นายมาลิก ไคลสต์ นักล่าแมวน้ำ ยืนอยู่บนเรือพร้อมกล้องส่องทางไกลในมือ มองหาเหยื่อของเขา แต่เมื่อเดือน ก.พ. ที่ผ่านมา น้ำแข็งในทะเลทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะกรีนแลนด์ ยังไม่แข็งตัว ซึ่งคุกคามการดำรงชีวิตแบบดั้งเดิม
“โดยปกติแล้ว แมวน้ำจะอยู่บนน้ำแข็งหรือในน่านน้ำที่สงบกว่า แต่ในวันนี้ เราต้องแล่นเรือเข้าไปในฟยอร์ดเพื่อหาพวกมัน” ไคลสต์ วัย 37 ปี กล่าว
ภูมิภาคอาร์กติกเป็นแนวหน้าของการเผชิญกับภาวะโลกร้อน เนื่องจากอุณหภูมิสูงขึ้นเร็วกว่าพื้นที่อื่น ๆ ของโลกถึง 4 เท่า นับตั้งแต่ปี 2522 ส่งผลให้น้ำแข็งในทะเลละลายหายไป ตามการศึกษาปี 2565 ในวารสารวิทยาศาสตร์ “เนเจอร์” (Nature)
ตามธรรมเนียมแล้ว เรือของนักล่าจะมุ่งหน้าออกสู่ทะเลโดยตรง ค่อย ๆ แล่นผ่านน้ำแข็ง และสร้างรูที่ดึงดูดแมวน้ำให้ขึ้นมาหายใจ อย่างไรก็ตาม น้ำแข็งที่หายไปทำให้เกิดลมแรงเกินไป และคลื่นลูกใหญ่มาก
อนึ่ง สถาบันอุตุนิยมวิทยาเดนมาร์ก (ดีเอ็มไอ) ระบุว่า กรีนแลนด์ ซึ่งเป็นดินแดนปกครองตนเองอันกว้างใหญ่ มีอากาศอบอุ่นเป็นพิเศษเมื่อปีที่แล้ว และทำลายสถิติอุณหภูมิสูงสุดหลายครั้ง โดยเมื่อเดือน ธ.ค. ปีที่แล้ว สถานีซัมมิต ซึ่งตั้งอยู่บนจุดสูงสุดของแผ่นน้ำแข็งกรีนแลนด์ บันทึกอุณหภูมิเฉลี่ยไว้ที่ -30.9 องศาเซลเซียส สูงกว่าค่าเฉลี่ยในเดือน ธ.ค. ระหว่างปี 2534-2563 ถึง 8.1 องศาเซลเซียส
“มันส่งผลกระทบต่อทุกสิ่งที่เราทำ เพราะโดยปกติในช่วงเดือน พ.ย.-ธ.ค. จะเริ่มมีน้ำแข็ง แต่ปีที่แล้วไม่มีน้ำแข็งเลย มันจึงส่งผลกระทบต่อการดำรงชีวิตของเราอย่างมาก” ไคลสต์ กล่าวเพิ่มเติม
นอกจากนี้ รัฐบาลกรีนแลนด์ยังต้องเลื่อนการล่าวัวมัสก์ประจำปีในฤดูหนาวออกไป จากกำหนดการเดิมคือ เมื่อวันที่ 31 ม.ค. 2569 ด้วยเหตุผลเดียวกัน อีกทั้งปริมาณหิมะและน้ำแข็งก็ไม่เพียงพอที่จะเคลื่อนย้ายสัตว์ขนาดใหญ่ในทุนดราอาร์กติก ส่งผลให้นักล่าบางคนในเมืองซิซิมิอุต มีรายได้น้อยกว่าปกติ
ฤดูหนาวที่สั้นลง ยังส่งผลกระทบต่อกิจกรรมสำคัญอีกอย่างหนึ่งในกรีนแลนด์ ซึ่งมีความสำคัญมากขึ้นต่อภาคส่วนการท่องเที่ยว นั่นคือ ทัวร์สุนัขลากเลื่อน เนื่องจากเส้นทางในบางพื้นที่ขรุขระและเต็มไปด้วยโขดหิน และเส้นทางบางส่วนไม่ปลอดภัยที่จะใช้งานแล้ว เพราะหิมะที่ละลายและแข็งตัวซ้ำไปซ้ำมา ทำให้ชั้นหิมะไม่สม่ำเสมอ
ยิ่งไปกว่านั้น สุขภาพของสุนัขลากเลื่อน ก็ได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศเช่นกัน โดยพวกมันเคยชินกับการดับกระหายด้วยหิมะ แต่เมื่อหิมะตกน้อยหรือไม่ตกเลย พวกมันก็จะขาดน้ำได้ง่าย และคนขับเลื่อนสุนัขต้องคำนึงถึงเรื่องนี้ เมื่อดูแลสัตว์ของพวกเขา
หลายคนถึงกับต้องกำจัดสุนัขของตัวเอง อันเป็นผลมาจากธุรกิจการเลี้ยงสุนัขไม่คุ้มค่าอีกต่อไป เนื่องจากฤดูกาลขับเลื่อนสุนัขสั้นลงเหลือเพียง 2 เดือน
แม้บทความปี 2567 จากมหาวิทยาลัยกรีนแลนด์ ระบุว่า ในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา จำนวนสุนัขลากเลื่อนลดลงประมาณครึ่งหนึ่ง จาก 25,000 ตัว เหลือ 13,000 ตัว แต่ถึงอย่างนั้น ชาวกรีนแลนด์บางคนหวังว่า มันจะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ และพวกเขาจะกลับไปสู่สภาพแวดล้อมที่มีหิมะหรือน้ำแข็งมั่นคงกว่านี้ในอนาคต.
เลนซ์ซูม
เครดิตภาพ : AFP
