เมื่อวันที่ 26 เม.ย. นพ.เจษฎ์ บุณยวงศ์วิโรจน์ รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา โพสต์ภาพข้อความผ่านเพจเฟซบุ๊กชื่อ “หมอเจด” ระบุว่า
“จริงไหมครับ แค่กินกุ้งแช่น้ำปลา ทำเข้าห้องผ่าตัดได้เลยเหรอ?”
หลายคนอาจมองว่ากุ้งแช่น้ำปลาเป็นแค่เมนูธรรมดา กินได้ปกติ ไม่ได้รู้สึกว่าเสี่ยงอะไร แต่คำถามคือ “ของดิบแบบนี้ เสี่ยงแค่ไหนกันแน่?” เพราะในทางการแพทย์มีเคสที่เริ่มจากอาหารแบบนี้ แล้วไม่ได้จบแค่ปวดท้องหรือท้องเสีย แต่ลุกลามไปถึงจุดที่คาดไม่ถึง ผมมีเคสของคุณพลอยมาเล่าครับ
1.พยาธิตัวจี๊ด หรือ Gnathostomiasis
เป็นโรคที่คุณพลอยเจอ เกิดจากพยาธิตัวจี๊ด ซึ่งมีลักษณะเด่นคือไม่ได้อาศัยอยู่แค่ในลำไส้เหมือนพยาธิทั่วไป แต่สามารถไชทะลุผนังลำไส้เข้าสู่กระแสเนื้อเยื่อใต้ผิวหนัง แล้วเคลื่อนที่ไปตามส่วนต่าง ๆ ของร่างกายได้ ทำให้เกิดอาการหลากหลายและคาดเดาได้ยาก บางรายอาจใช้เวลาหลายวันหรือหลายสัปดาห์กว่าจะแสดงอาการชัดเจน และตำแหน่งที่พบอาจเปลี่ยนไปเรื่อยตามการเคลื่อนที่ของตัวพยาธิ
.
2. อาการเด่นคือ
อาการที่พบได้บ่อยคือ บวม เจ็บ คัน หรือรู้สึกตึงใต้ผิวหนัง แต่สิ่งที่สำคัญคืออาการจะ “ย้ายตำแหน่ง” ได้ เช่น วันนี้บวมที่แขน พรุ่งนี้ไปขา หรือขึ้นมาบริเวณหน้า ลักษณะนี้ทำให้หลายครั้งถูกเข้าใจผิดว่าเป็นผื่นแพ้หรือการอักเสบทั่วไป บางช่วงอาการอาจยุบลงจนคิดว่าหายแล้ว แต่จริง ๆ ตัวพยาธิยังคงเคลื่อนอยู่ภายใน และอาจกลับมาแสดงอาการในตำแหน่งใหม่ที่อันตรายกว่าเดิมได้ครับ
.
3. แหล่งติดเชื้อสำคัญคือ
แหล่งสำคัญมักมาจากอาหารดิบหรือกึ่งดิบ โดยเฉพาะอาหารทะเล เช่น กุ้ง ปลา หรือเมนูที่ใช้วัตถุดิบสดโดยไม่ผ่านความร้อน เช่น กุ้งแช่น้ำปลา กุ้งดอง น้ำจิ้มซีฟู้ดดิบ รวมถึงปลาน้ำจืดบางชนิดที่มีโอกาสปนเปื้อนตัวอ่อนพยาธิได้ เมื่อกินเข้าไป ตัวอ่อนจะเข้าสู่ร่างกายทันทีโดยที่ไม่ถูกทำลาย และเริ่มกระบวนการไชผ่านเนื้อเยื่อตั้งแต่ระยะเริ่มต้น ทำให้การติดเชื้อเกิดขึ้นโดยไม่รู้ตัว และมักไม่มีสัญญาณเตือนในช่วงแรก
.
4. กุ้งแช่น้ำปลา vs กุ้งดอง ต่างกันไหม?
กุ้งแช่น้ำปลาใช้ความเค็มจากน้ำปลาและความเปรี้ยวจากมะนาว ส่วนกุ้งดองใช้โชยุ น้ำตาล หรือเกลือ แต่ทั้งสองแบบ “ไม่ได้ใช้ความร้อน” ซึ่งเป็นจุดสำคัญ เพราะความเค็มหรือความเปรี้ยวไม่สามารถฆ่าพยาธิได้ จึงมีความเสี่ยงใกล้เคียงกัน
แล้วแซลมอน หรือพวกหอย กินได้ไหม?
คำตอบคือกินได้ครับ แต่ต้องเข้าใจเรื่อง “ความเสี่ยง” แซลมอนดิบในระบบมาตรฐานมีการควบคุมและแช่แข็ง ทำให้เสี่ยงต่ำกว่า แต่ไม่ใช่ศูนย์ หอยนางรมมีความเสี่ยงเรื่องแบคทีเรีย เช่น Vibrio ส่วนอาหารทะเลดิบทั่วไป ถ้าไม่มีระบบควบคุมที่ดี ความเสี่ยงจะเพิ่มขึ้นทันที และไม่สามารถประเมินด้วยตาเปล่าได้เลย
.
5. สิ่งที่ลดความเสี่ยงได้จริงมีอะไรบ้าง
• การทำให้สุกด้วยความร้อน
วิธีที่ได้ผลชัดเจนที่สุด เพราะสามารถทำลายพยาธิได้โดยตรง
• การแช่แข็งในอุณหภูมิต่ำมาก
ช่วยลดความเสี่ยงได้บางส่วน แต่ไม่ครอบคลุมทั้งหมด และต้องเป็นระบบที่ควบคุมจริง
• การเลือกแหล่งอาหารที่มีมาตรฐาน
ช่วยลดโอกาสปนเปื้อน แต่ไม่สามารถทำให้ความเสี่ยงเป็นศูนย์ได้
• การกินยาถ่ายพยาธิหลังจากกินของดิบ
ไม่สามารถป้องกันล่วงหน้าได้ และไม่ครอบคลุมพยาธิทุกชนิด เพราะยาส่วนใหญ่ออกฤทธิ์ในลำไส้ แต่พยาธิตัวจี๊ดสามารถออกนอกลำไส้ไปแล้ว ทำให้บางกรณีต้องใช้ยาจำเพาะ หรือการรักษาเฉพาะทาง
เคสของพลอยไม่ได้เกิดจากอาหารเน่าเสีย หรือร้านที่ดูไม่สะอาดนะครับ แต่เกิดจาก “อาหารที่ดูปกติที่สุด” และความเคยชินในการกินของดิบโดยไม่คิดถึงความเสี่ยง ถึงอาหารดิบไม่ได้กินแล้วต้องเป็นทุกครั้ง แต่ก็มี “โอกาส” ที่จะเกิดขึ้น ถ้ายังเลือกกินอยู่ อาจต้องเข้าใจให้ชัดว่านี่ไม่ได้แลกแค่ความอร่อยระยะสั้นนะครับ แต่อาจแลกกับความเสี่ยงที่ไปได้ไกลกว่าที่คิดจริง ๆ



