ขอเชิญร่วมการสนทนาธรรม เรื่อง “พระพุทธศาสนากับความรักและความเมตตา” โดยอาจารย์สุจินต์ บริหารวนเขตต์ ประธานมูลนิธิศึกษาและเผยแพร่พระพุทธศาสนา ผู้ได้รับโล่พระราชทานจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ในฐานะผู้ทำคุณประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนาในปี 2528 และผู้ได้รับรางวัลจากองค์การสหประชาชาติในฐานะสตรีดีเด่นในพระพุทธศาสนา เนื่องในวันสตรีสากล ปี 2550

การจัดสนทนาธรรมในครั้งนี้จะมีขึ้นในวันศุกร์ที่ 14 สิงหาคม 2569 เวลา 13.30–15.30 น. ณ ห้องประชุมพิบูล ไชยอนันต์ ชั้น 11 อาคารเทคนิคการสัตวแพทย์และการพยาบาลสัตว์ คณะเทคนิคการสัตวแพทย์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

การสนทนาธรรมดังกล่าวจัดโดยคณะเทคนิคการสัตวแพทย์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ร่วมกับชมรมนิสิตเก่ามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ผู้สนใจศึกษาพระธรรมวินัย และมูลนิธิศึกษาและเผยแพร่พระพุทธศาสนา

รับฟังและรับชมทางสถานีวิทยุมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ AM 1107 kHz เป็นแม่ข่ายถ่ายทอดสัญญาณดาวเทียมไปยังสถานีวิทยุมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ในภูมิภาคต่าง ๆ ได้แก่ ภาคเหนือ จังหวัดเชียงใหม่ AM 612 kHz ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัดขอนแก่น AM 1314 kHz และภาคใต้ จังหวัดสงขลา AM 1269 kHz และทางสื่อสังคมออนไลน์ www.radio.ku.ac.th, YouTube: kuradiothailand และ Facebook: สถานีวิทยุ มก.

รับชมทางสื่อสังคมออนไลน์ของมูลนิธิศึกษาและเผยแพร่พระพุทธศาสนา www.dhammahome.com
YouTube และ Facebook: ชมรมบ้านธัมมะ มศพ.
วิทยุออนไลน์ บ้านธัมมะ:
https://www.dhammahome.com/radio

——-

ข้อมูลประกอบข่าวประชาสัมพันธ์

พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาเดียวในโลกที่มีหลักธรรมคำสอนให้รู้สิ่งที่มีจริง หรือธรรมะที่มีจริง (สัจธรรม) ซึ่งเป็นสภาวธรรมที่เกิดขึ้นแล้วก็ดับไป เกิดเพราะเหตุปัจจัย มีสามัญลักษณะ 3 ประการ (ไตรลักษณ์) คือ ไม่เที่ยง (อนิจจัง) เป็นทุกข์ (ทุกขัง) ไม่ใช่ตัวตน (อนัตตา) ไม่ใช่สัตว์ ไม่ใช่บุคคล ไม่ใช่สิ่งหนึ่งสิ่งใด บังคับบัญชาไม่ได้ (อนัตตา)

การฟังธรรมตามกาลเป็นเหตุให้มีความรู้ ความเข้าใจในหลักธรรมคำสอนของพระบรมศาสดา พระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า ได้อย่างถูกต้อง โดยค่อย ๆ ฟัง ค่อย ๆ พิจารณาทำความเข้าใจ ความไม่รู้ (อวิชชา) ก็จะได้รับการละคลายลงทีละเล็กทีละน้อย ซึ่งเป็นปัจจัยนำไปสู่การขัดเกลากิเลสที่ทำให้จิตใจเศร้าหมองในชีวิตประจำวัน

ความโลภ (โลภะ) ความโกรธ (โทสะ) ความหลง (โมหะ) เป็นไฟกิเลสที่แผดเผาให้ผู้ที่มีความไม่รู้ตกอยู่ในความทุกข์ยากลำบาก เดือดร้อนกับประสบการณ์ในชีวิตประจำวัน ทั้งทางตา ทางหู ทางจมูก ทางลิ้น ทางกาย และการคิดนึก

ชีวิตประจำวันที่มีความเป็นปรกติสุขตามอัตภาพของแต่ละบุคคล เกิดจากความเห็นถูก (สัมมาทิฏฐิ) ฉะนั้น ชาวพุทธจึงไม่ควรประมาทในการฟังธรรมแต่ประการใด