วันนี้ (1 ก.ค. 2568) สำนักข่าวต่างประเทศหลายสำนักรายงานกรณีเจ้าหน้าที่ทางการจีนดำเนินมาตรการปราบปรามนักเขียนนิยายที่มีตัวเอกเป็นคู่รักร่วมเพศชาย-ชาย หรือ ‘นิยายวาย’ อย่างเคร่งครัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่เผยแพร่งานเขียนผ่านช่องทางออนไลน์
สำนักข่าวบีบีซีรายงานว่า ตำรวจในมณฑลอันฮุยและกานซูได้จับกุมนักเขียนหนุ่มสาวจำนวนมาก รวมถึงนักศึกษามหาวิทยาลัยและกล่าวหาว่า พวกเขาผลิตและเผยแพร่ “สื่อลามกอนาจารเพื่อผลกำไร”
การปราบปรามครั้งนี้เป็นส่วนหนึ่งของ “โครงการอินเทอร์เน็ตสะอาด” ที่ดำเนินมาอย่างต่อเนื่องของจีน แต่ถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่ามีการตีความนโยบายอย่างกว้างขวางและคลุมเครือเกินไป
มีรายงานว่านักเขียนรายหนึ่งซึ่งทำรายได้เพียง 4,000 หยวน (ประมาณ 20,000 บาท) จากการให้ทิปของผู้อ่านออนไลน์ถูกเรียกตัวจากเมืองฉงชิ่ง เพื่อมาสอบปากคำ นักเขียนมากกว่า 10 คนในกานซูถูกสอบสวน และอย่างน้อยหนึ่งคนถูกดำเนินคดีข้อหา “ผลิตหรือเผยแพร่สื่อลามกอนาจารเพื่อผลกำไร”
นักเขียนจากฉงชิ่งรายหนึ่งที่ทำรายได้ 21,313 หยวน (ประมาณ 100,000 บาท) ต้องคืนเงินที่ได้มา พร้อมเสียค่าปรับราว 50,000-60,000 หยวน (ประมาณ 250,000-300,000 บาท) แล้วยังโดนยกเลิกสิทธิการเข้าศึกษาต่อในระดับบัณฑิตศึกษาด้วย
กรณีที่ร้ายแรงกว่าคือ กรณีของนักเขียนที่ใช้นามปากกา Yun Jian ซึ่งทำรายได้ราว 1.84 ล้านหยวน (ประมาณ 9.2 ล้านบาท) ต้องรับโทษจำคุกสี่ปีครึ่ง ตามรายงานของสำนักข่าวเรดิโอฟรี เอเชีย
การจับกุมเหล่านี้มักอ้างอิงจากกฎหมายอาญาของจีนปี 2547 ซึ่งกำหนดโทษสำหรับ “สื่อลามกอนาจารเพื่อผลกำไร” กฎหมายนี้ได้รับการแก้ไขล่าสุดในปี 2553 เพื่อขยายนิยามของความลามกอนาจารและเพิ่มบทลงโทษสำหรับการเผยแพร่ทางออนไลน์ โดยมีโทษจำคุกสูงสุดสามปีสำหรับสื่อลามกอนาจาร และสูงสุด 10 ปีขึ้นไปหากความผิดขั้น “ร้ายแรงเป็นพิเศษ” ซึ่งตามกฎหมายนี้ การทำรายได้เกิน 250,000 หยวน (ประมาณ 1.25 ล้านบาท) จากนิยายวาย อาจส่งผลให้ถูกจำคุกตลอดชีวิต แต่ถึงแม้จะมีรายได้น้อยกว่านี้ก็ยังคงเสี่ยงรับโทษจำคุกเช่นกัน
นิยายวายหรือในจีนจะเรียกว่า ‘ตันเหม่ย’ หมายถึงการ “เสพติดความงาม” ถือกำเนิดขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ 1990 โดยได้รับแรงบันดาลใจจากมังงะวายของญี่ปุ่น ในตอนแรก งานเขียนแนวนี้แพร่หลายเฉพาะในชุมชนแฟนคลับออนไลน์ ก่อนจะพัฒนาเป็นกระแสหลักที่ได้รับความนิยมอย่างสูงบนแพลตฟอร์มที่เผยแพร่งานเขียนเชิงพาณิชย์ เช่น เว็บไซต์นิยายออนไลน์จิ้นเจียง ซึ่งก่อตั้งในปี 2546
แม้ตั้งแต่ปี 2557 เป็นต้นมาจะมีการเซ็นเซอร์เนื้อหาแนวอีโรติกที่โจ่งแจ้ง แต่นิยายแนวนี้ก็ยังคงได้รับความนิยม โดยอยู่ในรูปของนิยายประเภทอื่นด้วย เช่น แนวกำลังภายใน, แนวเทพเซียนและอื่นๆ ที่ผสมผสานความสัมพันธ์แบบโรแมนติกระหว่างตัวละครชาย-ชายกับสไตล์การเล่าเรื่องที่กว้างขึ้น เช่น แนวประวัติศาสตร์, แฟนตาซี จนกระทั่งมีหลายเรื่องที่ได้รับการดัดแปลงไปเป็นซีรีส์แนว ‘มิตรภาพลูกผู้ชาย’ ทางแพลตฟอร์มสตรีมมิงต่างๆ เช่น ปรมาจารย์ลัทธิมาร (The Untamed), นักรบพเนจรสุดขอบฟ้า (Word of Honor) ซึ่งได้รับความนิยมอย่างสูงทั้งในประเทศและนอกประเทศจีน
ตอนนี้การปราบปรามนิยายวายและนักเขียนอย่างเข้มงวดของทางการจีนกำลังทำให้สาธารณชนชาวจีนไม่พอใจ แม้จะมีการเซ็นเซอร์อย่างเข้มงวด แต่ผู้ใช้งานบนเวยปั๋วและวีแชตเริ่มตั้งคำถามถึงแรงจูงใจและศีลธรรมของทางการ
สำนักข่าวเอบีซีนิวส์รายงานโดยอ้างคำพูดของนักเขียนนิรนามคนหนึ่งว่า การปราบปรามดังกล่าวเป็นเรื่องที่ “ไร้เหตุผลและขาดความละเอียดอ่อนที่ปฏิบัติต่อนิยายรักแบบชาย-ชายทั้งหมดในฐานะของสิ่งลามกอนาจาร”
ความไม่พอใจของสาธารณชนส่วนหนึ่งมาจากกรณีที่โด่งดังก่อนหน้านี้ซึ่งถูกมองว่าไม่สมเหตุผล กล่าวคือในปี 2561 ศาลอันฮุยตัดสินจำคุกนักเขียนหญิงนามปากกา Tianyi ถึง 10 ปีครึ่ง จากนวนิยายเรื่อง Occupy ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับครูและนักเรียนชาย นิยายเรื่องนี้ทำให้ผู้เชียนมีรายได้ประมาณ 150,000 หยวน (ราว 750,000 บาท) และขายได้ถึง 7,000 เล่ม ทำให้มีผู้ออกมาวิจารณ์กันว่าบทลงโทษนี้หนักกว่าโทษจำคุกสำหรับคดีข่มขืนเสียอีก
ผลกระทบจากการปราบปรามทำให้นักเขียนหลายคนเริ่มลบนิยาย ถอนตัวออกจากแพลตฟอร์ม หรือยุติการเผยแพร่งานเขียน โพสต์ที่ให้คำแนะนำทางกฎหมายหรือข้อมูลเกี่ยวกับการคุ้มครองลิขสิทธิ์ได้หายไปจากโซเชียลมีเดียของจีน และบัญชีผู้ใช้งานของนักเขียนหลายบัญชีถูกระงับหรือลบออกจากสื่อโซเชียลโดยสิ้นเชิง
ที่มา : independent.co.uk
เครดิตภาพ : GETTY IMAGES
