กองทัพอากาศไทย (RTAF) เดินหน้าปรับปรุงกลยุทธ์ โดยนำเครื่องบิน T-50TH (Golden Eagle) เข้าประจำการเพื่อทดแทนเครื่องบินฝึกรุ่นเก่าอย่าง L-39 ZA/ART ที่ใช้งานมานานกว่า 23 ปี จนเริ่มมีปัญหาด้านการซ่อมบำรุงและเทคโนโลยีที่ไม่รองรับภารกิจสมัยใหม่ โดย T-50TH รุ่นล่าสุดนี้ได้รับการอัปเกรดขีดความสามารถจนเทียบเท่าเครื่องบินขับไล่โจมตีเบา (Light Multirole Fighter) แบบ FA-50

มาทำความรู้จัก T-50TH ที่ พัฒนาโดยบริษัท KAI (Korea Aerospace Industries) จากเกาหลีใต้ ร่วมกับ Lockheed Martin จากสหรัฐฯ ผู้ออกแบบเครื่องบิน F-16 ทำให้มีโครงสร้างและระบบควบคุมในห้องนักบินคล้ายคลึงกับ F-16 มากที่สุด ช่วยให้นักบินฝึกหัดสามารถก้าวไปสู่เครื่องบินขับไล่สมรรถนะสูงได้อย่างไร้รอยต่อ

จุดเด่นสำคัญ:
-ความเร็วเหนือเสียง: ทำความเร็วสูงสุดได้ถึง 1.5 มัค (1,840 กม./ชม.)
-ประหยัดและคุ้มค่า: ค่าบำรุงรักษาต่ำกว่าเครื่องบินขับไล่ขนาดใหญ่ แต่ให้สมรรถนะที่ยอดเยี่ยม
-ภารกิจที่หลากหลาย: นอกจากเป็นเครื่องบินฝึกนักบินขับไล่ขั้นต้นแล้ว ยังรองรับภารกิจโจมตีทางอากาศ และการค้นหาช่วยเหลือในพื้นที่การรบ (CSAR)

ส่องสเปกทางเทคนิค T-50TH รายละเอียดข้อมูลทางเทคนิค
-เครื่องยนต์ General Electric F404-GE-102 (พร้อม Afterburning)
-น้ำหนักขึ้นบินสูงสุด 10,722 กิโลกรัม
-เพดานการบิน 48,000 ฟุต (14,630 เมตร)
-ระบบเรดาร์ Elta EL/M-2032 พร้อมกระเปาะชี้เป้า Sniper Pod
-ระบบอาวุธ ปืนกล 20 มม., AIM-9 Sidewinder, AGM-65 Maverick, GBU-12

ความแตกต่างระหว่าง T-50, FA-50 และ T-50TH
ในขณะที่ T-50 รุ่นมาตรฐานถูกออกแบบมาเพื่อการฝึกบิน และ FA-50 ถูกออกแบบมาเป็นเครื่องบินโจมตีเบาเต็มรูปแบบ แต่สำหรับ T-50TH ของไทย คือการผสมผสานที่ลงตัว โดยกองทัพอากาศได้ปรับปรุงขีดความสามารถเพิ่มเติม อาทิ ระบบเตือนการล็อกเป้าจากเรดาร์ (RWR) และรองรับอาวุธนำวิถีอากาศสู่อากาศรุ่นใหม่อย่าง IRIS-T ในอนาคต เพื่อให้เป็นเครื่องบินที่ทันสมัยที่สุดในตระกูลเครื่องบินฝึกระดับเดียวกัน

ข้อมูล เพจ “กองทัพอากาศไทย Royal Thai Air Force” – “Wikipedia”