แม้สแคร็บเบิลมีชื่อเสียงในด้านความเก่าแก่ แต่เกมสะกดคำศัพท์นี้เป็นที่นิยมในกลุ่มเยาวชนของปากีสถาน ซึ่งเป็นมรดกของภาษาอังกฤษในยุคจักรวรรดิอังกฤษ ทว่าปากีสถานได้ดัดแปลงให้เป็นภาษาถิ่นของตนเอง นับตั้งแต่ประเทศได้รับเอกราช
ในแวดวงสแคร็บเบิลที่มีการแข่งขัน วัยรุ่นชาวปากีสถานต่างครองตำแหน่งสูงสุด ซึ่งประเทศมีทั้งแชมป์โลกรุ่นเยาวชนคนปัจจุบัน และผู้ชนะในอดีตมากกว่าประเทศอื่น ๆ นับตั้งแต่มีการจัดการแข่งขันครั้งแรก เมื่อปี 2549
“มันต้องใช้ความพยายามและความมุ่งมั่นเป็นอย่างมาก คุณต้องเชื่อในกระบวนการนี้เป็นเวลานาน จากนั้นผลลัพธ์ก็ค่อย ๆ ปรากฏให้เห็น” อาเชอร์ วัย 13 ปี กล่าว
เมืองการาจี ทางตอนใต้ของปากีสถาน ถือเป็นแหล่งบ่มเพาะพรสวรรค์ด้านสแคร็บเบิลของประเทศ โดยผู้เล่นจำนวนมากจะสะกดคำที่เชื่อมโยงกันเหมือนกับปริศนาอักษรไขว้ ด้วยตัวอักษรแบบสุ่ม
โรงเรียนหลายแห่งในเมืองการาจี จัดการเรียนการสอนพิเศษกับโค้ชสแคร็บเบิลมืออาชีพ และมอบทุนการศึกษาให้กับผู้เล่นระดับแนวหน้า ขณะที่ผู้ปกครองหลายคนผลักดันให้บุตรหลานของพวกเขากลายเป็นผู้เชี่ยวชาญ
อนึ่ง ภาษาอังกฤษถูกยัดเยียดเข้ามาในอนุทวีปอินเดีย โดยอาณานิคมอังกฤษ และคำสั่งจากรัฐบาลลอนดอน เมื่อปี 2378 ก็เริ่มจัดระบบให้ภาษาอังกฤษ เป็นภาษาหลักในการศึกษา ซึ่งนายโทมัส แมคเคาเลย์ กล่าวในเวลานั้นว่า แผนการดังกล่าวมีเป้าหมายเพื่อผลิตกลุ่มคนที่มีเชื้อสายและสีผิวแบบชาวอินเดีย แต่มีรสนิยม ความคิดเห็น ศีลธรรม และสติปัญญาแบบชาวสหราชอาณาจักร
แม้ในปัจจุบัน ปากีสถานมีภาษาพูดมากกว่า 70 ภาษา อย่างไรก็ตาม ภาษาอังกฤษยังคงเป็นภาษาราชการอย่างเป็นทางการ ควบคู่กับภาษาอูรดู ซึ่งมีการใช้ในชีวิตประจำวัน
ทั้งนี้ ภาษาอังกฤษในระบบราชการของปากีสถาน ยังคงเต็มไปด้วยคำศัพท์ที่ “ล้าสมัย” แต่ถึงอย่างนั้น การพูดภาษาอังกฤษแบบชาวปากีสถานได้อย่างคล่องแคล่ว ถือเป็นความปรารถนาของใครหลายคน เนื่องจากมันมีความเกี่ยวข้องกับชนชั้นสูงในสังคม
ด้านนายทาริก เปอร์เวซ ผู้อำนวยการโครงการเยาวชนของสมาคมสแคร็บเบิลแห่งปากีสถาน (พีเอสเอ) กล่าวว่า การนำภาษาอังกฤษมาใช้เป็นภาษาหลักของปากีสถาน มีความเกี่ยวข้องกับยุคอาณานิคมอย่างแน่นอน
“ภาษาหลักในการเรียนรู้คือ ภาษาอังกฤษ ส่งให้สแคร็บเบิลดึงดูดคนได้มาก มีความต้องการสูงมาก และเด็กจำนวนมากอยากเล่นเกมนี้ แต่เราไม่มีทรัพยากรเพียงพอที่จะรองรับพวกเขาทั้งหมด” เปอร์เวซ กล่าวทิ้งท้าย.
เลนซ์ซูม
เครดิตภาพ : AFP
