สำนักข่าวต่างประเทศรายงานจากกรุงวอชิงตัน สหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 9 ม.ค. ว่า กฎหมายอำนาจสงคราม (War Powers Resolution) ของสหรัฐ ได้รับการบัญญัติเมื่อปี 2516 ท่ามกลางกระแสคัดค้านสงครามเวียดนามอย่างรุนแรง ในช่วงเวลานั้น
ทั้งนี้ สภาคองเกรสมองว่า ประธานาธิบดีสหรัฐในช่วงเวลานั้น คือ ประธานาธิบดีลินดอน บี. จอห์นสัน และประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสัน ใช้อำนาจเกินขอบเขต ส่งทหารไปรบในประเทศอื่นยาวนานหลายปี โดยไม่มีการ “ประกาศสงคราม” อย่างเป็นทางการ โดยชนวนเหตุสำคัญ คือการที่นิกสันสั่งกองทัพสหรัฐปฏิบัติการลับ ทิ้งระเบิดในกัมพูชา แต่ไม่ยอมแจ้งให้สภาคองเกรสรับทราบล่วงหน้า
แม้นิกสันใช้อำนาจวีโต้ปัดตกร่างกฎหมายดังกล่าวทันที โดยให้เหตุผลว่า เป็นการลิดรอนอำนาจของผู้นำสหรัฐ ในฐานะผู้บัญชาการทหารสูงสุด แต่สภาคองเกรสลงมติอีกครั้ง ด้วยคะแนนเสียงเกิน 2 ใน 3 เพื่อล้มอำนาจวีโต้ของนิกสัน ซึ่งทำให้กฎหมายสามารถมีผลบังคับใช้ได้สำเร็จ
สำหรับสาระสำคัญของกฎหมายอำนาจสงคราม ประธานาธิบดีสหรัฐต้องแจ้งต่อสภาเกรส ภายใน 48 ชั่วโมง นับตั้งแต่ส่งทหารเข้าไปในพื้นที่สู้รบ หากสภาคองเกรสไม่มีมติให้ประกาศสงคราม หรือไม่อนุมัติเป็นกรณีพิเศษ ทหารที่ส่งไปต้องถอนกำลังออกมาภายใน 60 วัน บวกเวลาถอนทัพอีก 30 วัน รวมเป็น 90 วัน
อย่างไรก็ตาม กฎหมายดังกล่าวยังคงเผชิญกับปัญหาด้านการตีความ และมีความย้อนแย้ง เนื่องจากรัฐธรรมนูญสหรัฐระบุว่า ประธานาธิบดีถือเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดโดยตำแหน่ง แต่สภาคองเกรสมีอำนาจในการประกาศสงคราม.
เครดิตภาพ : GETTY IMAGES
