หลินกล่าวว่า “คำสั่งซื้อหลั่งไหลมาจากต่างประเทศมากมาย นอกเหนือจากการส่งออกไปยังเนปาลแล้ว ปีนี้จะเป็นปีแรกของทิเบต หรือซีจ้าง ที่ส่งออกแอปเปิลไปยังสิงคโปร์”
“แอปเปิลที่นี่เป็นที่ต้องการของตลาดต่างประเทศ” หลินกล่าว บริษัทของเขาเป็นเจ้าของสวนแอปเปิลในหลินจือมากกว่า 4,000 หมู่ (ประมาณ 1,680 ไร่) โดยในปีที่ผ่านมาได้ส่งออกแอปเปิลไปยังเนปาล 490 ตัน และมากกว่า 137 ตันแล้วในปีนี้
อย่างไรก็ตาม เมื่อหลินและทีมของเขาเดินทางมาถึงทิเบตเมื่อสามปีที่แล้ว อุตสาหกรรมแอปเปิลในท้องถิ่นดำเนินการในลักษณะพื้นฐานและไม่มีระบบ ในเวลานั้น เกษตรกรท้องถิ่นจำนวนมากปลูกแอปเปิลในสวนหลังบ้านเป็นหลัก และขายเป็นจำนวนมากโดยไม่คัดแยกหรือแบ่งเกรด แอปเปิลที่ขายไม่ออกจะถูกเก็บไว้ในห้องใต้ดินที่ปิดด้วยฟิล์มพลาสติก ซึ่งไม่สามารถเก็บรักษาได้เกินกว่าสองเดือน
ปัจจุบัน บริษัทของหลินลงทุนไปแล้ว 158 ล้านหยวน (ประมาณ 711 ล้านบาท) เพื่อสร้างห่วงโซ่อุตสาหกรรมที่สมบูรณ์ตั้งแต่การวิจัยและพัฒนาต้นกล้า ไปจนถึงการขนส่งด้วยระบบห่วงโซ่ควบคุมอุณหภูมิ
แอปเปิลซึ่งปลูกบนที่ราบสูงมีข้อได้เปรียบที่เป็นเอกลักษณ์ แสงแดดจัดจ้าของภูมิภาคและอุณหภูมิที่ผันผวนอย่างมากระหว่างกลางวันและกลางคืน ส่งผลให้แอปเปิลมีรสหวานและเนื้อแน่นเป็นพิเศษ โดดเด่นกว่าแอปเปิลที่ปลูกในพื้นที่อื่นของประเทศ
“แอปเปิลพันธุ์และขนาดเดียวกันของที่นี่จะหนักกว่าแอปเปิลทั่วไปถึง 15% และผลผลิตแอปเปิลของเราจะเพิ่มขึ้นถึง 3,000 กิโลกรัมต่อหมู่ (1 หมู่เท่ากับ 0.42 ไร่) ในช่วงฤดูเก็บเกี่ยว” หลินกล่าว สภาพแวดล้อมที่พิเศษนี้ ยังช่วยเพิ่มปริมาณน้ำตาลในแอปเปิลของหลินจือเป็น 12% และมีระดับวิตามินสูงกว่าแอปเปิลทั่วไปถึง 30%
หลินกล่าวเสริมว่า “การขนส่งแอปเปิลจากหลินจือไปยังมณฑลกวางตุ้ง ทางตอนใต้ของจีน มีราคาถูกกว่าการขนส่งจากมณฑลซานตง ทางตะวันออกของจีนไปยังมณฑลกวางตุ้ง เนื่องจากเงินอุดหนุนจากรัฐบาลครอบคลุมเกือบครึ่งหนึ่งของต้นทุนการขนส่ง”
นอกจากนี้ ยังมีศัตรูพืชบนที่ราบสูงน้อยกว่าในพื้นที่อื่น ๆ ของจีน การปลูกแอปเปิลจำเป็นต้องบรรจุถุงเพื่อป้องกันศัตรูพืช ซึ่งส่งผลให้ต้นทุนแรงงานเพิ่มขึ้น 1.2 หยวน (ราว 5.43 บาท) ต่อกิโลกรัม
แอปเปิลยังถูกแบ่งประเภทออกเป็น 16 เกรด ตามปริมาณน้ำตาล ขนาด และสี ปัจจุบัน ชาวซีจ้างกำลังแบ่งปันแอปเปิลหลินจือให้กับคนทั่วโลก นับเป็นการเปิดตัวแอปเปิลสายพันธุ์ใหม่ที่ได้รับการยอมรับในตลาด
นอกจากหลินจือแล้ว ยังมีสวนแอปเปิล 10,000 หมู่ ในอำเภอดรานัง เมืองซานหนาน และ 2,000 หมู่ ในชัมโด ผู้คนจำนวนมากขึ้นนอกพื้นที่ราบสูง กำลังตกหลุมรักแอปเปิลที่ปลูกในซีจ้าง
หลินทิ้งท้ายว่า “ในเดือน พ.ย. เมื่อแอปเปิลสุก ผู้บริโภคในสิงคโปร์จะสามารถลิ้มรสแอปเปิลจากหลินจือได้”.
ข้อมูล : People’s Daily
เครดิตภาพ : GETTY IMAGES
