“น้ำ ดิน คือธาตุสำคัญในการก่อกำเนิดของสิ่งมีชีวิตต่างๆ ต้นไม้น้อยใหญ่เมื่อรวมมากเข้าเป็นป่า ส่งต่อความสมบูรณ์ สร้างการดำรงอยู่เป็นระบบนิเวศน์ที่พักพึ่งพิงของสรรพสัตว์… ส่วนหนึ่งจากนิทรรศการ “เสียงเพรียกจากพงไพร” โดย สุพจน์ คุณานุคุณ หนึ่งในนิทรรศการโครงการพิเศษ BACC pop•up พีเพิลส์แกลเลอรี ณ แมด, มันมัน ศรีนครินทร์ ซีคอนสแควร์
BACC pop•up โครงการที่หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานครเล็งเห็นความสำคัญการเพิ่มพื้นที่ทางศิลปวัฒนธรรมที่ควรมีจำนวนและที่ตั้งใกล้ชิดกับประชาชนในพื้นที่ต่างๆ ที่ไม่จำเป็นต้องอยู่ใจกลางกรุงเทพมหานครเพียงแห่งเดียว โดยที่ผ่านมาจัดทำโครงการพิเศษ BACC pop•up เปิดพื้นที่ศิลปะสู่ประชาชน สร้างพื้นที่ทางศิลปะ เพิ่มโอกาสการเรียนรู้และการเข้าถึงด้านศิลปวัฒนธรรมที่หลากหลาย เกื้อหนุนบรรยากาศการแลกเปลี่ยนระหว่างคนทำงานศิลปะผู้ชมและชุมชนโดยรอบฯลฯ โดยโครงการฯจัดอยู่ในบริเวณโซนมันมัน ศรีนครินทร์ของซีคอนสแควร์ ศรีนครินทร์ และเป็นส่วนหนึ่งของโครงการ MMAD
นอกจาก “เสียงเพรียกจากพงไพร” ช่วงเวลานี้ยังมีนิทรรศการ “วันหนึ่งแสนธรรมดา” และ “กลับคืน ฟื้นใหม่: Memory Reconstruction” จัดแสดง ทั้งนี้พาชมผลงานสร้างสรรค์ศิลปิน โดย “เสียงเพรียกจากพงไพร” จากที่กล่าว สำหรับศิลปิน น้ำและดินมีความหมายเชื่อมโยงความทรงจำอารมณ์อันแตกต่างและความสัมพันธ์ที่มีร่วมกันระหว่างน้ำ ดิน ต้นไม้ ป่า แสงแดดมาพร้อมสุนทรียภาพความงามตามธรรมชาติ
“ศิลปินทำหน้าที่เป็นสื่อกลางด้วยหวังสร้างบทสนทนาส่งต่อพลังงานชีวิต ความคิด และแรงบันดาลใจให้ได้หวนใคร่ครวญถึงความสัมพันธ์อันแนบชิด เป็นหนึ่งเดียวกัน ผ่านเทคนิคสีจากดินและน้ำที่เป็นเอกลักษณ์ ที่ถนัด สร้างสรรค์พื้นที่ผิวสัมผัสตามจังหวะ ตามธรรมชาติ ภาพป่ากว้างเป็นสัญลักษณ์ในการเปิดพื้นที่ให้จินตนาการของผู้ชมเติบโตต่อไป”
“วันหนึ่งแสนธรรมดา” โดย การันต์ และ อภิวัฒน์ ยกย่อง อีกนิทรรศการที่ศิลปินสำรวจ ทบทวนจิตใจที่ผ่านมาบนความสุข ความทุกข์ นำมาสู่ความสนใจที่อยากทำความเข้าใจใหม่ภายในตนเองอีกครั้ง “ผ่านวัตถุที่จัดเก็บความสุขในวัยเยาว์” ที่จัดวางไว้ให้พิจารณาในประสบการณ์ที่ผ่านมาจากการใช้ชีวิตในแต่ละวัน การพบพานสังคมที่หมุนไปด้วยแรงเหวี่ยงที่รวดเร็ว ผู้คน ร่วมถึงการค้นหาความสำเร็จ และการหาความหมายของการใช้ชีวิตที่ถูกต้องยังคงคลุมเครือ ฯลฯ
ขณะที่ กลับคืน ฟื้นใหม่: Memory Reconstruction อีกห้องนิทรรศการแสดงผลงานนักศึกษาชั้นปีที่ 4 ภาควิชาทฤษฎีศิลป์ คณะจิตรกรรม ประติมากรรมและภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร สำรวจกระบวนการฟื้นฟูความทรงจำ โดยเทียบเคียงมุมมองที่แตกต่างกัน ระหว่างอคติของบุคคลผ่านบทสนทนาร่วมสมัย หน่วยความจำซึ่งเป็นอนุภาคพื้นฐานของจิตสำนึกมนุษย์ ทำหน้าที่เป็นประตูสู่การทำความเข้าใจอัตลักษณ์ส่วนบุคคล ธรรมชาติของความจริง ฯลฯ
ผลงานจิตรกรรม ประติมากรรม ศิลปะจัดวาง และศิลปะเสียง ที่จัดแสดงในงานนิทรรศการเป็นการมุ่งค้นหาและสำรวจถึงกระบวนการก่อนภาพความจริงจะเลือนหาย นำเสนอประสบการณ์ที่ศิลปินพบเจอโดยตรง การเคลื่อนตัวจากความนึกคิดซึ่งเป็นนามธรรมสู่ผลงานรูปธรรมกระตุ้นให้ผู้ชมร่วมสำรวจ ไตร่ตรอง รูปแบบการรับรู้ความเป็นจริง และระลึกพิจารณาถึงความเปราะบางของความทรงจำ ฯลฯ อีกนิทรรศการชวนแลกเปลี่ยนประสบการณ์ศิลปะ เรียนรู้ร่วมกัน.
