นิทรรศการศิลปะร่วมสมัย “LOCAL MYTHS # 2: ดินแดนในรอยต่อ” รวบรวมผลงานศิลปิน 9 ชุด ทำหน้าที่เสมือนเครื่องมือในการอ่านภูมิทัศน์ร่วมสมัย ผ่านเรื่องเล่าที่แทรกซึมอยู่ในผืนดิน สายน้ำ ร่างกาย และความทรงจำของผู้คน ผลงานชวนทบทวนเชื้อเชิญให้ผู้ชมตั้งคำถามต่อภูมิทัศน์ที่ตนเองดำรงอยู่ ว่าเรากำลังยืนอยู่ ณ รอยต่อใด และจะเลือกเคลื่อนไปในทิศทางใด ภายใต้โลกที่ไม่เคยหยุดเปลี่ยนแปลง
“ดินแดนในรอยต่อ” จึงมิได้หมายถึงเพียงพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ หากคือพื้นที่ของความไม่แน่นอน ที่ซึ่งพรมแดนระหว่างธรรมชาติและมนุษย์ ระหว่างท้องถิ่นและโลกาภิวัตน์ ระหว่างอดีตและอนาคต กำลังถูกเขียนทับใหม่อย่างต่อเนื่อง ทั้งนี้ “Local Networking Project” โครงการนี้เริ่มขึ้นในปีที่ผ่านมาด้วยเป้าหมายดังที่กล่าวมา และหลังการสำรวจ “ความงามตามพื้นเพ” ในโครงการครั้งแรกก็มาถึง โครงการครั้งนี้ซึ่งขยับกรอบความคิดจาก “การหยั่งราก” ไปสู่ “การเคลื่อนตัว” จากสิ่งที่เคยมั่นคงสู่สภาวะที่กำลังแปรเปลี่ยน แตกตัว และทับซ้อนกันอย่างซับซ้อน ทั้งนี้พาชมนิทรรศการ แนวคิด ผลงานส่วนหนึ่งของศิลปิน โดย“ดินแดนในรอยต่อ” แสดงต่อเนื่องถึง 13 กันยายน ณ ห้องนิทรรศการหลัก ชั้น 8 หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร
“นัยแม่นํ้า” ประติมากรรมนุ่มจากผ้า การย้อมสีธรรมชาติ การพิมพ์ลวดลายแบบ Eco Print จากพืชริมแม่นํ้ากกและการจัดวาง การมีส่วนร่วมของผู้ชม ทั้งนี้โครงการนี้เริ่มจากการสํารวจสภาพแวดล้อมริมแม่นํ้ากก จังหวัดเชียงราย แม่นํ้าสายสําคัญที่หล่อเลี้ยงชีวิตและวิถีชุมชนในพื้นที่มายาวนาน
ท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงของสายนํ้า การปรับเปลี่ยนภูมิทัศน์ริมนํ้า และความกังวลต่อสารปนเปื้อนที่อาจสะสมอยู่ในแหล่งนํ้าและตะกอนดิน ผลกระทบจากความเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ ค่อยๆ แทรกซึมสู่ระบบนิเวศ วิถีชีวิต และความสัมพันธ์ระหว่างผู้คนกับแม่นํ้า
ศิลปินสํารวจ “พืชริมแม่นํ้ากก” ในฐานะสิ่งมีชีวิตที่เติบโต ดํารงอยู่ และสะท้อนสภาพแวดล้อมของพื้นที่ นําเสนอเรื่องราวเหล่านี้ผ่านการบันทึกร่องรอยของพืชลงบนผืนผ้า ด้วยกระบวนการย้อมสีธรรมชาติและการพิมพ์ลวดลาย ก่อนนํามาประกอบสร้างเป็น
ประติมากรรมนุ่มรูป “ปลาแค้” สัตว์นํ้าพื้นถิ่นที่ดํารงชีวิตอยู่แนบชิดกับสายนํ้าและตะกอนดิน เป็นส่วนหนึ่งในความทรงจําของวิถีชีวิต ริมนํ้า ปากท้องของชุมชน ฯลฯ ชวนมองความเปราะบาง การดูแลรักษา การพึ่งพาอาศัยกันของทุกชีวิตในระบบนิเวศเดียวกัน
“ฟาร์มจดจํา อาร์ตสเปซ คอลเลกทีฟ” กลุ่มศิลปินที่รวมตัวกันในจังหวัดนครปฐม เพื่อสํารวจพื้นที่ซึ่งเคยเป็นฟาร์มหมูเก่าของครอบครัวสมาชิกคนหนึ่ง และบริเวณโดยรอบตัวเมืองจังหวัดนครปฐมที่เต็มไปด้วยความทรงจําของชีวิตและร่องรอยการเปลี่ยนแปลงของพื้นที่ ผ่านการเดินทางเข้าไปสํารวจและเฝ้าดูอย่างเชื่องช้าโดยการปั่นจักรยาน การเดินทางเข้าไปเปรียบเสมือนการเข้าไปทักทายและเปิดรับประสบการณ์ใหม่ๆ ได้แลกเปลี่ยนและเรียนรู้ระหว่างกัน
ระหว่างการสํารวจ กลุ่มศิลปินพบดินเหนียวที่ถูกลอกขึ้นมากองไว้บริเวณริมตลิ่ง ดินเหนียวเปรียบเสมือนวัตถุในพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ ที่เก็บบันทึกเรื่องราวของการเปลี่ยนแปลงและความทรงจํา จึงนํามาให้ผู้คนในชุมชนช่วยกันปั้นเป็นรูปทรงต่างๆ ตามแต่จินตนาการและประสบการณ์ เพื่อสร้างเรื่องเล่าที่หลากหลาย และเชื่อมโยงกับความหมายเฉพาะของพื้นที่ ฯลฯ ชวนแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกัน
