ฮอตและงานรุมหนักมากสำหรับนักร้องเสียงดี ไรอัล กาจบัณฑิต จำปาศิลป์ ที่ล่าสุดเดินทางมาร้องเพลงเปิดงานตลาด “A fair ครั้งที่ 13 รวมของดี 4 ภาค” ที่ซีคอน บางแค งานนี้เจ้าตัวเปิดใจกับสื่อมวลชนถึงการทำงานและความคาดหวังที่อยากพาแม่ไปสวิตเซอร์แลนด์ด้วย

ไรอัล เล่าว่า “ช่วงนี้ก็เดินสายกระหน่ำเลยครับ เรื่อย ๆ ก็พยายามหางาน หาเงินให้ครอบครัว หาเงินให้แม่ด้วยครับ วันเกิดคุณแม่ที่ผ่านมา จริง ๆ ของขวัญวันเกิดผมไปซื้อไม่ทันครับ เลยเอาเงินให้แม่ไปซื้อเอง แล้วก็ซื้อเกินงบประมาณด้วย ตอนแรกที่ตั้งใจให้คือ6หลักครับ แต่แม่ก็ซื้อเกินไปนิดนึง ไปซื้อทอง ซื้อแล้วซื้ออีก ซื้อเก็บไว้ ผมก็บอกแม่ว่า แม่เอามาใช้บ้างได้ไหม ใช้จ่ายบ้าง แม่ก็บอกว่า ไม่ต้องหรอกลูก หนูใช้มาละ 100 ก็พอ ปกติก็จะมีโอกาสไปซื้อของให้คุณแม่ ซื้อให้ด้วยตัวเอง แต่ปีนี้เวลาไม่ค่อยแมตช์กัน เลยไม่ได้ไปซื้อ เลยให้แม่ไปซื้อเอง คิดว่าแม่น่าจะชอบเงินสดมากกว่าของ ฉ่ำมาก ขอให้แม่แข็งแรง อยู่กับเราไปนาน ๆ เป็นร่มโพธิ์ร่มไทร ซัก 100-200 ปีไปเลย (ยิ้ม)”

“พ่อไม่ค่อยมีเงินในบัญชีครับ มีก็ไม่ได้ใช้ แม่ใช้หมด ผมเลยเก็บเงินไว้ให้พ่อ 100,000 บาทในบัญชี วันหนึ่งพ่อตื่นมาตกใจ บอกว่า “เฮ้ย เงินหายไปไหน” แม่ก็มาโชว์ของ บอกว่า “สวยไหม ไปซื้อมา” สุดท้ายเงินพ่อ แม่ใช้แทนครับ พ่อแม่ผมเขาก็ภูมิใจครับ มันเป็นหน้าที่ของลูกอยู่แล้ว ที่ต้องดูแลครอบครัว ผมเป็นลูกคนโตด้วย ก็ต้องดูแลน้อง ๆ พ่อแม่ หลาย ๆ คนในครอบครัว ไม่ได้รู้สึกเครียดอะไรครับ มันเป็นปกติ เป็นหน้าที่ของเรา เรื่องการพาแม่ไปสวิตฯ อยากพาแม่ไปครับ เป็นประเทศที่ผมใฝ่ฝันตั้งแต่เด็ก เป็นประเทศที่สวยงาม ผมก็บอกแม่ว่า “แม่ เราหาเวลาไปสวิตกันไหม” แม่ก็บอก “เดินไปสิ เดินไปตรงโน้น” ผมก็งงว่าเดินไปไหน นั่นมันแซนด์วิชไฟล์ อยากสวิตเซอร์แลนด์ครับ จริง ๆ อยากไปสวิตเซอร์แลนด์มาก แต่ค่าใช้จ่ายค่อนข้างเยอะ คำนวณแล้วก็เหงื่อตก แม่ผมเป็นคนขี้งกด้วย คงไม่ได้ไปง่าย ๆ ที่อยากพาไป เพราะชีวิตนี้ แม่ไม่ค่อยได้เที่ยวเลยครับ ใกล้สุดก็คลองแสนแสบ เดินเลาะไปประตูน้ำ ผมอยากให้แม่ได้เที่ยวเยอะ ๆ อยากให้พ่อได้เที่ยวด้วย พ่อชอบดูหนังฝรั่ง ไม่เคยได้ไปญี่ปุ่น พอได้ไปญี่ปุ่นครั้งหนึ่ง เขาใช้ Translate คุยกับทุกคนเลยครับ คุยหมด ล่าสุดช่วงสงกรานต์ที่ผ่านมา แต่เรื่องสวิตเซอร์แลนด์ตั้งใจไว้ครับ ยังไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ขอเก็บเงินไว้สักก้อนก่อน แล้วค่อยพาไป”

“เรื่องการช่วยเหลือคุณยาย ล่าสุดไปเจอคุณยายแถวลาดพร้าว 94-95 ตอนกำลังกลับบ้าน เห็นคุณยายอยู่ข้างทาง มีของพะรุงพะรัง เลยคิดว่าเขาขายอะไรหรือเปล่า ก็เลยเข้าไปอุดหนุน พอทำธุระเสร็จ กลับมาเจอคุณยายยังอยู่ที่เดิม ก็เลยจอดคุยด้วย คุณยายอายุเยอะแล้ว ขายตุ๊กตาที่ถักเอง เขาเล่าเรื่องชีวิตให้ฟัง ลูกเสียชีวิต ตอนนี้อยู่กับหลาน กินลองกองประทังชีวิตกับน้ำเปล่า ตอนนั้นผมมีเงินติดตัวแค่ 700 บาท ที่เตรียมไว้จ่ายค่าทางด่วนด้วย เพราะไม่ได้เอากระเป๋าสตางค์มา แต่ก็ให้คุณยายไปทั้งหมด ผมรู้สึกว่าคุณยายน่ารักมาก ชีวิตเขาผ่านอะไรมาเยอะ ปกติก็ช่วยเหลืออยู่แล้วแต่แค่ไม่ได้โพสต์ เดี่ยว บางคนก็มองว่าสร้างภาพ แต่ผมไม่ได้มีปัญหากับตรงนั้นครับ เพราะเราไม่ได้ทำเพื่อให้ใครเห็น เราทำด้วยจิตของเราเอง แต่ครั้งนี้ก็อยากให้คนเปิดการมองเห็นให้คุณยายด้วย เผื่อใครผ่านไปแถวนั้น จะได้แวะไปอุดหนุนคุณยายครับ “