สาว ซึ่งบอกว่า “กำลังมีความรัก” จำนวน 1,556 คน โดยเฝ้าสังเกตปฏิกิริยาทางอารมณ์ที่มีต่อคนรัก พฤติกรรมรอบตัว และการจัดวางคนที่รักเหนือคนอื่น ๆ เพื่อพยายามทำความเข้าใจกระบวนการของการตกหลุมรักได้ดียิ่งขึ้น ซึ่งพบสมองของคนที่มีความรัก มีปฏิกิริยาแตกต่างออกไป และจัดวางคนที่รักไว้ศูนย์กลางของความสนใจ
ฟิล คาวานาห์ ผู้มีส่วนร่วมในการศึกษาดังกล่าว จากมหาวิทยาลัยแคนเบอร์ราและมหาวิทยาลัยเซาท์ออสเตรเลีย กล่าวว่า การค้นพบใหม่บ่งชี้ว่า ความรักโรแมนติกเชื่อมโยงกับการเปลี่ยนแปลงของพฤติกรรมและอารมณ์ โดยฮอร์โมนออกซิโตซิน (oxytocin) มีบทบาทในความรัก มันหมุนเวียนทั่วระบบประสาทและกระแสโลหิต ในยามคนเราได้มีปฏิสัมพันธ์กับคนที่รักชอบ
อย่างไรก็ดี วิธีการซึ่งสมองจัดวางให้คนที่เรารักมีความสำคัญพิเศษนั้น เกี่ยวพันกับการที่ฮอร์โมนออกซิโตซินผสมกับฮอร์โมนโดปามีน ซึ่งเป็นสารเคมีที่สมองปลดปล่อยระหว่างมีความรักโรแมนติก โดยความรักนั้น นำทางให้สมองเชื่อมโยงกับความรู้สึกเชิงบวกอย่างเป็นธรรมชาติ
ก่อนหน้านี้ ฮอร์โมนออกซิโตซินที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ เคยถูกระบุให้เป็นฮอร์โมนที่สร้างความรู้สึกอิ่มเอมใจยามตกหลุมรัก
อดัม โบดี นักเขียนนำของการศึกษานี้ จากมหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลีย กล่าวว่า มีสมมุติฐานว่าความรักโรแมนติกเกิดขึ้นครั้งแรกตั้งแต่ 5 ล้านปีก่อน แต่เรากลับเข้าใจวิวัฒนาการของมันน้อยมาก ซึ่งทีมนักวิจัยจะเดินหน้าตรวจสอบความแตกต่าง ระหว่างผู้ชายกับผู้หญิงในการมีความรัก และทำการสำรวจระดับโลก เพื่อบ่งชี้ประเภทต่าง ๆ ของการเป็นคู่รักโรแมนติก.
ข้อมูล : XINHUA
เครดิตภาพ : GETTY IMAGES
