อสาระสำคัญ ศาลจึงต้องยกฟ้องตาม ป.วิ.อ. มาตรา 192 วรรคสอง

ตัวอย่างแนวคำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวข้อง

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2427/2567  โจทก์ฟ้องจำเลยฐานฉ้อโกงรถยนต์ แต่ทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยไม่ได้หลอกลวงเอารถยนต์ไปตั้งแต่แรก  หากแต่เป็นการที่จำเลยนำรถยนต์ที่อยู่ในความดูแลไปจำนำแล้วเบียดบังเงินที่ได้มาเป็นของตน (เข้าข่ายยักยอก) ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า  วัตถุแห่งความผิดและพฤติการณ์เปลี่ยนไป ถือเป็นข้อแตกต่างในสาระสำคัญ ศาลลงโทษฐานยักยอกไม่ได้  ต้อง“ยกฟ้อง”

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9663/2554 วางหลักการในทำนองเดียวกันว่า  เมื่อฟ้องระบุว่าจำเลยหลอกลวงหลงเชื่อจึงส่งมอบทรัพย์(ฉ้อโกง) แต่ทางสืบพยานกลับฟังได้ว่าจำเลยรับมอบทรัพย์มาดูแลแล้วเบียดบัง(ยักยอก) ย่อมถือว่าแตกต่างในสาระสำคัญและจำเลยหลงต่อสู้ ศาลลงโทษไม่ได้.

ทีมข่าวอาชญากรรม รายงาน