วันที่ 13 ก.พ. 69 หน่วยกู้ภัยสว่างจรรยาธรรม นำตัว ด.ช.หนุ่ย (นามสมมุติ) อายุ 12 ขวบ ส่งโรงพยาบาลศูนย์บุรีรัมย์ ในสภาพเหล็กแบบปล้องอ้อยสำหรับก่อสร้าง หนาประมาณ 10 มิลลิเมตร ยาวประมาณ 15 ซม. ปักเข้าที่ฝ่าเท้าขวาทะลุหลังเท้า คารองเท้าผ้าใบสีน้ำตาลของนักเรียน
สอบถาม น.ส.กัญญาพร บุราณสุข ครูฝึกสอนโรงเรียนเทศบาล 2 เล่าว่า ช่วงนั้นเป็นคาบว่าง ตนเดินออกจากห้องเรียนจะไปโรงอาหาร ได้ยิน ด.ช.หนุ่ย ร้องขอความช่วยเหลือ จึงเดินเข้าไป
เห็นเหล็กเป็นแท่งแทงทะลุเท้าเลือดอาบ ตกใจมากจึงแจ้ง ผอ.โรงเรียน ให้รถหน่วยกู้ภัยมารับตัวไปโรงพยาบาล
สิ่งที่ตนแปลกคือ บริเวณดังกล่าวไม่ใช่จุดก่อสร้าง แต่ใกล้กันเป็นที่เก็บซากอาคารเก่า ซึ่งช่างอาจจะเก็บเศษวัสดุออกไปไม่หมด แต่ก็ยังงงอยู่ดี เพราะเหล็กแท่งความยาวประมาณ 15 ซม. ซึ่งคาดว่าวางอยู่แนวนอน จะแทงฝ่าเท้าเด็กได้อย่างไร
อย่างไรก็ตาม หลังเกิดเหตุ ผอ.โรงเรียน ได้ให้ภารโรงทำการตรวจสอบเศษวัสดุที่คาดว่าจะตกหล่นบริเวณในโรงเรียนออกให้หมด โดยเฉพาะสนามฟุตบอล เพราะเกรงว่าอาจจะเกิดเหตุการณ์ซ้ำซ้อนขึ้นมาอีก
