สำนักข่าวต่างประเทศรายงานเมื่อวันที่ 15 กันยายนว่า ผลงานวิจัยที่ตีพิมพ์ในวารสาร Archaeology Research in Asia ฉบับเดือนมิถุนายน 2569 เผยผลการตรวจสอบที่น่าทึ่งของอาวุธจากแหล่งโบราณคดีซานซิงตุย เมืองกวางฮั่นของประเทศจีน ว่าเป็นอาวุธที่สร้างจาก “วัสดุที่ไม่มีอยู่บนโลกนี้”
งานวิจัยระบุว่า โบราณวัตถุซึ่งเป็นชิ้นส่วนอาวุธ หรืออาจจะเป็นเครื่องมือ ที่พบในหลุม “เซ่นสังเวย” หมายเลข 7 ของแหล่งโบราณคดีซานซิงตุย และคาดว่าเป็นอาวุธจากยุคราชวงศ์ซาง (ประมาณ 1,600 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งเป็นราชวงศ์แรกของจีนที่มีบันทึกและหลักฐานทางประวัติศาสตร์ยืนยันนั้น ทำมาจาก “เหล็กอุกกาบาต” ซึ่งเป็นโลหะผสมตามธรรมชาติที่ได้มาจากอุกกาบาตประเภทเหล็ก (Iron Meteorite) ที่ตกลงมาจากอวกาศสู่พื้นโลก
หลังจากตรวจสอบโครงสร้างภายในของโลหะจากวัตถุดังกล่าว ซึ่งมีลักษณะคล้ายขวานและแตกออกเป็นสามส่วน ไม่พบร่องรอยของการผ่านกระบวนการขึ้นรูปแบบเย็น (ทุบ ตี หรือดัดแปลงรูปทรงโลหะโดยไม่ใช้ความร้อน) อย่างมีนัยสำคัญ นอกจากนี้ ผลการวิเคราะห์ยังพบองค์ประกอบของเหล็กมากกว่า 90% ต่อ นิกเกิล ราว 7% โดยมีนิกเกิลกระจายตัวอย่างสม่ำเสมอทั่วทั้งชิ้นงาน ซึ่งเป็นลักษณะที่หาได้ยากยิ่งสำหรับวัตถุในยุคสำริด เนื่องจากในยุคนั้น ยังไม่มีพัฒนาการด้านถลุงเหล็ก ทำให้นักวิจัยสรุปว่า โบราณวัตถุที่มีชื่อรหัสว่า K7QW-TIE-1 ชิ้นนี้ ทำขึ้นมาจากเหล็กอุกกาบาต
สิ่งนี้ทำให้อาวุธหรือเครื่องมือชิ้นนี้จัดอยู่ในกลุ่มวัตถุที่หาได้ยากยิ่ง แม้ว่าจะมีการค้นพบวัตถุที่ทำจากเหล็กอุกกาบาตทั่วโลก ก็คือ ข้อเท็จจริงที่ว่า K7QW-TIE-1 คือหนึ่งในวัตถุเหล็กอุกกาบาตเพียง 13 ชิ้นเท่าที่เคยค้นพบในประเทศจีน โดยชิ้นที่เก่าแก่ที่สุดเป็นมีดที่พบในสุสานที่ซินเจียง ซึ่งมีอายุย้อนไปราว 3,000 ปีก่อนคริสตกาล ส่วน K7QW-TIE-1 มีความเก่าแก่ที่สุดเท่าที่เคยพบในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของจีน
สถานะ “ความเก่าแก่” ของวัตถุทั้งสองชิ้นนี้ไม่ใช่สิ่งเดียวที่พวกมันมีร่วมกัน เพราะในขณะที่โบราณวัตถุอีก 11 ชิ้นทำขึ้นจากการผสมผสานระหว่างเหล็กและสำริด มีเพียงมีดโบราณจากซินเจียงและขวานชิ้นนี้เท่านั้นที่เป็นวัตถุที่ประกอบด้วยโลหะชนิดเดียว ซึ่งหมายความว่าทำมาจากเหล็กอุกกาบาตล้วนๆ
งานวิจัยระบุว่า K7QW-TIE-1 ช่วย “เติมเต็มช่องว่างสำคัญในบันทึกทางโลหะวิทยาของภูมิภาค” โดยให้ข้อมูลเชิงลึกเพิ่มเติมเกี่ยวกับการใช้เหล็กในยุคสำริดของจีน พร้อมทั้งชูให้เห็นเทคนิคทางโลหะวิทยาที่เป็นเอกลักษณ์ของจีนตะวันตกเฉียงใต้ ซึ่งแตกต่างจากวิธีการที่ใช้ในพื้นที่ที่ราบตอนกลาง ดังที่เห็นได้จากวัตถุเหล็กอุกกาบาตชิ้นอื่นๆ
สิ่งที่นักวิจัยยังไม่สามารถระบุได้แน่ชัดในขณะนี้ คือวัตถุคล้ายขวานชิ้นนี้ถูกใช้งานเพื่ออะไรกันแน่ แม้จะมีความเป็นไปได้ว่าขวานนี้อาจเป็นเพียงเครื่องมือใช้งานทั่วไป แต่การค้นพบมันภายในหลุมเซ่นสังเวยที่ซานซิงตุย ก็มีนัยว่า เครื่องมือหรืออาวุธนี้อาจมีความสำคัญทางพิธีกรรม ซึ่งเป็นบทบาทอันศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่เหนือวัตถุประสงค์การใช้งานจริง
เรียบเรียงโดย : ทีมข่าวต่างประเทศ
ที่มา : popularmechanics.com
เครดิตภาพ : H. Li et al. 2026, Archaeological Research in Asia
