ชัยปริตร เป็นคาถาสำหรับสวดอวยพรชัยมงคล ใช้สวดต่อท้ายหลังจากสวดพระปริตรครบทุกบทแล้วในงานมงคลต่างๆ เชื่อว่าประพันธ์ขึ้นในยุคเดียวกันกับพุทธชัยมงคลคาถา หรือที่คนไทยรู้จักโดยทั่วไปว่า “บทถวายพรพระ” หรือ “คาถาพาหุง” ทั้งนี้เพราะชัยปริตรใช้สวดต่อท้ายบทถวายพรพระเสมอ จึงน่าเชื่อว่าบทสวดทั้งสองบทนี้ประพันธ์ขึ้นในยุคเดียวกัน โดยบทชัยปริตร กล่าวถึงพระคุณของพระพุทธเจ้าที่ทรงมีพระกรุณาเป็นที่พึ่งของสรรพสัตว์ เป็นสัจวาจาให้เกิดชัยมงคลในมงคลพิธี ดังที่พระองค์ได้ทรงชนะมารที่โคนโพธิพฤกษ์
บทชัยปริตร
มะหาการุณิโก นาโถ หิตายะ สัพพะปาณินัง ปูเรต์วา ปาระมี สัพพา ปัตโต สัมโพธิมุตตะมัง เอเตนะ สัจจะวัชเชนะโหตุ เต ชะยะมังคะลัง. ฯ
ชะยันโต โพธิยา มูเล สักยานัง นันทิวัฑฒะโน เอวัง ต์วัง วิชะโย โหหิ ชะยัสสุ ชะยะมังคะเล ฯ อะปะราชิตะปัลลังเก สีเส ปะฐะวิโปกขะเร อะภิเสเก สัพพะพุทธานัง อัคคัปปัตโต ปะโมทะติ ฯ
สุนักขัตตัง สุมังคะลัง สุปะภาตัง สุหุฏฐิตัง สุขะโณ สุมุหุตโต จะ สุยิฏฐัง พ์รัห์มะจาริสุ ปะทักขิณัง กายะกัมมัง วาจากัมมัง ปะทักขิณัง ปะทักขิณัง มะโนกัมมัง ปะณิธี เต ปะทักขิณา ปะทักขิณานิ กัต์วานะ ละภันตัตเถ ปะทักขิเณ ฯ
