การประชุมสะท้อนถึงความคืบหน้าในการปฏิรูประบบเกษตรอาหาร และเน้นย้ำถึงวิธีการที่มืออาชีพรุ่นใหม่ผสานความรู้ดั้งเดิมเข้ากับนวัตกรรม เพื่อแก้ไขปัญหาการขาดแคลนอาหารและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
โรเบิร์ต ซิมป์สัน รองผู้แทนประจำภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิกขององค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ (FAO) กล่าวว่า ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ระบบเกษตรอาหารมีวิกฤติที่ทับซ้อนกันและต่อเนื่องกันหลายครั้ง ไม่ว่าจะเป็นความขัดแย้งในระดับโลก สภาพอากาศ โรคระบาด และภัยธรรมชาติ
ดร.สเตฟานอส โฟติอู ผู้อำนวยการศูนย์ประสานงานระบบอาหารแห่งสหประชาชาติ กล่าวว่า “เยาวชนต้องการท้าทายสถานะเดิมจากการที่ระบบอาหารทั่วโลกยังถูกครอบงำโดยคนจำนวนไม่มาก พวกเขากำลังวางรากฐานสำหรับรูปแบบที่ยุติธรรมและมีส่วนร่วมมากขึ้น”
ผลลัพธ์ของการประชุมที่กรุงเทพฯ จะส่งผลโดยตรงต่อ UNFSS+4 และส่งต่อไปยังระดับที่ครอบคลุมขึ้น เช่น ฟอรัมอาหารโลก และ COP30 โดยจะขยายเสียงของเยาวชนในแพลตฟอร์มนโยบายระดับโลก
นันทพร ธีรพงศ์ไพบูลย์ รองผู้อำนวยการเครือข่ายธนาคารอาหารระดับโลกและศิษย์เก่าโครงการผู้นำเยาวชน (YLP) กล่าวว่า “ในฐานะผู้นำเยาวชนที่มุ่งมั่นในการกำหนดระบบอาหารในประเทศของเราเอง เรามีอะไรมากมายที่ต้องเรียนรู้จากกันและกัน เราค้นพบเส้นทางใหม่ข้างหน้าด้วยการช่วยคิดว่าเราจัดการกับความท้าทาย เป็นผู้นำในการมีส่วนร่วมด้านนโยบาย และร่วมมือกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียต่าง ๆ อย่างไร”
รายงานสถานะอาหารและเกษตรกรรมปี 2567 ของ FAO ระบุว่าระบบเกษตรและอาหารทั่วโลกเผชิญกับความท้าทายที่เพิ่มขึ้นและต้นทุนแอบแฝงที่สูงกว่า 10 ล้านล้านดอลลาร์ต่อปีโดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านสุขภาพและสิ่งแวดล้อม
นอกจากนี้ความไม่เท่าเทียมและภาระทางสังคมและเศรษฐกิจตกอยู่กับกลุ่มเปราะบางเช่น เกษตรกรรายย่อย ซึ่งต้องเผชิญกับต้นทุนด้านกฎระเบียบที่สูงขึ้นและแรงกดดันด้านราคา ทั้งนี้เป็นเพราะบริษัทขนาดใหญ่มีอำนาจเหนือการผลิต การจัดจำหน่าย กฎระเบียบ การรับรอง และข้อกำหนดอื่น ๆ ทำให้เกษตรกรรายย่อยตกอยู่ในสภาพเสียเปรียบ และรวมทั้งการเข้าถึงทรัพยากร เช่น ที่ดิน น้ำ และการเงินได้จำกัด
เกษตรกรรายย่อยอาจถูกบังคับให้ยอมรับราคาที่ต่ำลง ซึ่งยิ่งทำให้กำไรที่มีอยู่ลดลง เนื่องจากผู้เล่นรายใหญ่สามารถมีอิทธิพลต่อราคาได้มากขึ้น
ความไม่สมดุลนี้บั่นทอนความแข็งแกร่งของระบบอาหาร เนื่องจากทำให้ผู้ผลิตที่เปราะบางมีความเสี่ยงเพิ่มขึ้น
นอกจากนี้รายงานพบว่า 70% ของต้นทุนที่ซ่อนเร้นในระบบเกษตรอาหารมาจากด้านสุขภาพ เกิดจากการรับประทานอาหารที่ไม่ดีต่อสุขภาพ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการบริโภคธัญพืชและผลไม้ไม่ขัดสีต่ำ และการบริโภคโซเดียมสูงซึ่งเชื่อมโยงกับโรคไม่ติดต่อ (NCDs) และยังมาจากการได้รับโภชนาการที่ไม่ดีเพียงพอ.
