ณ วัดแสนทอง อำเภอแม่สะเรียง สำหรับ ประเพณีการอุปฐากพระเพชรในช่วงเทศกาลปีใหม่เมือง ถือเป็นจารีตประเพณีอันทรงคุณค่าที่สะท้อนถึงความเลื่อมใสศรัทธาในบวรพุทธศาสนาและการสืบสานอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมของท้องถิ่นอย่างเคร่งครัด โดยมี “พระเพชร” พระพุทธรูปสำคัญศิลปะเชียงแสน (สิงห์หนึ่ง) ปางมารวิชัย ซึ่งประดิษฐาน ณ วัดแสนทอง เป็นศูนย์รวมจิตใจและเป็นประธานในพิธีกรรมทั้งปวงลำดับขั้นตอนของพิธีกรรมเริ่มต้นด้วยการประกอบพิธีพลีกรรมตักน้ำศักดิ์สิทธิ์จากแหล่งน้ำสำคัญ 7 สาย อันประกอบด้วย น้ำจากแม่น้ำสาละวิน แม่น้ำยวม แม่น้ำแม่สะเรียง และน้ำจากบ่อทิพย์สี่จอม (น้ำบ่อทิพย์วัดจอมทอง น้ำบ่อทิพย์วัดจอมแจ้ง น้ำบ่อทิพย์วัดจอมมอญ และน้ำบ่อทิพย์วัดจอมกิตติ) ในช่วงปลายเดือนมีนาคม การคัดสรรน้ำจากแหล่งธรรมชาตินี้เป็นสัญลักษณ์แทนความศรัทธาของประชาชนชาวอำเภอแม่สะเรียง ที่มีต่อองค์พระสำคัญช่วงเดือนเมษายน ในวันที่ 11 เมษายน จะมีการประกอบพิธีจุมน้ำ 7 สาย ณ วัดแสนทอง กิจกรรมเริ่มต้นด้วยการทำบุญอุทิศส่วนกุศลตามคติความเชื่อเรื่อง “ขันข้าว” ที่ถวายถึงเทวดาที่รักษาองค์พระ และ พระภูมิเจ้าที่ เสื้อบ้านเสื้อเมืองแม่สะเรียง
จากนั้นจึงเข้าสู่ศาสนพิธีที่สำคัญคือการพุทธาภิเษกน้ำพุทธมนต์ ซึ่งเป็นการนำน้ำจากแหล่งต่างๆ มาอธิษฐานจิตตามวิถีพุทธจักรให้เป็นน้ำทิพย์มนต์อันบริสุทธิ์ พร้อมทั้งพิธีกัลปนาพระ(ถวายของ/ถวายคน)เพื่อถวายเป็นพุทธบูชาแด่พระเพชรอย่างเป็นทางการวันสำคัญที่สุดคือวันที่ 13 เมษายน ซึ่งตรงกับวันขึ้นปีใหม่เมือง พุทธศาสนิกชนจะร่วมกันถวายข้าวพระพุทธหรือพิธีต่าซอมต่อตามธรรมเนียมโบราณ ก่อนจะทำพิธีอาราธนาพระเพชรและพระแสนทองออกจากวิหาร เพื่อเคลื่อนขบวนแห่ไปยังหน้าทีว่าการอำเภอแม่สะเรียงและเวียนไปตามเส้นทางวัฒนธรรมรอบเมือง การอัญเชิญพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ออกมารับน้ำส้มป่อยจากมหาชนนี้ ถือเป็นโอกาสสำคัญที่ศาสนชนจะได้แสดงความนบนอบผ่านการสรงน้ำศักดิ์สิทธิ์ เพื่อชำระล้างสิ่งอัปมงคลและรับเอาพรชัยอันประเสริฐเข้าสู่ชีวิตตามจารีตล้านนาที่สืบทอดกันมาอย่างยาวนานจากพิธีกรรมทั้งหมด ชมรมรักษ์วัฒนธรรมแม่สะเรียงได้ให้ข้อมูลว่า วัตถุประสงค์หลักคือการยกพระสำคัญของอำเภอแม่สะเรียงให้สมควรแก่การสักการะ ส่วนการจุมน้ำถือเ)นวัฒนธรรมประดิษฐ์ ที่จัดทำเพื่อเป็นองค์ประกอบให้พิธีกรรมดูศักดิ์สิทธิ์และเหมาะสมยิ่งขึ้น บรรยากาศของงานโดยรวมจึงไม่ได้เป็นเพียงการรื่นเริงตามสมัยนิยม แต่เป็นการดำรงไว้ซึ่งระเบียบปฏิบัติที่เต็มไปด้วยความสงบ สง่างาม และความสามัคคีของชุมชนที่มุ่งมั่นรักษาขนบธรรมเนียมประเพณีให้ยั่งยืนสืบไป
