พระราชวัชรสารบัณฑิต หรือ “เจ้าคุณประสาร” เลขาธิการศูนย์พิทักษ์พระพุทธศาสนาแห่งประเทศไทย กล่าวว่า ในคณะรัฐมนตรี (ครม.) ชุด “เศรษฐา 1” ที่ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้ง ลงวันที่ 1 ก.ย.2566 นั้น มีรัฐมนตรีที่จะต้องรับผิดชอบ กำกับ ดูแล บังคับบัญชางานที่เกี่ยวเนื่องกับศาสนา และพระพุทธศาสนาโดยตรง 2 ท่านคือ นายเสริมศักดิ์ พงษ์พานิช รมว.วัฒนธรรม(วธ.) และนางพวงเพ็ชร ชุนละเอียด รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี สำหรับนายเสริมศักดิ์นั้น อดีตเมื่อครั้งเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ ได้อาศัยวัดและข้าวก้นบาตรพระคือเป็นลูกศิษย์วัดมหาธาตุฯ คณะสลัก 3 ในพระสุวิมลธรรมาจารย์ (ผ่อง) ดังนั้นงานทางด้านศาสนาและวัฒนธรรมนั้นเมื่อได้ลูกศิษย์พระสายตรงมาขับเคลื่อนก็มีความหวังว่างานทางด้านนี้จะมีความสำคัญและพัฒนามากยิ่งขึ้น สำหรับงานด้านศาสนาและวัฒนธรรมของคนในชาติในแผ่นดินนั้นเป็นเรื่องใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับทุกภาคส่วนในสังคม ถ้าจับประเด็นให้ได้ จับทางให้ถูก ขับเคลื่อนให้ดีจะเป็นประโยชน์อย่างยิ่ง ทั้งต่อบ้านเมืองและรัฐบาลใหม่ ขณะนี้เรากำลังพูดถึงวิกฤตต่างๆ ของประเทศและโลกเช่นวิกฤตเศรษฐกิจ วิกฤตท่องเที่ยว เป็นต้น แต่เรากลับละเลยหรือลืมพูดถึงวิกฤตทางสังคมซึ่งเป็นเรื่องใหญ่ เรื่องสำคัญ เช่น เด็กและเยาวชนในวันนี้อนาคตในวันข้างหน้าจะเป็นอย่างไร สังคมผู้สูงอายุวันนี้จะขับเคลื่อนไปในทิศทางใด การศาสนาจะเป็นอย่างไร อะไรคือความหมายของคำว่า “บวร” หรือ แผ่นดินธรรมแผ่นดินทอง ทั้งหมดนี้ล้วนแต่ขอฝากไว้กับรมว.วธ.ใหม่
พระราชวัชรสารบัณฑิต กล่าวต่อไปว่า สำหรับรัฐมนตรีที่รับผิดชอบงานทางด้านพระพุทธศาสนาโดยตรงคือ นางพวงเพ็ชร ชุนละเอียด ในฐานะรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีนั้น อยากจะย้อนความหลังให้ฟังว่าเมื่อกว่า 10 ปีที่ผ่านมาศูนย์พิทักษ์ฯได้นิมนต์พระสงฆ์สามเณรและเชิญชวนอุบาสก อุบาสิกาจำนวนมากออกไปร่วมกันปฎิบัติธรรมที่หน้ารัฐสภา ถนนอู่ทองใน วัตถุประสงค์ในครั้งนั้น คือ ขอแยกงานด้านพระพุทธศาสนาออกมาจากกรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการในสมัยนั้น และจะขอให้ไปตั้งเป็นกระทรวงพระพุทธศาสนา แนวคิดดังกล่าวในยุคนั้นถือว่าเข้มข้นมาก เพราะเราชาวพุทธมองว่าพระพุทธศาสนาในแผ่นดินนี้เป็นเรื่องใหญ่ เป็นเรื่องสำคัญที่รัฐควรจะมองเห็น เข้าใจ ไม่ใช่ปล่อยให้เป็นเพียงแค่ส่วนงานหนึ่งในสังกัดกอง ภายใต้กรมการศาสนา การดำเนินการระหว่างตัวแทนของชาวพุทธ คือ ศูนย์พิทักษ์ฯกับรัฐบาลในคราวนั้นลงกันที่จากคำว่ากระทรวงพระพุทธศานามาเป็นสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ เปรียได้กับขอวัดแต่ได้สำนักสงฆ์ทำนองนั้น และทำไมชาวพุทธจึงมีแนวคิดถึงขั้นตั้งกระทรวงพระพุทธศาสนา ก็เพราะมองถึงคุณูปการ ประวัติศาสตร์และอื่นๆของผู้คนในประเทศนี้นั้นก็ล้วนสัมพันธ์กับพระพุทธศาสนาแทบทั้งสิ้น การที่รัฐในฐานะฝ่ายปกครองมองเห็นว่าพระพุทธศาสนามีความสำคัญ มีประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวข้องมายาวนานจนถึงปัจจุบันและยังมีคุณประโยชน์ ก็จะนำมาซึ่งการบริหารราชการแผ่นดินที่จะนำเอาหลักธรรมคำสอนในทางพระพุทธศาสนาไปประยุกต์ใช้ในทุกมิติของสังคม ไม่ว่าจะเป็นด้านการศึกษา เศรษฐกิจ อุตสาหกรรม การท่องเที่ยว แรงงาน เป็นต้น ภาพรวมก็คือกระบบธรรมาภิบาลที่ผู้คนเรียกร้องในปัจจุบันนี้นั่นเองและในที่สุดประเทศเราก็จะกลายเป็นสังคม “อุดมธรรม” ในที่สุด
เลขาธิการศูนย์พิทักษ์ฯ กล่าวต่อไปว่า ทั้งหมดนี้เป็นแนวคิด เป็นหลักการที่มีมาเมื่อไม่นานนี้และในปัจจุบันหลักการนี้ก็ยังดำรงอยู่ องคาพยพส่วนใหญ่ของศูนย์พิทักษ์ฯก็ยังคงอยู่ ไม่ได้หายไปไหน และพร้อมจะสืบสานต่อยอดต่อไปทั้งพระ ทั้งคฤหัสถ์ ขอให้ท่านรัฐมนตรีลองทำความเข้าใจดู และยังขอฝากงานต่อถึงนางพวงเพ็ชร อีกต่อไปว่า หลักสำคัญคือการพิทักษ์ ปกป้อง คุ้มครองและประสานงานด้านพระพุทธศาสนานั้น ขอให้รัฐมนตรีและทีมได้ช่วยกันคลี่แต่ละอย่างแต่ละประเด็นให้ชัด ให้เข้าใจไปจนถึงรากเหง้า คือ สมุทัยของสิ่งนั้นๆและดำเนินนโยบายในรัฐบาลเศรษฐา 1 ในด้านพระพุทธศาสนาให้เกิดเป็นรูปธรรมอย่างแท้จริง อำนวยประโยชน์แก่ผู้คนทุกคนในสังคม มีทีมงาน และฝ่ายประสานงานที่ดี คัดกรองให้ละเอียดรอบคอบ อย่าคำนึงถึงแค่ว่าเป็นพรรคเป็นพวก ประเภทสุดโต่งหัวชนฝา หรือรู้แบบงูๆปลาๆแต่อวดอ้างว่าเก่ง แต่เมื่อมาทำงานแล้วกลายเป็นมาจ้องจับผิดงานด้านศาสนา พระพุทธศานา หรือจ้องเล่นงานพระสงฆ์สามเณร ขอให้ระวัง และจะรอฟังการแถลงนโยบายของรัฐบาลต่อรัฐสภาว่านโยบายแรกเริ่มจะมีในบทบัญัติในเรื่องศาสนา และพระพุทธศาสนา จะปรากฎในนโยบายของรัฐบาลอย่างเหมาะสมหรือไม่
