เมื่อวันที่ 31 ต.ค. 68 ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี เสด็จไปทรงบำเพ็ญพระราชกุศล ในการพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมพระบรมศพ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ณ พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท ในพระบรมมหาราชวัง ในการนี้ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสิริภาจุฑาภรณ์เฝ้า รับเสด็จ
สำหรับพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรม พระบรมศพฯ นั้น มีบทสวด ที่มีทำนองเป็นเอกลักษณ์ ผลัดเปลี่ยนกัน โดยช่วงเวลาดังกล่าว เป็นพระสงฆ์จากวัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม ในบทนมัสการ “ทำนองเลื่อน” ซึ่งเป็นการสวด ที่เอื้อนเสียงสวดยาวต่อเนื่องกันตลอดทั้งบท ไม่เน้นความชัดเจนของคำสวด บางครั้งเรียก กะเลื่อน หรือ กะเคลื่อน และพระสงฆ์จากวัดราชสิทธารามราชวรวิหาร ในบทสวดพระอภิธรรม 7 คัมภีร์ ในทำนอง กะ ซึ่งเป็นทำนองสวดที่มีลักษณะลงตัว ชัดเจน และเอื้อนเสียงมีจังหวะหยุดเป็นวรรค ซึ่งมี 2 ลักษณะ คือ กะเปิด มีการสวดเน้นการออกเสียงคำสวดชัดเจน และกะปิด เป็นการสวดเอื้อน เสียงยาวต่อเนื่องกันตลอดทั้งบท.
