กรมปศุสัตว์ประกาศชะลอการนำเข้าหรือนำผ่านราชอาณาจักรซึ่งโค กระบือ รวมถึงซากโคและซากกระบือจากราชอาณาจักรกัมพูชา หลังพบรายงานการระบาดของโรคลัมปีสกิน (Lumpy Skin Disease : LSD) ในพื้นที่ประเทศกัมพูชา ซึ่งเป็นโรคระบาดสัตว์ที่สามารถแพร่กระจายได้อย่างกว้างขวาง โดยมีสัตว์ป่วยหรือสัตว์ที่เป็นพาหะนำโรคเป็นปัจจัยสำคัญ หวั่นเชื้อแพร่ข้ามพรมแดนเข้าสู่ประเทศไทยและส่งผลกระทบต่อเกษตรกรผู้เลี้ยงโค-กระบือ
มาตรการดังกล่าวเป็นไปตามประกาศกรมปศุสัตว์ เรื่อง ชะลอการนำเข้าหรือนำผ่านราชอาณาจักรซึ่งโค กระบือ หรือซากโค ซากกระบือ จากราชอาณาจักรกัมพูชา พ.ศ. 2569 ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 143 ตอนพิเศษ 276 ง ลงวันที่ 18 พฤศจิกายน 2569 โดยระบุว่า ก่อนหน้านี้กรมปศุสัตว์ได้ประกาศชะลอการนำเข้าสัตว์และซากสัตว์ดังกล่าวมาแล้ว แต่ยังมีรายงานการระบาดของโรคลัมปีสกินในประเทศกัมพูชาอย่างต่อเนื่อง
ทั้งนี้ โรคลัมปีสกินได้รับการรายงานต่อองค์การสุขภาพสัตว์โลก (World Organisation for Animal Health : WOAH) ซึ่งเป็นโรคระบาดที่สามารถแพร่กระจายได้อย่างกว้างขวาง โดยมีสาเหตุสำคัญจากการเคลื่อนย้ายสัตว์ป่วยหรือสัตว์ที่เป็นพาหะนำโรค รวมถึงการแพร่กระจายผ่านแมลงพาหะจากสัตว์ที่ติดเชื้อไปยังสัตว์ตัวอื่น จึงมีความเสี่ยงที่จะนำโรคเข้าสู่ประเทศไทยและสร้างความเสียหายต่อระบบการเลี้ยงโคและกระบือของเกษตรกร
กรมปศุสัตว์จึงอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 6 วรรคหนึ่ง และมาตรา 33 แห่งพระราชบัญญัติโรคระบาดสัตว์ พ.ศ. 2558 ออกประกาศกำหนดมาตรการควบคุม โดยข้อ 1 กำหนดให้ชะลอการนำเข้าหรือนำผ่านราชอาณาจักรซึ่งโค กระบือ หรือซากโค ซากกระบือ ที่มีแหล่งกำเนิดจากราชอาณาจักรกัมพูชา เพื่อป้องกันความเสี่ยงจากการนำเชื้อโรคระบาดสัตว์เข้าสู่ประเทศไทย
อย่างไรก็ตาม มาตรการดังกล่าวยังเปิดช่องให้สามารถพิจารณาผ่อนผันการนำเข้าหรือนำผ่านได้ หากมีการประเมินความเสี่ยงแล้วพบว่ามีความปลอดภัยจากโรคระบาดหรือพาหะของโรค และมีการดำเนินการตามมาตรการที่กรมปศุสัตว์กำหนด โดยอธิบดีกรมปศุสัตว์หรือผู้ซึ่งอธิบดีกรมปศุสัตว์มอบหมายเป็นผู้พิจารณาอนุญาต
สำหรับประกาศฉบับนี้กำหนดให้มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 19 พฤศจิกายน 2569 จนถึงวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2570 เพื่อควบคุมความเสี่ยงและป้องกันการแพร่ระบาดของโรคลัมปีสกินจากประเทศเพื่อนบ้านเข้าสู่ประเทศไทย
มาตรการครั้งนี้ถือเป็นการยกระดับการเฝ้าระวังโรคระบาดสัตว์ตามแนวชายแดน โดยเฉพาะการควบคุมการเคลื่อนย้ายสัตว์และซากสัตว์จากพื้นที่เสี่ยง ซึ่งเป็นกลไกสำคัญในการป้องกันโรคก่อนเข้าสู่ระบบการเลี้ยงสัตว์ภายในประเทศ และลดความเสี่ยงความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นกับเกษตรกรผู้เลี้ยงโคและกระบือของไทยในระยะต่อไป



