EMDR โดยทั่วไปยังไม่ได้เน้นการให้ผู้รับการบำบัดกลับไปทำ “การบ้าน” เพื่อเผชิญกับความทรงจำที่กระทบกระเทือนจิตใจด้วยตนเองระหว่างครั้งในลักษณะเดียวกับการบำบัดบางรูปแบบ อย่างไรก็ตาม ผู้บำบัดอาจแนะนำการสังเกตอาการหรือทักษะดูแลตนเองตามความเหมาะสมของแต่ละบุคคล
EMDR ไม่ใช่การสะกดจิต
หลายคนอาจเข้าใจว่า การมองตามการเคลื่อนไหวหรือการกระตุ้นสลับซ้าย–ขวาคล้ายกับการสะกดจิต แต่ในความเป็นจริง ผู้รับการบำบัดยังคงมีสติ รับรู้สิ่งที่เกิดขึ้น และสามารถสื่อสารหรือขอหยุดกระบวนการได้
ผู้บำบัดไม่ได้ใส่ความคิดใหม่หรือควบคุมความทรงจำของผู้รับการบำบัด แต่ทำหน้าที่ดูแลกระบวนการให้เกิดขึ้นอย่างเป็นระบบและอยู่ในระดับที่ผู้รับการบำบัดสามารถรับมือได้
EMDR ถูกนำมาใช้มากที่สุดกับ PTSD และอาจได้รับการพิจารณาในปัญหาอื่นที่เกี่ยวข้องกับประสบการณ์กระทบกระเทือนจิตใจ ทั้งนี้ ไม่ได้หมายความว่า EMDR จะเหมาะกับทุกคนหรือทุกปัญหาสุขภาพจิต ผู้รับการบำบัดควรได้รับการประเมินจากผู้เชี่ยวชาญก่อน เพื่อพิจารณาความเหมาะสม ความพร้อม และวางแผนการรักษาเป็นรายบุคคล
จำนวนครั้งในการบำบัดจึงไม่มีตัวเลขตายตัว เพราะขึ้นอยู่กับลักษณะของเหตุการณ์ ระยะเวลาที่ได้รับผลกระทบ ความซับซ้อนของบาดแผล และภาวะทางสุขภาพจิตอื่นที่อาจเกิดร่วมกัน
สิ่งสำคัญคือ EMDR ไม่ใช่ “ทางลัด” ที่ทำให้บาดแผลหายไปทันที และไม่ได้มีเป้าหมายที่จะลบความทรงจำ
แต่เป็นกระบวนการที่ช่วยให้ความทรงจำที่เคยสร้างความทุกข์อย่างรุนแรงได้รับการประมวลผลอย่างเหมาะสมขึ้น จนวันหนึ่งเราอาจยังจำได้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ไม่จำเป็นต้องกลับไป “รู้สึกเหมือนกำลังอยู่ในเหตุการณ์นั้นอีกครั้ง”
เพราะการเยียวยาไม่ได้หมายถึงการลืมอดีต แต่คือการช่วยให้อดีตกลับไปอยู่ในที่ของมัน เพื่อให้เราสามารถกลับมาใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบันได้อีกครั้ง.
เขียนโดย : พยงค์ศรี ขันธิกุล
เรียบเรียงโดย : ฐิติ ฐิติพันธุ์สรศักดิ์
โรงพยาบาล BMHH – Bangkok Mental Health Hospital
โทร. 0-2589-1889 เว็บไซต์ bangkokmentalhealthhospital.com/
