ในพื้นที่เล็กๆ ที่โอบล้อมด้วยภูเขาและความเงียบสงบ ชีวิตของใครหลายคนอาจดูเรียบง่าย แต่ในอีกมุมหนึ่ง ยังมีบางชีวิตที่ต้องดิ้นรนกับความเจ็บป่วย ความห่างไกล และเวลาที่ไม่เคยรอใคร และในทุกครั้งที่เสียงขอความช่วยเหลือดังขึ้น จะมีคนกลุ่มหนึ่งรีบออกเดินทาง แม้ไม่รู้ว่าปลายทางจะต้องแลกมาด้วยอะไรบ้าง
สำหรับใครบางคน “น้ำมันรถ” อาจเป็นเพียงค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน แต่สำหรับชายที่ชื่อ “ไสว ยะกะชัย” หัวชุดหน้าชุด กู้ภัยร่วมใจภูเรือ มันคือ “ลมหายใจ” ของผู้ป่วยที่รอการช่วยเหลือ
ทุกครั้งหลังจากส่งผู้ป่วยถึงมือแพทย์ เขาไม่ได้จบหน้าที่แค่การพักผ่อน แต่ต้องกลับมาตรวจเช็กอุปกรณ์กู้ชีพ เตรียมความพร้อมสำหรับภารกิจถัดไป และที่สำคัญที่สุด วางแผนเรื่องน้ำมันให้พอสำหรับวันพรุ่งนี้
เพราะเขารู้ดีว่า หากรถวิ่งไม่ได้ โอกาสของใครบางคนก็อาจหายไปพร้อมกัน
ในวันที่สถานการณ์ไม่เป็นใจ น้ำมันไม่ใช่สิ่งที่หาได้ง่ายเสมอไป โดยเฉพาะในพื้นที่ที่มีตัวเลือกจำกัด
“พี่ไสว” เล่าถึงแผนสำรองที่ไม่เคยคิดว่าจะต้องใช้จริง การตระเวนหาซื้อน้ำมันขวดตามหมู่บ้าน เติมทีละนิด เพียงเพื่อให้รถยังพอเคลื่อนต่อไปได้
ภาพของการวิ่งหาน้ำมันในยามค่ำคืน อาจดูเป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับบางคน แต่สำหรับเขา มันคือการแข่งขันกับเวลา ที่มีชีวิตของคนรออยู่ปลายทาง
ตลอดเวลากว่าสิบปี เส้นทางกู้ภัยของเขาไม่ได้โรยด้วยความสะดวกสบาย
หลายครั้งไม่มีค่าตอบแทน หลายครั้งต้องควักเงินส่วนตัว และหลายครั้งต้องอาศัยเพียง “น้ำใจ” จากผู้คนรอบข้าง
ร้านค้าเล็กๆ ในชุมชน อาหารกล่องง่ายๆ หรือแม้แต่น้ำมันไม่กี่ลิตร กลายเป็นแรงสนับสนุนที่ทำให้ภารกิจยังเดินหน้าต่อไปได้
และแม้จะมีข้อจำกัดมากมาย เขากลับไม่เคยตั้งคำถามว่าจะหยุดหรือไม่
สิ่งที่ “พี่ไสว” พูดอาจเรียบง่าย แต่หนักแน่นกว่าคำสัญญาใดๆ เขาจะช่วยเหลือผู้คน “จนกว่าแรงจะหมด จนกว่าลมหายใจสุดท้าย และจนกว่าน้ำมันหยดสุดท้ายจะหมดลง”
มันไม่ใช่คำพูดเพื่อสร้างแรงบันดาลใจ แต่มันคือวิถีชีวิตที่เขาเลือกเดินทุกวัน
ในโลกที่หลายอย่างต้องขับเคลื่อนด้วยงบประมาณ เรื่องราวของเขากลับย้ำเตือนว่า “หัวใจ” ยังเป็นพลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
บางครั้ง การช่วยชีวิตไม่ได้ต้องการเครื่องมือที่ดีที่สุด แต่อาจต้องการเพียงคนคนหนึ่งที่ “ไม่ยอมแพ้” ต่อข้อจำกัด
เราอาจไม่เคยต้องวิ่งฝ่าความมืดเพื่อหาน้ำมันขวด หรือขับรถแข่งกับเวลาเพื่อไปรับใครสักคน
แต่เรื่องราวนี้กำลังบอกเราว่า ยังมีคนบางกลุ่มที่ยอมใช้ชีวิตของตัวเองเป็นสะพานให้คนอื่นได้มีโอกาสไปต่อ
และในทุกหยดน้ำมันที่ถูกเติมลงไป อาจไม่ได้แค่ทำให้รถวิ่งได้
แต่มันกำลังต่อ “ลมหายใจ” ของใครบางคน ให้ยาวออกไปอีกครั้ง
……………………………………….
คอลัมน์ “เรื่องราวดีๆ ของสังคม”
โดย “เสือสมุทร”
ข้อมูล-ภาพ “อัมรินทร์ ชูฤทธิ์” ผู้สื่อข่าวเดลินิวส์ จ.เลย
อ่านเรื่องราวดีๆ ของสังคม ได้ที่นี่..
