แต่เมื่อเรียนแล้ว ได้ความรู้กว่าที่คิด ปรับเรื่องเสื้อผ้า หน้า ผม การพูด บุคลิกท่าทางต้องมาครบ ช่วงเช้าสอนโดยครูดอยเรื่องการพูดและการใช้มือ เริ่มกันตั้งแต่ปรบมืออย่างไรให้เหมือนอยู่ในงานออสการ์ หลังจากนั้นเป็นเรื่องของการใช้มือประกอบการพูด ดูแล้วทึ่งครับ รู้สึกว่าเป็นมืออาชีพขึ้นมาก ไม่น่าเชื่อว่า..แค่มือสามารถสร้างความน่าเชื่อถือให้การพูดหนักแน่นขึ้นได้
การพูดรวมไปถึงการถามเพื่อสร้างบทสนทนาไม่ให้เกิด Dead Air เริ่มด้วยการสร้างความมั่นใจในการพูดจากข้างใน ไปสู่ดวงตา และการใช้ร่างกาย (ทั้งตัวและมือ) เพื่อโน้มน้าวและชักชวนคู่สนทนาให้อยู่กับเรา
ถัดมา Mr.Woo ชาวเกาหลี แต่พูดไทยได้ มาแนะนำเรื่องการแต่งตัวให้กับทั้งผู้หญิงและผู้ชาย มีการเปรียบเทียบให้เห็นความแตกต่างระหว่าง Smart Casual / Semi Formal / Formal สิ่งของชิ้นไหนที่ต้องมี สิ่งของชิ้นไหนมีหรือไม่มีก็ได้ Mr.Woo สอนผู้ชายการพับแขนเสื้อขึ้นก็เท่ได้…ขนาดนั้นเลยครับ
ช่วงบ่ายมี Make Over ผมอุทานในใจ “แย่แล้วเรา” เพราะวันนั้นผมแต่งตัวได้ลำลองมาก ๆ เนื่องจากสัปดาห์ก่อนใส่สูททุกวัน พอเข้ามาออฟฟิศวันศุกร์ก็อยากจะสบาย ๆ ใส่รองเท้าผ้าใบ ทั้งตัวทำถูกระเบียบอยู่อย่างเดียวคือ โกนหนวด
ครูน้ำฝนชี้มาที่ผม…ไม่แปลกใจเลย เพราะเพื่อนร่วมงานฝั่งผู้ชายใส่เสื้อเชิ้ตใส่สูทมาพร้อม ครูน้ำฝนจับผมเปลี่ยนใหม่ทั้งหมด
จัดทรงผมต้องใส่น้ำมัน เสยผมขึ้นให้เห็นกรอบหน้า
แว่นควรเป็นเหล็ก ให้ความสะท้อนแสง ไม่ควรเป็นแว่นพลาสติก
แจ็คเก็ตสูทต้องใส่ทุกครั้งเมื่อเข้าพบลูกค้าคนสำคัญ และต้องติดกระดุมเม็ดบนเม็ดเดียวเสมอ
นาฬิกาแนว sport ถอดออก ใส่นาฬิกาสายเหล็กหรือสายหนัง
รองเท้าหนัง ควรมีแบบผูกเชือกไว้สักคู่
เข็มขัดจะใส่หรือไม่ใส่ก็ได้
จากนั้น ครูน้ำฝนสอนการนั่งให้ดูสง่าและเรียบร้อย ของผู้ชายไม่ยากครับ ของผู้หญิงผมดูแล้วจะต้องบิดตัวและไขว้ขา แต่ภาพออกมาท่านั่งจะดูดี ครูสอนการยืนให้มั่นคง ยืนถ่ายรูปอย่างไรให้ดูขายาว…ปลายเท้าต้องชี้เข้าหากล้องเสมอและขาด้านหลังเหยียดตึง พยายามสร้างสามเหลี่ยมจากแขนและขา นั่นคือการงอข้อศอกและเข่านั่นเอง
ที่ผมประทับใจมากคือ พบจุดของร่างกายที่ต้องปรับแก้ ครูน้ำฝนให้ทุกคนเอาหลังแนบกำแพง เช็คความหลังแอ่น หลังงอ ทำแล้วพบว่าหลังของผมแอ่นมาก ชนิดที่เอาแขนสอดลอดหลังได้เลย ครูน้ำฝนสอนการปรับสะโพกและกายบริหาร ทำไปทำมาคล้าย twerk เหมือนกันนะ (แบบนี้งานแดนเซอร์ Milli ต้องเข้าแล้วครับ)
ครูขอเช็คเข่าและขาเพราะดูผมเดินแล้วลงไม่เต็มเท้า (เนื่องจากผู้นำและผู้บริหารควรเดินหนักแน่น) เมื่อผมนั่งเหยียดขากับพื้น แล้วก้มแตะปลายเท้า ข้างใต้เข่าขวาแตะพื้นไม่ได้ แต่ข้างซ้ายทำได้ ทำให้นึกออกว่า 20 ปีที่แล้วผมผ่าตัดเข่าขวานี่เอง มิน่า ยืนนาน ๆ ลำบาก วิ่งขัด ๆ เดินแล้วไม่เต็มเท้า สิ่งเหล่านี้เมื่อรู้แล้ว ค่อยปรับแก้ไป ทำบ่อย ๆ ให้เป็นนิสัย แล้วบุคลิกเราจะดีขึ้น
วันต่อมา ผมแต่งตัวดีไปออกงานและส่งรูปไปให้ครูเพื่อตรวจการบ้าน ครูตอบกลับมาว่าถูกต้องเลยครับ สร้างความมั่นใจไปอีกขั้น สิ่งที่ผมเล่ามาเป็นแค่เพียงบางส่วนเท่านั้น ถ้าท่านผู้อ่านสนใจ ลองเข้าไปดูคลิปต่าง ๆ ได้ที่ Pronality Academy by ครูน้ำฝน ภักดี | Facebook
………………………………………..
คอลัมน์ : ก้อนเมฆเล่าเรื่อง
โดย “น้าเมฆ”
https://facebook.com/cloudbookfanpage
