“หนึ่งในปัญหาหลักของโรคนี้ คือ ความผิดปกติในการเดิน และแทงโก้ ซึ่งเป็นการเต้นแบบเดิน จะส่งผลต่อการเริ่มและหยุดก้าวเดิน รวมถึงกลยุทธ์ในการเดิน” นางเนลิดา การ์เร็ตโต นักประสาทวิทยา กล่าว
ด้านนางโทโมโกะ อาราคากิ นักประสาทวิทยาอีกคนหนึ่ง กล่าวว่า ผลการศึกษาเป็นที่น่าพอใจ โดยผู้ป่วยหลายรายพบวิธีบรรเทาอาการต่าง ๆ ของโรคพาร์กินสัน พร้อมกับเสริมว่า การเต้นแทงโก้ช่วยสร้าง “เส้นทางประสาทสัมผัส” ที่ช่วยเหลือในการเดิน
“เรารู้ว่าโรคพาร์กินสันจำเป็นต้องได้รับการรักษาด้วยยา ส่วนแทงโก้ช่วยฟื้นฟูระบบการเคลื่อนไหว ดนตรีจะช่วยให้คุณหลุดพ้นจากสถานการณ์ที่ซับซ้อนได้” อาราคากิ กล่าวเพิ่มเติม
นางเบลตรัน วัย 66 ปี และได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคพาร์กินสันเมื่อสองปีที่แล้ว ไม่เคยเต้นแทงโก้มาก่อน ซึ่งเธอเข้าร่วมเวิร์กชอปตามคำแนะนำของแพทย์ และรายงานว่า การเต้นแทงโก้ช่วยเสริมสร้างความสามารถในการทรงตัว และทำให้เธออารมณ์ดีขึ้น
“ถ้าจะยับยั้งอาการไม่ให้ลุกลาม ฉันต้องทำ ฉันต้องเต้นเพื่อชีวิตของฉัน” เบลตรัน กล่าว
นอกจากอาการสั่น กล้ามเนื้อเกร็ง ปัญหาการทรงตัว และปัญหาในการพูด โรคพาร์กินสันยังส่งผลให้ผู้ป่วยแยกตัวออกจากสังคม และประสบกับภาวะซึมเศร้า ซึ่งเวิร์กชอปแทงโก้ สามารถช่วยในเรื่องเหล่านี้ได้
อนึ่ง ผู้ป่วยโรคพาร์กินสันจะเต้นแทงโก้กับคู่เต้นที่ไม่ได้เป็นโรคนี้ และอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของนักบำบัดการเต้น เช่น นายมานูโก ฟีร์มานี นักเต้นแทงโก้มืออาชีพ ซึ่งเขามีส่วนร่วมในการฟื้นฟูสมรรถภาพของผู้ป่วยโรคพาร์กินสัน นับตั้งแต่ปี 2554
ทั้งนี้ นายเซอร์จิโอ โรดริเกซ นักประสาทวิทยา กล่าวว่า เวิร์กชอปทำการประเมินเฉพาะทุกปี เพื่อวิเคราะห์ประโยชน์ของการเต้นแทงโก้ รวมถึงวัดพัฒนาการด้านทักษะการรับรู้ ทักษะการเคลื่อนไหว การเดิน และการทรงตัว
ขณะที่ผู้เชี่ยวชาญหลายคนกล่าวว่า การเดินเป็นหัวใจสำคัญของแทงโก้อาร์เจนตินา แต่มันไม่ใช่เหตุผลเดียวที่การเต้นแทงโก้เป็นวิธีการฟื้นฟูสมรรถภาพที่มีประสิทธิภาพ สำหรับผู้ป่วยโรคพาร์กินสัน เนื่องจากแทงโก้ต้องการให้นักเต้นทำตามจังหวะ เคลื่อนไหวในทิศทางที่กำหนด และตีความสัญญาณทางกายภาพของคู่เต้น
“มันมีหลายข้อความที่ต้องได้รับการแก้ไขพร้อมกัน ซึ่งเป็นสิ่งที่ดีมากสำหรับผู้ป่วยโรคนี้” การ์เร็ตโต กล่าวทิ้งท้าย.
เลนซ์ซูม
เครดิตภาพ : AFP
