เมื่อวันที่ 16 พ.ย. ผู้สื่อข่าวลงพื้นที่บริเวณตำบลเกาะเกร็ด อ.ปากเกร็ด จ.นนทบุรี ได้พบกับ นายสนอง พัทคำ อายุ 59 ปี บุรุษไปรษณีย์ ป่วยเป็นโรคกระดูกทับเส้นเดินลุยกระแสน้ำส่งจดหมาย พัสดุ ให้กับชาวบ้านมานานกว่า 28 ปี ไม่หวั่นแม้เจอน้ำท่วมสูง เดินฝ่ากระแสน้ำเชี่ยวกว่า 6 กิโลเมตร และส่งพัสดุกว่า 1,000 หลังคาเรือนต่อวัน ถึงแม้โทรศัพท์จะจมน้ำหายไป 3 เครื่อง ก็ยังคงสู้ต่อส่งของให้ชาวเกาะเกร็ดถึงมือทุกครั้ง ของที่ส่งไม่เคยได้รับความเสียหายถึงแม้จะใกล้วัยเกษียณอีกแค่ 2 ปีข้างหน้า ก็จะขอทำหน้าที่บุรุษไปรณีย์ให้ดีที่สุด
จากการสอบถามนายสนอง กล่าวว่า เข้าเริ่มงานตั้งแต่ปี 40 เริ่มตั้งแต่พนักงานรายวันจนมาบรรจุเป็นรายเดือน แต่ตอนทำแรกๆ วิ่งส่งอยู่ฝั่งปากเกร็ดไม่ได้ส่งบนเกาะแบบทุกวันนี้ พอมาถึงปี 2545 ทางไปรษณีย์โดนร้องเรียนไม่มีคนส่งของบนเกาะเกร็ด ตนเลยย้ายมาทำแทน บางปีน้ำก็ไม่ท่วมบางปีก็ท่วมหนัก อย่างปี 54 น้ำท่วมสูงมากประมาณเกือบถึงคอ ต้องใช้เรือในการส่งพัสดุ แต่การพายเรือเหนื่อยกว่าการขี่จยย.ส่งของ เพราะต้องพายเรือฝ่ากระแสน้ำเชี่ยวไปส่งถึงบ้านใช้เวลามาก บางวันยังส่งพัสดุไม่หมด แต่หมดเวลางานก่อนก็ต้องทำให้เสร็จ
ตอนนี้ลำบากมากเพราะต้องเดินลุยน้ำใช้แรงเยอะร่างกายก็ไม่ค่อยดีแก่แล้ว จะเกษียณปี 70 ใจยังอยากทำต่อ แต่ร่างกายสู้ไม่ไหว ปวดขาเดินไปพักไป ตอนนี้รับผิดชอบอยู่ประมาณ 1,000 หลังคาเรือน ถ้ามีพัสดุกล่องใหญ่ที่เกิน 5 กิโลกรัมจะขนส่งด้วยรถกระบะและจะให้ไปรับตามท่าเรือต่างๆ แต่ถ้าไม่มารับต้องไปรับที่ไปรษณีย์ ถ้าให้ตนขนมาให้คงไม่ไหว ประชาชนชาวเกาะเกร็ดจะรู้ว่าตนมาส่งของให้ทุกปีและทุกสถานการณ์น้ำท่วมสูงแค่ไหนก็หาทางมาส่งให้ถึงบ้าน เมื่อไม่กี่วันมีคนถ่ายรูปแล้วลงเฟซแต่ตนดูไม่ได้เพราะโทรศัพท์ตกน้ำ
ตั้งแต่ทำงานมาโทรศัพท์ตกน้ำจมหายไปแล้ว 3 เครื่องแล้วต้องซื้อใหม่ตลอด แม้กระทั่งรถจยย.ที่ขี่ลุยน้ำบางทีก็เสียเราก็ต้องซ่อมเอง ส่วนโทรศัพท์แพงๆ อยากซื้อมาใช้แต่กลัวตกน้ำ ต้องซื้อเครื่องละพันกว่าบาทมาใช้ตกน้ำไปก็ไม่เสียดาย บุรุษไปรณีย์บนเกาะเกร็ดมีตนแค่คนเดียว ตอนนี้เดินไปกลับรวมแล้วประมาณ 5-6 กิโลเมตร
ทางด้าน ป้าจิ๊ อายุ 60 ปี เล่าว่า ลุงหนองคนนี้แกส่งมานานแล้ว มาแทนคนเก่าชื่อลุงเข็ม ปกติถ้าน้ำไม่ท่วมลุงหนองจะขี่รถจยย.ส่งจ.ม.ตามบ้าน บางบ้านที่จยย.เข้าไปไม่ถึง ลุงหนองจะเดินเท้าเข้าไปส่งให้ถึงหน้าบ้าน บ้านไหนไม่อยู่ ลุงหนองจะย้อนกลับเข้ามาส่งอีกรอบจนถึง 1 ทุ่ม ตนไม่ได้อวยลุงหนอง แต่เจอมากับตัว บ้านไหนไม่อยู่ก็จะเขียนเอกสารไว้ให้ ตอนปี 2554 น้ำท่วมสูงมากบางที่สูงถึงคอ ลุงหนองไม่เคยหยุดเดินลุยน้ำมาส่งจดหมายทุกวัน เป็นที่รักของชาวบ้าน เป็นคนอัธยาศัยดี ถ้าลุงหนองเกษียณอายุตนมองว่าคงไม่มีใครมาเดินลุยน้ำแบบลุงหนองได้
