เช้าวันจันทร์วันหนึ่งเมื่อ 48 ปีก่อน เมื่อ ซูซี ชุน โอคแลนด์ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายของโรงเรียนมัธยมศึกษาแมคคินลีย์ในกรุงฮอนโนลูลู รัฐฮาวาย สหรัฐอเมริกา พบว่า โรงเรียนของเธอได้กลายเป็นสถานที่เกิดเหตุฆาตกรรม
ครูของเธอคนหนึ่งพบศพนักเรียนหญิงบนชั้นสองของอาคารเรียนภาษาอังกฤษ เด็กสาวที่เสียชีวิตชื่อ ดอว์น โมโมฮาระ อายุ 16 ปี ศพของเธอสวมเสื้อผ้าไม่ครบ มีผ้าสีส้มพันรอบคอ ตำรวจสันนิษฐานว่าเธอโดนข่มขืนและรัดคอจนเสียชีวิต
ในชุมชนที่คนใกล้ชิดและผูกพันกันอย่างแน่นแฟ้น การพบศพของโมโมฮาระเมื่อวันที่ 21 มี.ค. 2520 ทำให้เกิดความหวาดหวั่นไปทั่ว
“นี่เป็นครั้งแรกที่เราพบการก่ออาชญากรรมแบบนั้น เป็นเรื่องน่าเศร้ามากที่มีคนเสียชีวิตในลักษณะนั้น” ชุน โอคแลนด์ อดีตส.ส. ซึ่งปัจจุบันเป็นผู้ประสานงานโครงการของศูนย์ผู้สูงอายุในโออาฮู กล่าว “ผู้คนต่างหวาดกลัว ในเมืองของเรา เราดูแลซึ่งกันและกัน คุณนึกออกมั้ย เราเติบโตมาโดยคอยดูแลซึ่งกันและกัน”
อย่างไรก็ตาม ตำรวจต้องใช้เวลาหลายสิบปีกว่าจะเปิดเผยชื่อผู้ต้องสงสัยในคดีฆาตกรรมวัยรุ่นสาวรายนี้
เมื่อวันอังคารที่ 21 ม.ค. 2568 ตำรวจฮอนโนลูลูแถลงข่าวการจับกุม กิเดียน คาสโตร วัย 66 ปีที่บ้านพักคนชราในรัฐยูทาห์ซึ่งเป็นที่พักของเขาในปัจจุบัน คาสโตรซึ่งเรียนจบจากโรงเรียนมัธยมฯที่เกิดเหตุและเคยให้การว่ารู้จักกับผู้ตาย
ร้อยตำรวจโทดีน่า ทอมเมส จากกรมตำรวจโฮโนลูลู กล่าวกับผู้สื่อข่าวว่า คาสโตรถูกตั้งข้อหาฆาตกรรมโดยเจตนา แต่ไม่มีการไตร่ตรองไว้ก่อน โดยอาศัยหลักฐานที่ได้จากผลของการทดสอบและเปรียบเทียบดีเอ็นเอของเขา ซึ่งเป็นเทคโนโลยีที่ยังไม่มีในยุคทศวรรษ 1970 ซึ่งเป็นช่วงที่โมโมฮาระโดนฆาตกรรม
ย้อนกลับไปเมื่อเกือบ 50 ปีก่อน แม่ของโมโมฮาระพบลูกสาวเป็นครั้งสุดท้ายในวันที่เธอถูกฆ่า วัยรุ่นสาวได้รับโทรศัพท์จากชายที่ไม่ทราบชื่อคนหนึ่งในเช้าวันอาทิตย์ และต่อมาได้บอกแม่ของเธอว่าเธอกำลังจะไปศูนย์การค้ากับเพื่อนๆ
เมื่อสาวน้อยไม่กลับบ้านในคืนนั้น เพื่อน ๆ และครอบครัวของเธอก็ขับรถตระเวณไปรอบๆ บริเวณโรงเรียนเพื่อตามหาเธอ ไม่มีความแน่ชัดว่า โมโมฮาระซึ่งเพื่อนร่วมชั้นระบุว่าเป็นคนเงียบ ๆ และขี้อาย ได้ไปที่ศูนย์การค้าจริงหรือไม่ ครอบครัวของเธอตัดสินใจแจ้งความคนหายก่อนที่จะพบศพของเธอเป็นเวลาหลายชั่วโมง
ในช่วงเวลาหลายวันหลังจากพบศพของโมโมฮาระ ทีมสืบสวนตามสอบปากคำบรรดาเพื่อน ๆ คนในครอบครัวและคนที่รู้จักคุ้นเคยกับผู้ตาย ต่อมา ตำรวจก็เผยแพร่ภาพสเก็ตช์ของชายที่น่าสงสัยและมีพยานสองคนยืนยันว่าเห็นรถยนต์คันหนึ่งจอดอยู่ใกล้อาคารเรียนภาษาอังกฤษในคืนที่โมโมฮาระเสียชีวิต
ร้อยตำรวจโททอมเมสกล่าวว่า คาสโตรและพี่ชายของเขาก็อยู่ในกลุ่มที่โดนตำรวจสอบปากคำในช่วงแรก ตอนนั้นคาสโตรบอกตำรวจว่าเขาเคยพบโมโมฮาระในงานเต้นรำของโรงเรียนเมื่อปี 2519 ซึ่งเป็นปีที่เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนที่เกิดเหตุ เขาอ้างว่าพบเธอเป็นครั้งสุดท้ายที่งานคาร์นิวัลในปีถัดมา พวกเขาคุยกันประมาณ 15 นาทีและเขาบอกเธอว่า เขาเป็นทหารกองหนุนของกองทัพสหรัฐ
แต่ทั้งที่สอบปากคำคนไปมากมายและติดตามเบาะแสจำนวนมาก แต่ตำรวจก็ไม่สามารถชี้ชัดลงไปได้ว่าผู้ต้องสงสัยของคดีนี้คือใคร
เวลาผ่านไปอีก 42 ปี ในปี 2562 ทีมสืบสวนคดีเก่าเก็บที่ยังปิดไม่ลงก็ได้เทคโนโลยีการตรวจสอบและเปรียบเทียบดีเอ็นเอมาช่วยทำให้คดีมีความคืบหน้า พวกเขาเก็บหลักฐานจากกางเกงขาสั้นและชุดชั้นในของโมโมฮาระและนำไปวิเคราะห์ด้วยเทคโนโลยีที่ไม่เคยมีในตอนที่เธอถูกฆาตกรรม
ในปี 2563 ทีมสืบสวนก็สามารถสร้างโปรไฟล์ดีเอ็นเอได้บางส่วนจากตัวอย่างหลักฐานที่ได้จากกางเกงขาสั้นของผู้สั้น พบว่าเป็นดีเอ็นเอของชายนิรนามคนหนึ่ง
มาถึงปี 2566 ทีมสืบสวนก็ได้ข้อมูลว่า เป็นไปได้ที่คาสโตรหรือพี่ชายของเขาจะเป็นผู้ต้องสงสัยของคดีนี้ พวกเขาสืบจนรู้ที่อยู่ของสองพี่น้องและเดินทางไปยังแผ่นดินใหญ่เพื่อเก็บตัวอย่างดีเอ็นเอโดยไม่เปิดเผยจากลูก ๆ ของคาสโตร
ตัวอย่างดีเอ็นเอที่ได้จากลูกของพี่ชายคาสโตรทำให้ตำรวจสามารถตัดเขาออกจากรายชื่อผู้ต้องสงสัยได้ ตำรวจจึงพุ่งเป้าไปยังกิเดียน คาสโตรว่าน่าจะเป็นฆาตกรตัวจริง
หลังจากที่ทีมสืบสวนได้ตัวอย่างดีเอ็นเอจากลูกชายของคาสโตรและนำมาเปรียบเทียบกับตัวอย่างดีเอ็นเอที่ได้กางเกงขาสั้นของโมโมฮาระ พวกเขาก็พบว่าดีเอ็นเอทั้งสองชุดตรงกันหลายจุด
ช่วงต้นเดือนม.ค. ที่ผ่านมา ทีมสืบสวนจึงเดินทางไปยังรัฐยูทาห์เพื่อเก็บตัวอย่างดีเอ็นเอจากตัวคาสโตรเองอย่างลับ ๆ ซึ่งปรากฏว่า ตัวอย่างดีเอ็นเอของคาสโตรตรงกับตัวอย่างดีเอ็นเอที่ได้จากกางเกงขาสั้นของโมโมฮาระ
วันที่ 21 ม.ค. 2568 เวลา 07.40 น. ตำรวจเข้าจับกุมคาสโตรที่บ้านพักคนชราที่เขาอาศัยอยู่ในรัฐยูทาห์และมีกำหนดขึ้นศาลในวันศุกร์ที่จะถึงนี้ เป็นอันปิดคดีข่มขืนแล้วฆ่านักเรียนสาวที่ค้างคามาเกือบครึ่งศตวรรษ
ที่มา : edition.cnn.com
เครดิตภาพ : Pete Linforth from Pixabay, Honolulu Police Department
