สำหรับเรื่องราว Money Maker ของเราวันนี้เป็นเส้นทางของ “ศุภชัย โพธ์อ้น” หรือ “พี่ไวพจน์” ผู้บุกเบิกแบรนด์ “ไวพจน์ ลอดช่องไทย @สิงห์บุรี” ที่สร้างตำนานธุรกิจจากการเริ่มขายด้วยรถเร่ สู่การเป็นธุรกิจลอดช่องเงินล้าน โดยเขาเล่าว่า ต้องลองผิดลองถูกและพัฒนาสูตรด้วยตนเองมานานกว่า 30ปี จนได้ “สูตรทำเส้นลอดช่อง” ที่เป็นเอกลักษณ์ จนกลายเป็นแบรนด์ที่ลูกค้าและคนรักลอดช่องรู้จักและจดจำได้ในวันนี้ โดยนอกจากจุดเด่นจากสูตรทำเส้นลอดช่อง การคัดสรรคเลือกใช้วัตถุดิบคุณภาพดีแล้ว Money Maker เจ้าของเคสวันนี้ ยังมีมุมอมองการทำธุรกิจน่าสนใจ ด้วยการปรับตัวเข้าสู่โลกธุรกิจยุคใหม่ ทั้งการขายผ่านสื่อโซเชียล และออกบูธตามห้างสรรพสินค้าชั้นนำ เพื่อขยายโอกาสสู่ตลาดลูกค้าใหม่ ๆ

“แรกเริ่มเดิมที่ผมเป็นเพียงลูกน้องอยู่ในโรงกวนลอดช่องแบบบ้าน ๆ โดยทำงานหน้าที่ตามคำสั่ง และยังไม่มีสูตรลอดช่องเป็นของตัวเอง จนมาเกิดจุดเปลี่ยนชีวิต เมื่อเจ้าของโรงงานเดิมเลิกกิจการ ทำให้ไม่มีงานทำ และด้วยความที่เรียนมาน้อยและไม่มีอาชีพอื่นติดตัว ผมจึงนำความรู้เท่าที่มีมาเริ่มต้นนับหนึ่งใหม่ โดยลองผิดลองถูก และฝึกฝนด้วยตัวเองอย่างหนักมาก ข้อดีของผมคือทุกอย่างที่ทำ ทุกขั้นตอนที่ทดลอง ผมจะจดบันทึกไว้ทุกอย่าง”

Money Maker ของเราเล่าเรื่องนี้ ซึ่งเป็นตัวอย่างที่ดีที่หลายคนน่าทำตามอย่างเช่นการ “จดบันทึกสิ่งที่ทำไว้เป็นบทเรียน” และเขายังเล่าอีกว่า นำลอดช่องใส่รถไปตระเวนขายตามตลาดนัดต่างจังหวัด ตั้งแต่ปี 2536 และด้วยความที่เส้นลอดช่องของที่ร้านซึ่งมีลักษณะอ้วนใหญ่แตกต่างจากเจ้าอื่น ๆ ทำให้ใช้เวลาไม่นานคนก็จดจำร้านได้ จนชื่อเสียงร้านเริ่มที่เป็นรู้จักขึ้นเรื่อย ๆ ต่อมาปี 2547 เขาตัดสินใจนำลอดช่องของตัวเองส่งเข้าประกวดรายการหนึ่ง ซึ่งผู้จัดเป็นรายการทีวีชื่อดังรายการหนึ่ง คือรายการครัวคุณหรีด และคว้ารางวัลชนะเลิศอันดับ 1 ของ จ.สิงห์บุรี มาครองได้สำเร็จ ก่อนที่จะไปคว้าแชมป์ได้อีกครั้งที่จัดโดยผู้จัดเดียวกัน แต่เป็นรายการที่ใหญ่มากขึ้นคนละรายการ ทำให้มีโอกาสได้โกอินเตอร์ไปไกลถึงประเทศสหรัฐอเมริกา เพื่อบินไปโชว์ทำลอดช่องให้คนอเมริกันและคนชาติอื่นได้ชิม “เมนูลอดช่องไทย”

หลังประสบความสำเร็จจากอเมริกา เขาได้นำเงินรางวัลที่ได้ กับกำไรที่สะสมไว้นำขยายกิจการเพื่อสร้างโรงงานใหม่เพื่อให้ได้มาตรฐาน อย. แต่เส้นทางที่กำลังไปสวย ก็มาเจอกับวิกฤติน้ำท่วมใหญ่ปี 2554 เข้าเสียก่อน จนโรงงานจมน้ำมิด โดยหลังน้ำท่วมลดลง เขาตัดสินใจสู้ต่อ ไม่ขอยอมแพ้ ด้วยการฟื้นฟูโรงงานลอดช่องที่จมน้ำให้กลับมารันเครื่องทำงานได้ต่อ และเริ่มโปรโมตสินค้ากับแบรนด์ผ่านช่องทางโซเชียลอย่างเฟซบุ๊ก จนแบรนด์เติบโตอย่างรวดเร็ว

อย่างไรก็ตาม แต่ด้วยความเป็นคนช่างคิด ไม่หยุดนิ่งอยู่กับที่ Money Maker คนนี้ก็ได้ต่อยอดแตกไลน์สินค้าของร้าน ไปสู่การพัฒนาเมนูใหม่ที่ให้ชื่อว่า “ลอดช่องสายปั่น” เพื่อแก้ Pain Point ในเรื่องของวัตถุดิบที่ใช้เป็นท็อปปิ้งใส่ลอดช่อง เช่น สลิ่ม, ทับทิมกรอบ, ขนุนเชื่อม, เนื้อมะพร้าว โดยนำน้ำกะทิและน้ำแข็งปั่นรวมกันจนได้เนื้อเนียนนุ่มคล้ายไอศกรีม ที่เป็นการต่อยอดจากผลิตภัณฑ์หลักซึ่งช่วยอัปมูลค่าเพิ่มให้กับธุรกิจได้อีกหนึ่งช่องทาง

“เอกลักษณ์เฉพาะตัวที่แตกต่างเมื่อเทียบกับเจ้าอื่น ๆ คือ ร้านส่วนใหญ้จะชอบทำลอดช่องเส้นเล็ก ๆ เรียว ๆ เพื่อให้กลืนง่าย แต่ของลอดล่องไวพจน์ จะเป็นเส้นลอดช่องตัวอ้วนใหญ่ เพื่อให้ผู้บริโภคได้เคี้ยวเต็มคำ คล้ายกับการทานทับทิมกรอบหรือเฉาก๊วย เพราะรสสัมผัสของร้านจะมีทั้งความนิ่มเหนียวหนึบ ไม่แข็งกระด้าง ไม่เละ”

จากจุดเด่นของลอดช่องของทางร้าน จึงทำให้แบรนด์กลายเป็นที่ต้องการของหลายคน จนมีคนมาติดต่อเพื่อขอซื้อแฟรนไชส์ แต่ Money Maker ของเรายืนนันว่า ไม่ขายแฟรนไชส์ เพราะการทำลอดช่องเป็นงานภูมิปัญญาที่ต้องทำสด ใหม่ และต้องอาศัยทักษะความชำนาญสูง แม้การขายสูตรขายแฟรนไชส์จะทำให้ได้กำเงินก้อนเร็ว แต่เขากลัวว่าหากขายสูตรให้ไป แล้วคนที่ซื้อแฟรนไชส์ไปทำ ทำได้ออกมาไม่ดี ก็อาจจะส่งผลต่อแบรนด์ที่ปลุกปั้นมาด้วยมือตัวเอง จึงตัดใจไม่เลือกทำเงินจากวิธีนี้

สำหรับ ส่วนผสมลอดช่อง จะแบกเป็น 2 ส่วนหลัก ๆ ได้แก่ “เส้นลอดช่อง” ประกอบด้วย แป้งข้าวเจ้า 3/4 ถ้วย, แป้งมันสำปะหลัง:1/4 ถ้วย, แป้งถั่วเขียว 1/4 ถ้วย, น้ำปูนใส 700 มิลลิลิตร, ใบเตย 12 ใบ สำหรับคั้นน้ำ และน้ำเย็นจัด และส่วนต่อมาคือ “น้ำกะทิใส่ลอดช่อง” โดยจะมีส่วนผสม ได้แก่ หัวกะทิ 2 ถ้วยตวง, น้ำตาลมะพร้าว หรือน้ำตาลปี๊บ 1 ถ้วยตวง, เกลือป่น 1/2 ช้อนชา และใบเตย 1-2 มัด สำหรับใส่ต้มกับหัวกะทิ

“ขั้นตอนการทำ” เมนูลอดช่องไทย เจ้าของโมเดลอธิบายว่า เริ่มจาก คั้นน้ำใบเตย เป็นอันดับแรกก่อน โดยนำใบเตยที่ล้างสะอาดมาหั่นเป็นท่อนเล็ก ๆ แล้วปั่นรวมกับน้ำปูนใสเล็กน้อย ต่อมาให้นำมาคั้นกรองเอาแต่น้ำใบเตยเข้มข้น โดยผสมกับน้ำปูนใสที่เหลือ เสร็จแล้วให้ตั้งพักไว้ก่อน ต่อมาเป็นขั้นตอน การทำเส้นลอดช่อง เริ่มจากผสมแป้งข้าวเจ้า แป้งมัน แป้งถั่วเขียว โดยระหว่างผสมแป้งให้เข้ากันให้ใส่น้ำปูนใสและใส่น้ำใบเตยลงไปด้วย จากนั้นใช้ไม่พายคนให้แป้งละลาย ไม่เกาะตัวเป็นเม็ด แล้วกรองด้วยผ้าขาวบางหรือกระชอนอีกครั้ง ส่วน วิธีทำน้ำกะทิ นั้น เริ่มจากนำน้ำตาลมะพร้าวใส่หม้อตั้งไฟด้วยไฟอ่อน ๆ เคี่ยวให้น้ำตาลละลาย จนน้ำตาลสีเข้มขึ้นก็ใช้ได้แล้ว จากนั้นใส่หัวกะทิและเกลือป่นที่เตรียมไว้ลงไป ตั้งไฟให้ส่วนผสมพอเดือดโดยระวังอย่าให้กะทิแตกมันหรือเดือดพล่าน ทำการปิดไฟ ยกลงตั้งพักไว้ให้เย็น

ขณะที่อีกขั้นตอนที่สำคัญคือ การกวนแป้งเส้นลอดช่อง เริ่มจากยกหม้อหรือกระทะที่ผสมแป้งขึ้นตั้งไฟอ่อน ๆ ใช้ไม้พายกวนไปเรื่อย ๆ โดยมีหลักสำคัญที่ควรจำให้ดี คือ ต้องกวนเรื่อย ๆ ห้ามหยุดมือ และให้กวนไปในทิศทางเดียวกันตลอด จนแป้งเริ่มสุกและเหนียวใสขึ้น จนจับตัวเป็นก้อนพอดี (ใช้เวลากวน 20-30 นาที) โดยเจ้าของสูตรเผยเคล็ดลับว่า

“วิธีเช็กคือสังเกตที่ตัวแป้งจะมีลักษณะเหมือนผ้าพับไว้ ถ้าเห็นแล้วก็ให้รีบ ยกลงจากเตาทันที จากนั้นให้ใส่ลงอ่างที่ใส่น้ำเย็นจัดไว้ด้ง แล้วตักแป้งที่กำลังร้อนใส่ที่บีบหรือพิมพ์กดลอดช่อง กดให้เนื้อแป้งตกลงไปในน้ำเย็นจัดเพื่อให้แป้งที่กดลงไปเซ็ตตัวเป็นเส้นลอดช่อง โดยเทคนิคกดแป้งให้ได้เส้นลอดช่องตัวอ้วนสั้น คือเวลาบีบเส้นให้กด ๆ หยุด ๆ แต่ถ้าต้องการเส้นลอดช่องผอม ๆ ยาวรี ให้กดแบบยาว ๆ ไปเลย ทั้งนี้ ที่ร้านจะขายแบบเป็นเซ็ตโดยจะขายอยู่ที่ราคาชุดละ 120 บาท โดยเช็ตหนึ่งจะทานได้ 3-4 คน”

นี่เป็นเส้นทางของแบรนด์ “ไวพจน์ ลอดช่องไทย @สิงห์บุรี” ที่ตอกย้ำว่า การกล้าลองผิดลองถูก ความอดทนในการสะสมประสบการณ์ และการยึดมั่นในคุณภาพวัตถุดิบ คือคีย์เวิร์ดที่ทำให้ธุรกิจเติบโตได้ ดังนั้น ใครที่กำลังมองหาลู่ทางสร้างรายได้เสริม หรืออยากเริ่มต้นธุรกิจ ลองพิจารณากรณีศึกษาของ Money Maker รายนี้ดู หรือหากอยากชิม “ลอดช่องตัวอ้วนใหญ่” ที่เป็นจุดเด่นของแบรนด์ ติดต่อได้ที่ พี่ไวพจน์-ศุภชัย โพธิ์อ้น โทร. 08-9612-3677

เคล็ดลับตัวจริง : ‘เทคนิคบีบเส้นให้อ้วน ๆ’

จากประสบการณ์และการเป็นคนชอบจดบันทึกการทดลองตลอดเวลาหลายสิบปีของ “พี่ไวพจน์–ศุภชัย” เจ้าของแบรนด์นี้ ทำให้พบ “เทคนิคบีบเส้นลอดช่อง” จนเป็นเอกลักษณ์เด่นของแบรนด์คือ การกดเส้นลอดช่องให้มีลักษณะอ้วนใหญ่ โดยพี่ไวพจน์แนะเคล็ดลับเรื่องนี้ว่า จุดสำคัญที่สุดคือจังหวะการกด โดยห้ามกดเร็วเกินไป เพราะหากกดในขณะที่แป้งขณะที่ยังไม่สุกดี ตัวแป้งจะดิบ ทำให้ทานไม่ได้ และห้ามปล่อยไว้นานเกินไป เนื่องจากหากแป้งสุกได้ที่แล้วเผลอปล่อยไว้นานเกินไป แป้งจะสุกเกิน สำหรับมือใหม่หัดทำเมนูนี้ แนะนำให้เลือกใช้แป้งข้าวเก่าเป็นหลัก เพราะกวนง่าย แป้งขึ้นหม้อดี และไม่ต้องปรับส่วนผสมอะไรให้ซับซ้อน และนอกจากเทคนิคบีบเส้นให้อ้วนแล้ว เขายังอีกแนะเพิ่มเติมว่า เคล็ดลับจะทำให้เส้นลอดช่องจับตัว มีสัมผัสนุ่มเด้งนั้น อยู่ที่ “น้ำปูนใส” ที่ช่วยให้ได้แป้งทำเส้นลอดช่องที่นุ่มพอดี ไม่แข็งกระด้าง โดยส่วนผสมนี้ ที่ร้านจะหมักน้ำปูนใสไว้ใช้เอง โดยจะผสมปูนกับน้ำแล้วหมักใส่โอ่งทิ้งไว้อย่างน้อย 3 เดือน ขึ้นไป โดยทุก ๆ โอ่งจะเขียนหมายเลขแปะไว้ เพื่อใช้เช็กและทำสถิติไว้ ซึ่งถ้าน้ำปูนใสบ่มไม่ได้ที่ ต่อให้มีฝีมือดีแค่ไหน แป้งที่ออกมาก็จะเละ ทานไม่ได้เลย.

เชาวลี ชุมขำ
[email protected]