การที่หนังสือพิมพ์ “เดอะ วอชิงตัน โพสต์” เลย์ออฟนักข่าว ไม่ใช่เรื่องที่น่าแปลกใจ แต่สิ่งที่น่าตกใจคือ การเลิกจ้างพนักงานประมาณ 1 ใน 3 ในครั้งเดียว
การปลดพนักงานจำนวนมากที่ประกาศเมื่อช่วงต้นเดือน ก.พ. ที่ผ่านมา ส่งผลกระทบอย่างหนักต่อทีมผู้สื่อข่าวต่างประเทศของวอชิงตัน โพสต์ ทำให้เหลือนักข่าวเพียง 2 คนเท่านั้น ในเอเชียและอินโด-แปซิฟิก ซึ่งเป็นภูมิภาคที่ยังคงมีความสำคัญอย่างยิ่งทางเศรษฐกิจ การทหาร และยุทธศาสตร์สำหรับสหรัฐ ในการต่อต้านอำนาจของจีน
นอกจากนี้ การลดขอบเขตการรายงานข่าวในช่วงเวลาที่โลกเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ สะท้อนให้เห็นถึงการปิดกั้นตัวเองของสหรัฐ และการขาดความสนใจของชาวอเมริกันโดยทั่วไป ต่อการพัฒนาระหว่างประเทศ ซึ่งเด่นชัดยิ่งขึ้นในยุคของประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ ผู้นำสหรัฐ
ด้านนายแมตต์ เมอร์เรย์ บรรณาธิการบริหารของวอชิงตัน โพสต์ กล่าวโทษว่า การขาดทุนที่เพิ่มขึ้นมาอย่างยาวนาน เป็นสาเหตุของการเลิกจ้างพนักงานมากกว่า 300 คน จากประมาณ 800 คน โดยเขาบอกกับพนักงานในห้องข่าวว่า บริษัทไม่สามารถตอบสนองความต้องการของผู้อ่านได้ ท่ามกลางจำนวนสมาชิกที่ลดลง
ผู้สังเกตการณ์หลายคนชี้ให้เห็นว่า ปัญหาทางการเงินของวอชิงตัน โพสต์ ทวีความรุนแรงขึ้นจากการตัดสินใจที่ขับเคลื่อนด้วยแรงจูงใจทางการเมือง ซึ่งบรรณาธิการหลายคนลาออก และผู้สมัครสมาชิกจำนวนมากยกเลิกบริการ หลังมีรายงานว่า นายเจฟฟ์ เบโซส์ ขัดขวางการตีพิมพ์บทความสนับสนุนนางกมลา แฮร์ริส เพียง 11 วัน ก่อนการเลือกตั้งปี 2567 และปรับเปลี่ยนแผนกบทความแสดงความคิดเห็น ให้ครอบคลุมเฉพาะเสรีภาพส่วนบุคคลและตลาดเสรีเท่านั้น
สถานการณ์ดังกล่าวเป็นการพลิกกลับอย่างมากสำหรับเบโซส์ ซึ่งเขาซื้อกิจการวอชิงตัน โพสต์ ด้วยเงิน 250 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ราว 7,800 ล้านบาท) เมื่อเดือน ส.ค. 2556 ท่ามกลางความหวังและความฮือฮาว่า องค์กรสื่อมวลชนที่มีชื่อเสียงที่สุดแห่งหนึ่งของอเมริกา จะได้รับการฟื้นฟูอย่างมีความหมาย
ทว่ามากกว่า 10 ปีต่อมา วอชิงตัน โพสต์ ในตอนนี้ ไม่มีนักข่าวทำงานอยู่ในจีนแผ่นดินใหญ่ อินเดีย ตะวันออกกลาง และเขตสงครามในยูเครนอีกต่อไป แม้บริษัทอ้างถึงการให้ความสำคัญกับความมั่นคงของชาติก็ตาม
อนึ่ง ผู้เชี่ยวชาญหลายคนที่ทำงานด้านนโยบาย การเมือง และภาคส่วนอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง ต้องพึ่งพาแหล่งข้อมูลหลายแห่งเพื่อช่วยในการตัดสินใจที่ซับซ้อน ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อโลก แต่ในตอนนี้พวกเขามีแหล่งรายงานข่าวภาคสนามที่น่าเชื่อถือและครอบคลุม น้อยลงไปอีกหนึ่งแห่งแล้ว
ปัจจุบัน บลูมเบิร์ก นิวส์ และเดอะ นิวยอร์ก ไทม์ส ถือเป็นสำนักข่าวสัญชาติอเมริกันที่มีเครือข่ายสำนักงานต่างประเทศกว้างขวางที่สุด ขณะที่เดอะ วอลล์ สตรีท เจอร์นัล ลดจำนวนสำนักงานต่างประเทศหลายรอบ ในช่วงสิบปีที่ผ่านมา
“การมีสำนักงานในสถานที่เฉพาะเจาะจงนั้นสำคัญมาก เมื่อเทียบกับการส่งนักข่าวไปทำงานในต่างประเทศ” นายวิลเลียม แมคเคนซี ที่ปรึกษาด้านบรรณาธิการ จากสถาบันจอร์จ ดับเบิลยู. บุช ในเมืองดัลลัส รัฐเทกซัส กล่าวทิ้งท้าย.
เลนซ์ซูม
เครดิตภาพ : AFP
