เมื่อวันที่ 26 ก.พ - 2 มี.ค. 69 อาจารย์สุจินต์ บริหารวนเขตต์ ประธานมูลนิธิศึกษาและเผยแพร่พระพุทธศาสนา พร้อมด้วยคุณสุขิน และคุณตรัสวิน จิตติเดชารักษ์ กรรมการมูลนิธิฯ เดินทางไปที่เมืองเบงกาลูรูซึ่งอยู่ตอนใต้ของประเทศอินเดีย เพื่อสนทนาธรรม เรื่อง”ปัญหาธรรมะในพระพุทธศาสนา” กับพุทธบริษัทชาวอินเดีย
วันที่ 27 ก.พ. 69 สนทนาธรรม ณ สถาบัน บี อาร์ เอ็มเบดการ์ วิถี มหาวิทยาลัย มันโมฮัน ซิงค์ เบงกาลูรู ซิตี้ โดยมีผู้ช่วยศาสตราจารย์วานิศรี (Assistant Prof Vanishree) ผู้อำนวยการสถาบัน บี อาร์ เอ็มเบดการ์ วิถี ให้การต้อนรับ และมีศาสตราจารย์ ดร. ราเมช รองอธิการบดี มหาวิทยาลัย มันโมฮัน ซิงค์ เบงกาลูรู ซิตี้ ร่วมสนทนาธรรมด้วย โดยมีคณาจารย์ นักศึกษา และประชาชนร่วมการสนทนาธรรมเป็นจำนวนมาก
วันที่ 28 ก.พ. 69 สนทนาธรรม ณ สปอร์ธิธัมมะ (Spoorthidhama) ซึ่งเป็นองค์กรการกุศลของชาวพุทธในเบงกาลูรู มีผู้สนใจเข้าร่วมฟังประมาณ 50 คน โดยมีประธานองค์กร คุณมาริสวามี (Sri. S. Mariswamy) อดีตอธิบดีกรมตำรวจ ร่วมสนทนาด้วย
วันที่ 1 มี.ค. 69 สนทนาธรรม ณ สมาคมมหาโพธิ์ เบงกาลูรู (บังกาลอร์) การสนทนาธรรมในครั้งนี้ มีพระภิกษุและชาวอินเดียให้ความสนใจเข้าร่วมฟังและร่วมสนทนาธรรมเป็นจำนวนมาก ภายหลังจากการสนทนาธรรมแล้ว อาจารย์สุจินต์ บริหารวนเขตต์ มีเมตตาสนทนาธรรมกับชาวอินเดียต่อ ณ โรงแรมที่พักก่อนเดินทางกลับสู่ประเทศไทยในตอนกลางดึกของคืนวันเดียวกัน
————
ข้อมูลประกอบข่าวประชาสัมพันธ์
พระพุทธศาสนาอุบัติขึ้นโดยการตรัสรู้ของพระบรมศาสดา พระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยพระองค์เอง
ในวันเพ็ญเดือน 6 เมื่อ 45 ปี ก่อนพุทธศักราช ณ ใต้ต้นศรีมหาโพธิ์ ริมฝั่งแม่น้ำเนรัญชรา ตำบลอุรุเวลาเสนานิคม แคว้นมคธ ประเทศอินเดีย
พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาเดียวในโลกที่มีคำสอนให้รู้ว่า “สรรพสิ่งทั้งหลาย ไม่ใช่สัตว์ ไม่ใช่บุคคล ไม่ใช่ตัวตน ไม่ใช่สิ่งหนึ่งสิ่งใด เกิดแล้วก็ดับ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยที่มีการปรุงแต่ง ไม่สามารถบังคับได้ เป็นสภาวธรรมล้วนๆ (อนัตตา)”
พระบรมศาสดา พระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตรัสรู้ด้วยพระปัญญาคุณ พระบริสุทธิคุณ พระมหากรุณาคุณ ในสิ่งที่มีจริงหรือธรรมะที่มีจริง(สัจธรรม)
หากพุทธบริษัทไม่ศึกษาพระธรรมที่ตรงตามพระพุทธพจน์ในพระไตรปิฎกแล้ว ก็จะมีแต่ความไม่รู้(อวิชชา)
การดำเนินชีวิตประจำวันก็จะไม่มีความเป็นปรกติสุข จึงมีแต่ความเห็นผิด(มิจฉาทิฏฐิ) ประพฤติปฏิบัติทุจริตทั้งทางกายและวาจา จิตใจก็มีแต่ความเศร้าหมอง (กิเลส) ห่อหุ้มจนถอนตัวไม่ขึ้น
การศึกษาพระธรรมโดยการฟังหรือการอ่านเป็นหนทางของการละความไม่รู้ เป็นเหตุให้มีการสะสมความรู้ถูก(สัมมาทิฏฐิ) ทีละเล็กทีละน้อยตามกำลังปัญญาของแต่ละบุคคล การศึกษาพระธรรมจะนำไปสู่การมีพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง เมื่อถึงแก่กรรมแล้วก็จะไปเกิดในสุคติภูมิ หาไม่แล้วความเห็นผิดจะนำไปสู่การเกิดในอบายภูมิซึ่งเป็นภูมิที่มีความยากลำบาก คือ เปรต อสุรกาย สัตว์นรก สัตว์เดรัจฉาน
