สำหรับคนที่ต้องเดินถนน ที่ทางเท้าแคบอยู่แล้ว พอมีป้ายหาเสียงเพิ่มมาอีก คนเดินถนนก็ต้องเดินหลบซ้าย หลบขวา เสี่ยงต่อการหกล้ม อุบัติเหตุ สำหรับคนขับรถ ป้ายเหล่านั้นก็บดบังทัศนวิสัย จะออกจากซอยก็ไม่เห็นรถที่ขับมา จึงเกิดอุบัติเหตุชนกันได้ง่าย ผู้บริหารพรรคต่าง ๆ คงไม่ใส่ใจในเรื่องเล็ก ๆ ที่สร้างปัญหาให้ประชาชนผู้ที่จะลงคะแนนให้เขา
วัสดุที่นำมาใช้ทั้งไม้ ทั้งไวนิล ทั้งลวดสายรัด ไม่มีพรรคใดคิดถึงเรื่องความยั่งยืนเลย ไม่คิดเรื่องวัสดุรีไซเคิล และไม่คิดว่าเมื่อผ่านฤดูหาเสียงไปแล้วจะนำไปรียูสทำอะไรได้บ้าง ถ้าคิดเรื่องนี้ไม่ได้ แล้วจะบริหารประเทศตามเป้าหมาย SDG ได้อย่างไร
ถ้าเราไปประเทศที่เขาจัดการเลือกตั้งได้อย่างยั่งยืน เขาจะเตรียมพื้นที่สาธารณะ แล้วทำบอร์ดขนาดใหญ่ให้แต่ละพรรคนำป้ายไปติดได้ตามตำแหน่งที่กำหนดไว้อย่างเท่าเทียม หรือบางประเทศทำเป็นบอร์ดดิจิทัลวนเวียนข้อความของพรรคต่าง ๆ ให้ประชาชนรับทราบ ไม่มาเกะกะบนท้องถนน เสี่ยงอุบัติเหตุ และที่สำคัญสิ้นเปลืองทรัพยากรที่เรามีน้อย และจะกลายเป็นขยะจำนวนมาก เมื่อไร กกต. จะคิดวิธีที่สร้างสรรค์และไม่ก่อให้เกิดทรรศนะอุจาด เหมือนประเทศที่เจริญแล้ว
ระหว่างเดินหลบป้ายที่มาติดตามถนน ผมก็คิดในใจตามสโลแกนที่เขาเขียนไว้ บางป้ายเขียนว่า ทำได้ ผมก็สงสัยว่าตอนเป็นรัฐบาลทำไมไม่ทำ บางป้ายเขียนว่าไม่มีเทา หรือมีเทาแบบไม่รู้ บางป้ายสัญญาน้ำมันราคาถูก เบี้ยคนชรา 3,000 บาท โทษประหารคนโกง แทบจะเชื่อใครไม่ได้เลย ครั้งนี้ยังโชคดี ไม่มีใครน้อมนำคำสอนพระพุทธเจ้ามาอ้าง เดินผ่านต้องยกมือไหว้ทุกครั้ง เลือกตั้งครั้งต่อไปขอให้คิดเรื่องป้ายที่ยั่งยืนด้วยนะครับ อย่าให้เกิดเป็นทรรศนะอุจาดแบบที่ผ่านมา.
