เมื่อวันที่ 30 ต.ค.เพจหมอใหม่มีเรื่องเล่า ได้โพสต์ข้อความระบุว่า
ลายมือของความหวัง… จากพ่อค้าพลอยคนไทยที่ยังสู้
ตอนแรกที่ไปตลาดพลอยจันทบุรี ใหม่แค่ตั้งใจจะอุดหนุนร้านคนไทยเล็กๆ จินตนาการว่าแบบต้องเจอแผงขายพลอยเรียงรายเต็มตลาดเหมือนในรีวิวท่องเที่ยว
แต่กลับเจอความจริงที่คาดไม่ถึง แทบไม่มีร้านคนไทยเลย ต่างชาติตั้งโต๊ะ “รับซื้อพลอย” เต็มไปหมด
คนไทยกลายเป็นเพียงผู้เอาพลอยที่เจียระไนแล้วไปเสนอขายให้เขา
ราคาถูกกดอย่างไม่เป็นธรรม บางรายถึงขั้นถูก “บังคับขาย” เอาพลอยไปโดยยังไม่จ่ายเงิน
ตอนนั้นแค่ได้ยินก็สงสารแล้ว
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นต่อมา…ทำให้เรานิ่งไม่ลงจริงๆ เพราะเรานั่งแค่ไม่กี่ชั่วโมงเราเจอเหตุการณ์จริงทั้งหมดที่กล่าวมา พ่อค้าพลอยชาวต่างชาติมาต่อราคาอย่างโหด และเอาพลอยไปกำไว้เลย บางคนก็หิ้วพลอยกลับไปเฉยๆที่โต๊ะตัวเองทั้งๆที่ไม่ตกลงว่าจะขายให้ด้วยซ้ำ แค่นั้นยังไม่พอยังหักเงินค่าคอมมิชชั่น 14% เรานี่แบบ ฮะ!!! What!!! ค่าคอมอะไรก่อน เอาของเค้าไปขายต่อแต่ไม่จ่ายเงิน แถมจะหัก % เค้าอีก ทั้งที่เจ้าของเค้าไม่เต็มใจขายให้ด้วยซ้ำ เงื่อนไขต้องเอาพลอยไปเซอร์ที่กทม.ก่อนถึงจะจ่ายเงินในสัปดาห์หน้า จะออกแค่ใบรับเงินล่วงหน้าไว้ให้
หลังจากวันนั้น คุณลุงเจ้าของร้านพลอยเล็กๆ ที่เราเจอ
ได้ “นั่งเขียนข้อความด้วยลายมือจริง” ส่งมาให้ทีหลัง
เขาไม่ได้ขอเงิน ไม่ได้ขอโปรโมทร้าน
แต่เขา “เขียนด้วยความหวัง” ว่าอย่างน้อย เสียงของเขาอาจจะมีคนได้ยินบ้าง
ในจดหมายนั้น คุณลุงเล่าถึงปัญหาที่คนค้าพลอยไทยกำลังเผชิญ คือการที่ต่างชาติเข้ามาครอบครองตลาด รับซื้อพลอยจากคนไทยในราคาต่ำ
บางคนถือพลอยไปเป็นหลายอาทิตย์โดยไม่จ่ายเงินสด เอาไปขายก่อน พอขายไม่ได้ก็เอามาคืน ยกเลิกใบจ่ายเงิน คือแทบไม่มีความเสี่ยงอะไรเลย เพราะไม่มีต้นทุนค่าพลอย แต่มาทำนาบนหลังคนไทยที่ต้องลงทุนค่าพลอยเอง
พลอยไทยถูกส่งต่อไปขายให้ต่างชาติอีกทอด คนไทยได้แต่มองตลาดของตัวเองถูกยึดไปช้าๆ คนไทยต้องมาเป็นคนเดินพลอยให้ชาวต่างชาติอีกที เพื่อเอาไปเสนอขายคนจีน ทั้งๆที่บางทีพลอยก็ไม่ใช่ของช่างเจียระไนของคนไทย เหมือนเอาพลอยที่รับซื้อปนพลอยจากประเทศตัวเองมาวนไปวนมาแฝงมาขายอีกที บางทีก็มาเสนอขายตัดราคาต่อหน้าคนไทยก็มี
คุณลุงตั้งใจเขียนส่งมาให้ด้วยความหวังว่า
“อยากให้ช่วยคนไทยด้วยกัน ตอนนี้ต่างชาติเข้ามากว้านซื้อ กดราคา คนไทยอยู่ยากมากโดยเฉพาะรายเล็กๆ”
อ่านแล้วน้ำตาซึมเลยค่ะ
มันคือเสียงจาก “คนในพื้นที่จริง” ที่ยังรักอาชีพและอยากรักษามรดกทางวัฒนธรรมไทยไว้
ตลาดพลอยจันทบุรีเคยเป็นสัญลักษณ์ของความภาคภูมิใจ เป็นจุดขายของการท่องเที่ยวในจังหวัดเลย
แต่วันนี้กำลังกลายเป็นตลาดของต่างชาติอย่างเงียบๆ ธุรกิจค้าพลอยทั้งในจันทบุรีและกทม.ถูกต่างชาติครอบครองไปแล้วเกือบ 80% ได้
ถ้าไม่มีใครมองเห็น… อีกไม่นาน “ตลาดพลอยไทย” อาจเหลือแค่ชื่อในประวัติศาสตร์
อยากให้หน่วยงานภาครัฐได้เห็น ได้ฟัง และเข้ามาช่วยคนตัวเล็กๆ เหล่านี้เถอะค่ะ
เพราะพวกเขาไม่ได้ขออะไรมาก… แค่อยากมีที่ยืนในตลาดของตัวเอง ใหม่อยากตั้งคำถามจริงๆว่าชาวต่างชาติเหล่านี้เข้ามาทำธุรกิจโดยมีใบอนุญาตถูกต้องหรือไม่ ธุรกิจพลอยแบบนี้ควรมีการสงวนไว้ให้คนในประเทศทำหรือไม่ ใหม่ไม่มีความรู้จริงๆ และอยากรู้ด้วยว่าทำไมต่างชาติถึงมาเอาเปรียบคนไทยแบบนี้ได้ ทั้งพ่อค้าแม่ค้าพลอยรายย่อย และแม้แต่นักท่องเที่ยวคนไทยหรือต่างชาติที่มาอุดหนุนกัน เงินมันเข้าถึงคนไทยจริงๆได้เต็มเม็ดเต็มหน่วยมั้ย หรือไปตกอยู่ที่ชาวต่างชาติมากกว่า แบบนี้ไม่ดีแน่ๆ เสน่ห์ความเป็นตลาดพลอยจันทบุรีมันหายไปจริงๆ ใหม่ไปถึงก็แบบอึ้ง งง ช็อค ปนๆกันไป คือเรียกว่าไม่ตรงปกยังได้ ไม่รู้ว่ามันเป็นแบบนี้มานานแค่ไหนแล้ว
ขอบคุณเพจหมอใหม่มีเรื่องเล่า
