เราควรบริจาคเงินให้ใครดี ให้วัด ให้โรงพยาบาล ให้โรงเรียน หรือให้องค์กรอาสาสมัครบรรเทาทุกข์ ที่ไหนมีความโปร่งใส มีธรรมาภิบาล ก่อให้เกิดประโยชน์สูงสุด หรือบริจาคให้ใครก็ได้ที่เราสบายใจ ไม่ต้องสนใจว่าเงินไปไหน ถ้าคิดมากจิตใจจะขุ่นมัวไปเปล่า ๆ
ความเกี่ยวโยงกันในทางลับ ของผู้มีอิทธิพล นักการเมืองท้องถิ่น นักธุรกิจสีเทา ตำรวจ ขบวนการยุติธรรม และวงการศาสนา คนเหล่านี้สามารถโยกย้ายถ่ายเทเงิน ฟอกเงินได้ง่ายแบบที่เราเห็นในหนัง หรือที่เป็นข่าวตลอดทั้งปี จริงหรือ นักการเมืองท้องถิ่นน่ากลัวแบบในหนังจริงหรือ และตำรวจเป็นที่พึ่งของประชาชน หรือเป็นเครื่องมือของนักการเมือง
เราควรใช้ “การตลาด และประชาสัมพันธ์” ในวงการสงฆ์มากน้อยแค่ไหน แบบไหนพอดี แบบไหนพุทธพาณิชย์ แบบไหนหลอกลวงให้เรายิ่งงมงาย ทำอย่างไรให้การระดมทุนมีความโปร่งใส มีธรรมาภิบาล ได้มาตรฐานสากล
ความเชื่อเรื่องทำบุญแล้วแก้ปัญหาชีวิตได้ทุกเรื่อง อธิษฐานขอพรอะไรก็ได้ ยิ่งทำบุญมาก ยิ่งได้ไปสวรรค์ชั้นสูงขึ้น ใครบริจาคมากจะเป็น A List ของวัด จะเปลี่ยนความเชื่อเหล่านี้ เปลี่ยนพฤติกรรมให้คนทำความดีมากขึ้นได้อย่างไร
เราจะทราบได้อย่างไรว่าพระสงฆ์ที่เราไหว้ ปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบ อยู่ในศีลในธรรม จะดูตามสมณศักดิ์ พัดยศ การันตีความดีได้จริงหรือไม่ เราจะเชื่อพระสงฆ์ที่ดูดี มีจริยวัตรงดงาม เทศนาไพเราะนุ่มนวล ได้มากน้อยแค่ไหน
ไม่ว่าจะมีคำถามวนเวียนอยู่ในหัวมากแค่ไหน แม้ว่าเราจะไม่สามารถเชื่อถือสำนักพุทธในการดูแลระบบให้มี
“ธรรมาภิบาล” แต่เหล่าพุทธศาสนิกชน ยังคงเลื่อมใสในคำสอนขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่สอนให้เราเชื่อในหลัก “เหตุผลและกฎแห่งกรรม” กรรมทั้งหลายเกิดจากการกระทำของเราเอง อยากมีชีวิตดีต้องทำความดี ดำเนินชีวิตให้อยู่ในศีลในธรรม ไม่จำเป็นต้องไปงมงายขอพร หรือเร่งบริจาคตามกระแสการตลาดของพุทธพาณิชย์ … สาธุ.
