“ขอให้จบที่รุ่นเรา!” เสียงสะท้อนจากศูนย์อพยพปราจีนบุรี ราษฎรตาพระยาหนีภัยสู้รบ วอนทหารจัดการเด็ดขาด

วันที่ 10 ธ.ค. 68 ที่ศูนย์อพยพพักพิงชั่วคราวเทศบาลเมืองหนองกี่ อ.กบินทร์บุรี จ.ปราจีนบุรี ผู้อพยพจาก อ.ตาพระยา จ.สระแก้ว เดินทางมายังศูนย์พักพิงชั่วคราวเมื่อวันที่ 8 ธ.ค.ที่ผ่านมา ทุกคนต่างหวาดกลัวและเป็นห่วงญาติพี่น้องที่เฝ้าบ้าน ทุกคนแม้จะอพยพมาอยู่ที่ศูนย์พักพิงแต่ก็มีความอบอุ่นได้รับการต้อนรับจากชาวจังหวัดปราจีนบุรีเป็นอย่างดี โดยมีเจ้าหน้าที่ อปพร.ดูแลความปลอดภัยตลอดทั้งคืน รวมถึงตำรวจเวียนมาดูแลความปลอดภัยเป็นระยะอีกด้วย

นางสุนิกร เกตุหอม ครูบ้านทับเสียม อ.ตาพระยา กล่าวว่า สถานการณ์ที่บ้านเริ่มปะทะกันตั้งแต่วันที่ 8 ธ.ค.คือยิงกันไม่หยุดเลยค่ะ ยิงกันสนั่น ต้องขอบคุณทหารทุกท่าน และขอให้ทหารทุกท่านปลอดภัยนะคะ ขอบคุณทางรัฐบาลด้วยค่ะที่สนับสนุน อยากให้รบกันครั้งนี้ให้มันจบที่รุ่นเรานะคะ แล้วก็ยังห่วงคนที่บ้าน เช่น ญาติที่เป็นชุด ชรบ. ผู้ใหญ่บ้านที่ยังดูแลความปลอดภัยในหมู่บ้าน ขอให้ทหารสู้ๆขอให้ปลอดภัยทุกคนนะคะ

นางสงวน วิชุมา พูดภาษาเขมรว่า ขอให้เขมรหยุดได้แล้ว มันไม่มีใครมีความสุขหรอกกับการเกิดสงครามน่ะค่ะ นางชนิกานต์ คงดงดี กล่าวว่า สถานการณ์ตอนนี้ในหมู่บ้านอยู่ในพื้นที่สีแดงเลยค่ะ ยิงกันตลอด แต่เมื่อคืนพ่อโทรฯมาบอกว่าเงียบผิดปกติ ขอให้ทหารจัดการแบบเด็ดขาดจะได้จบที่รุ่นเราเลยค่ะ จะได้ไม่ถึงรุ่นลูกรุ่นหลานอีกค่ะ

นางพรเทวี โดนลำ ชาวอำเภอตาพระยา กล่าวเป็นภาษาเขมรว่า ขแมร์เอ้ยอย่ามาสู้กับเสียมเลยเพราะว่าเสียมอยู่ดีๆ แต่เขมรชอบมาหาเรื่องแต่เสียม เขมรอยากตายเป็นผีเฝ้าต้นมะม่วงอีกหรือ รู้ว่าสู้ไทยไม่ได้ไม่ต้องมาสู้หรอก เสียมน่ะไม่อยากสู้หรอกแต่เขมรยั่วยุตลอดเขาก็เลยจัดให้ ขอขอบคุณพี่น้องชาวจังหวัดปราจีนบุรีที่ให้การต้อนรับเป็นอย่างดี นำข้าวสารกับข้าวมามอบให้ได้กินอิ่มทุกมื้อค่ะ