สำหรับวาระใหม่ที่จะเริ่มต้นในเดือน ธ.ค. นายกรัฐมนตรีนเรนทรา โมดี ผู้นำอินเดีย กล่าวกับประชาชนในประเทศเกี่ยวกับ “โอกาสครั้งใหญ่” ที่จะ “มุ่งเน้นไปที่ความดีระดับโลก” ซึ่งสิ่งนี้สรุปสาระสำคัญจากสุนทรพจน์ของเขาในช่วงปิดการประชุมสุดยอดที่อินโดนีเซีย ซึ่งเชื่อมโยงกับความทะเยอทะยานระดับโลกของอินเดียในการสร้างโลกหลายขั้ว และการคาดการณ์ที่เพิ่มขึ้นในฐานะผู้นำกลุ่มประเทศซีกโลกใต้
ในช่วงที่ผ่านมา อินเดียเน้นย้ำเป้าหมายนโยบายต่างประเทศที่สำคัญของตนเอง ไม่ว่าจะเป็นการกระจายอำนาจอย่างเท่าเทียม, ความต้องการตัวแทนกลุ่มประเทศซีกโลกใต้ที่ดีขึ้นในองค์กรพหุภาคี และการเพิ่มภาระความรับผิดชอบให้กับประเทศมหาอำนาจระดับกลาง เพื่อลดการพึ่งพามหาอำนาจหลักอย่างสหรัฐและจีน ซึ่งก่อให้เกิดอันตรายอย่างมากจากการแข่งขันเชิงกลยุทธ์ที่เพิ่มขึ้น
ทั้งนี้ ตำแหน่งประธานจี 20 ของอินเดียจะตรงกับตำแหน่งประธานองค์การความร่วมมือเซี่ยงไฮ้ (เอสซีโอ) ซึ่งการบรรจบกันนี้เน้นย้ำถึงบทบาทที่เพิ่มขึ้นของอินเดีย ในฐานะช่องทางเชื่อมต่อระหว่างตะวันออกและตะวันตก และเป็นลางดีสำหรับเป้าหมายนโยบายต่างประเทศของอินเดียในการส่งเสริมการเจรจาระหว่างกลุ่มที่แตกต่างกัน
นอกจากนี้ มันยังทำให้อินเดียอยู่ในตำแหน่งพิเศษที่จะสามารถแบ่งปันข้อกังวล และอำนวยความสะดวกในวาระร่วมกัน เพื่อให้เกิดผลอย่างแท้จริงต่อการพัฒนาระดับภูมิภาคและระดับโลก ผ่านการประชุมที่แตกต่าง แต่มีความสำคัญเหล่านี้ได้
อินเดียควรใช้ตำแหน่งผู้นำกลุ่มเพื่อขยายความร่วมมือของจี 20 เช่น การมีส่วนร่วมเพิ่มขึ้นจากสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (อาเซียน) ในฐานะเสาหลักสำคัญของพหุภาคี และระเบียบหลายขั้วจะทำให้เป้าหมายนโยบายต่างประเทศระดับภูมิภาคของอินเดียวก้าวหน้า
แม้นโยบายปฏิบัติการตะวันออกของอินเดียจะรวมอาเซียนเป็นฟันเฟืองสำคัญในวิสัยทัศน์อินโด-แปซิฟิก แต่กลุ่มยังคงอยู่นอกกรอบนโยบายต่างประเทศของอินเดียเป็นส่วนใหญ่ เนื่องจากความร่วมมือด้านความมั่นคงผ่านการรวมกลุ่มระดับภูมิภาคอื่น ๆ เช่น กลุ่มความร่วมมือจตุภาคี “ควอด” มีความสำคัญมากกว่า
อย่างไรก็ตาม เมื่อรัฐบาลนิวเดลีและอาเซียนยกระดับความสัมพันธ์สู่การเป็น “หุ้นส่วนทางยุทธศาสตร์อย่างรอบด้าน” ในเดือน พ.ย. ที่ผ่านมา มันจึงมีขอบเขตสำหรับความร่วมมืออย่างใกล้ชิดยิ่งขึ้นในด้านเศรษฐกิจ โดยเฉพาะผ่านการเป็นผู้นำของกลุ่มจี 20
อินเดียดูเหมือนจะใช้ตำแหน่งประธานจี 20 เพื่อผลักดันเป้าหมายนโยบายต่างประเทศที่สำคัญ ในการสนับสนุนความมุ่งหมายของประเทศกำลังพัฒนา นับเป็นอีกครั้งหนึ่งที่แสดงถึงจุดแข็งของอินเดีย ที่ใช้ประสบการณ์อันยาวนานในการพัฒนาผลประโยชน์ของประเทศกำลังพัฒนา ซึ่งในขณะเดียวกัน อินเดียยังประสบความสำเร็จในการวางแผนขยายความร่วมมือกับประเทศที่พัฒนาแล้ว เพื่อที่จะกลายเป็นผู้นำในการประสานงานความร่วมมือด้านการพัฒนา
ที่สำคัญ สิ่งนี้จะเป็นโอกาสที่จะเน้นย้ำถึงความกังวลของอินเดีย เกี่ยวกับ “ลักษณะที่ไม่เป็นประชาธิปไตยและความไม่เท่าเทียมกันของสถาบันธรรมาภิบาลระดับโลก” ซึ่งสำหรับอินเดีย การปฏิรูปองค์กรเหล่านี้มีความจำเป็น เพื่อการจัดการความท้าทายในศตวรรษที่ 21 รวมถึงการเป็นตัวแทนที่สะท้อนถึงการเปลี่ยนแปลง ของสมดุลอำนาจทางเศรษฐกิจ ตลอดความต้องการของภูมิภาคที่ด้อยพัฒนาด้วย.
เลนซ์ซูม
เครดิตภาพ : REUTERS
