คนหนุ่มสาวชาวจำนวนมากฝึกซ้อมการเคลื่อนไหว ด้วยความหวังว่าจะออกห่างจากซูดานใต้ หนึ่งในสถานที่ยอดนิยมของโลก สำหรับการค้นหานางแบบในวงการแฟชั่น
หลายคนหวังที่จะเดินตามรอยเพื่อนร่วมชาติอย่าง “อาวาร์ โอดิอัง” ซึ่งเริ่มต้นจากค่ายผู้ลี้ภัยในเอธิโอเปีย ไปสู่การปิดการแสดงแฟชั่นโชว์ของชาแนล ในงานปารีสแฟชั่นวีคเมื่อปีที่แล้ว
แม้ซูดานใต้จมอยู่กับความขัดแย้ง ความยากจน และการทุจริต นับตั้งแต่ประเทศได้รับเอกราชในปี 2554 แต่ความสำเร็จของนางแบบของประเทศ เป็นแสงสว่างของทัศนคติเชิงบวก โดยนางแบบชั้นนำอย่างน้อย 9 คน จาก 50 คนที่ติดอันดับบนเว็บไซต์ Models.com มาจากซูดานใต้
“กรุงปารีส เมืองมิลาน กรุงลอนดอน อุตสาหกรรมแฟชั่นในขณะนี้ มีคนหนุ่มสาวชาวซูดานใต้เป็นจำนวนมาก โดยสีผิวเป็นเหตุผลหลักที่ทำให้ชาวซูดานใต้ส่วนใหญ่ได้เซ็นสัญญา เพราะวงการแฟชั่นมองหานางแบบผิวสีเข้มมาก” นางดอริส ซูเคจิ ผู้ก่อตั้งเอเจนซีจัดหานางแบบ “จูบาลิเชียส” ในกรุงจูบา เมืองหลวงของซูดานใต้ กล่าว
หนึ่งในผู้บุกเบิกคนแรก ๆ คือ น.ส.อเล็ก เว็ก ที่ถูกแมวมองพบในกรุงลอนดอน เมื่อช่วงทศวรรษที่ 1990 หลังครอบครัวของเธอหลบหนีจากสงครามกลางเมืองซูดานใต้

รูปภาพของเว็กเป็นแรงบันดาลใจให้กับ น.ส.ยาร์ อากู วัย 19 ปี โดยปัจจุบันเธอเซ็นสัญญากับจูบาลิเชียส ซึ่งรูปร่างที่ผอมเพรียวและทัศนคติที่มีเสน่ห์ ทำให้อากูมีคุณสมบัติสำหรับการเดินแบบ แต่การเมืองกลับขัดขวางความฝันของเธอ
อันที่จริง อากูควรได้ทำงานในงานมิลานแฟชั่นวีค ซึ่งจัดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ แต่วีซ่าของเธอถูกปฏิเสธในช่วงนาทีสุดท้าย และในตอนนี้ เธอทำงานเป็นพนักงานทำความสะอาด โดยหวังว่าจะมีโอกาสที่ดีกว่านี้ในอนาคต
อนึ่ง นางแบบที่ประสบความสำเร็จ สามารถสร้างรายได้สูงถึงหลายหมื่นดอลลาร์สหรัฐต่อฤดูกาล นับเป็นจำนวนเงินที่เปลี่ยนแปลงชีวิตในซูดานใต้ เนื่องจากประชากร 92% ของประเทศ ดำรงชีวิตอยู่ใต้เส้นความยากจน
อย่างไรก็ตาม ซูเคจิกล่าวว่า ชายหญิงชาวซูดานใต้ 7 คน ถูกปฏิเสธวีซ่าในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา แม้พวกเขามีสปอนเซอร์รับรองการทำงานก็ตาม เพราะบรรยากาศต่อต้านผู้อพยพในชาติตะวันตก ทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น
แม้กระทั่งคนที่ได้ทำงานในต่างประเทศ ก็ต้องเผชิญกับความท้าทายมากมายในอุตสาหกรรมแฟชั่น ซึ่งขึ้นชื่อเรื่องอัตราการลาออกของพนักงานที่สูงอย่างต่อเนื่อง โดยซูเคจิชี้ให้เห็นว่า ลูกค้าต้องการ “นางแบบหน้าใหม่” อยู่เสมอ
นอกจากนี้ ประเทศอนุรักษนิยมอย่างซูดานใต้ ก็มีความท้าทายเพิ่มเติมอีกหลายประการ ซึ่งนอกจากคุณสมบัติทางร่างกายแล้ว ซูเคจิยังต้องเผชิญกับครอบครัวที่มองว่า การจัดหานางแบบเป็นการปกปิด “การค้าประเวณี”
แต่ถึงอย่างนั้น กลุ่มนางแบบรุ่นใหม่ที่รวมตัวกันบนดาดฟ้าของอาคารแห่งหนึ่งในกรุงจูบา เพื่อฝึกซ้อมการเดินแบบ ต่างมีความหวังสำหรับอนาคตที่ก้าวพ้นความยากจน และภัยคุกคามจากสงครามในซูดานใต้.
เลนซ์ซูม
เครดิตภาพ : AFP



