“ตั้งใจอยากจะเป็นครูตั้งแต่เด็กเพราะมีครูที่เคยให้ความช่วยเหลือ ไม่ใช่แค่ให้วิชาความรู้แต่ยังดูแลเอาใจใส่ คอยสอนเรื่องการเย็บปักถักร้อย คหกรรม จนเป็นอาชีพติดตัวมาจนถึงปัจจุบัน จึงคิดว่าสักวันหนึ่งจะเป็นครูมาช่วยสอนเด็กๆ ให้ได้รับโอกาสแบบนี้บ้าง” ความตั้งใจของ “นุช” ปรียานุช ปกรณ์ชุติวงศ์ ปี 2 คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี จาก โครงการครูรัก(ษ์)ถิ่น ของ กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) ที่เราจะไปทำความรู้จักกัน
“นุช” เล่าว่า มีพี่น้องหลายคน และคิดว่าถ้าจบ ม.6 คงจะต้องไปหางานทำที่กรุงเทพฯ แต่เมื่อเห็น โครงการครูรัก(ษ์)ถิ่น จึงไปสมัครและผ่านการคัดเลือกเข้าโครงการ ทำให้มีโอกาสที่จะทำตามความตั้งใจในการเป็นครูอีกครั้ง เมื่อเรียนจบจะกลับไปบรรจุเป็นครูที่โรงเรียนบ้านทุ่งเสือโทน จ.กาญจนบุรี ซึ่งเป็นพื้นที่บ้านเกิด ตั้งอยู่ในพื้นที่ชายขอบแถวเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร ชาวบ้านส่วนใหญ่เป็นกะเหรี่ยง การเดินทางค่อนข้างลำบาก ใช้ไฟฟ้าจากโซลาร์เซลล์ ครูต่างถิ่นที่เข้าบรรจุครบเกณฑ์ก็จะขอย้ายออก แต่การที่เป็นคนในพื้นที่อยู่แล้ว จึงเป็นเรื่องปกติ ที่สำคัญสามารถสื่อสารภาษากะเหรี่ยงได้ น่าจะช่วยทำให้การเรียนการสอนกับเด็กๆ ง่ายขึ้นกว่าครูจากที่อื่น และยังช่วยสื่อสารกับผู้ปกครอง คนในชุมชนได้ด้วย
“ส่วนตัวเคยเป็นคนที่ถูกมองข้ามมาก่อน เพียงเพราะเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ ทั้งที่เราก็ทำอะไรได้เหมือนคนอื่นแต่ก็ถูกมองข้าม เมื่อมีโอกาสสามารถเดินตามความฝันที่อยากเป็นครูได้อีกครั้ง จะใช้โอกาสที่ได้รับนี้อย่างดีที่สุด วันหนึ่งที่ได้กลับมาเป็นครูในพื้นที่ก็จะส่งต่อโอกาสนี้ไปยังเด็กคนอื่นๆ ให้ได้มีทักษะความรู้ ดูแลเด็กๆ ทุกคนไม่ให้มีใครที่รู้สึกว่าถูกมองข้าม” “นุช” บอกถึงความมุ่งมั่นในการเดินตามฝันเพื่อเป็นครูให้สำเร็จ
“นุช” เป็นอีกหนึ่งตัวอย่างของ “นักศึกษากลุ่มชาติพันธุ์” ที่แสดงให้เห็นแล้วว่า เมื่อมีความพยายาม ตั้งใจจริงแล้ว ก็สามารถเดินตามความฝันได้แน่นอน…
