เรียกได้ว่าเป็นกระแสที่กลายเป็นไวรัลอย่างมากอยู่ในขณะนี้ เมื่อวันที่ 2 เม.ย. 68 “สรกล อดุลยานนท์” ได้โพสต์ข้อความเล่าเรื่องที่จำไม่เคยลืมถึงการตรวจสอบงบหนังสือของ สตง. เมื่อหลายปีก่อน ที่เคยตั้งคำถามที่ทำเอาตนจำมาถึงทุกวันนี้ ลงในแฟนเพจ “หนุ่มเมืองจันท์” พร้อมเล่าว่า “เมื่อหลายปีก่อน ช่วงรัฐบาล คสช. เพิ่มอำนาจให้กับสำนักงานตรวจเงินแผ่นดิน และสร้างขั้นตอนการเบิกจ่ายที่รัดกุมแต่ยุ่งยากเกินเหตุ แบบคนไม่เคยทำงาน ผู้บริหารองค์การบริหารส่วนท้องถิ่นของจังหวัดในภาคอีสานคนหนึ่ง เคยเล่าเรื่องนี้ให้ฟัง หน่วยงานของเขาจัดงานหนังสือ ชวนสำนักพิมพ์ต่างๆไปร่วมงาน”
อีกทั้ง “เพื่อกระตุ้นให้คนในจังหวัดรักการอ่าน เขาเห็นว่าห้องสมุดโรงเรียนน่าจะเป็นจุดเริ่มต้นในการทำให้นักเรียนรักการอ่าน จึงจัดสรรงบให้กับห้องสมุดแต่ละโรงเรียนมาซื้อหนังสือในงาน คนที่ไปงานหนังสือจะรู้ดีว่า “หนังสือ” ในงานนั้น แต่ละสำนักพิมพ์จะลดราคามากกว่าซื้อในร้านหนังสือ ไอเดียนี้เป็นไอเดียที่น่ารักมาก”
นอกจากนี้ “บางโรงเรียนบรรณารักษ์ก็เป็นคนซื้อเอง บางโรงเรียนน่ารักกว่า แทนที่จะคิดแทนนักเรียนที่เป็นคนอ่าน เขาให้เด็กเป็นคนเลือกซื้อ อยากอ่านหนังสืออะไรก็ซื้อเล่มนั้น ฟังดูแล้ว ไม่น่าจะมีอะไรใช่ไหมครับ ถ้าคิดแบบนั้น คุณคิดผิด วันหนึ่ง มีเจ้าหน้าที่สตง.มาตรวจงบค่าใช้จ่ายในงานนี้ เห็นงบที่จัดสรรให้ห้องสมุดโรงเรียน”
อย่างไรก็ตาม “ผู้บริหารคนนี้เล่าว่า เจ้าหน้าที่ สตง.ตั้งคำถามที่เขานึกไม่ถึง เจ้าหน้าที่คงเห็นวัตถุประสงค์ของโครงการว่าช่วยให้นักเรียนรักการอ่าน เขาตั้งคำถามง่ายๆที่มีรูปร่างสี่เหลี่ยมชัดเจน “เอาเงินให้ห้องสมุดไปซื้อหนังสือ แล้วรู้ได้อย่างไรว่านักเรียนจะอ่าน” คำถามนี้คมคายมาก ผมจำจนถึงวันนี้” หนุ่มเมืองจันท์กล่าว
ขอบคุณข้อมูล : หนุ่มเมืองจันท์
