จากรณีได้มีผู้โพสต์ตั้งคำถามในกลุ่มเพจเฟซบุ๊กการศึกษาภาษาบาลี ว่า พระภิกษุสามเณรเรียนบาลีเข้าใจได้ แต่โยมทั้งหลาย อุบาสกอุบาสิกา เรียนไปเพื่ออะไร พระไตรปิฎกแปลเป็นภาษาไทยหมดแล้ว นั้น
นายบุญเชิด กิตติธรางกูร รองผอ.สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ (พศ.) ได้โพสต์อธิบายถึงกรณีดังกล่าว ว่า มองให้ลึก เปิดใจให้กว้าง การเรียนภาษาบาลีสำหรับคฤหัสถ์ มีความสำคัญ ในการเป็น “ศาสนทายาท” ผู้สืบทอดและรักษาคำสอนที่ถูกต้อง ไม่ให้บิดเบือน ช่วยให้เข้าถึงพุทธพจน์ในพระไตรปิฎกโดยตรง ป้องกันความเชื่อที่หลงทาง และเป็นรากฐานสำคัญในการปฏิบัติธรรมและเผยแผ่ศาสนาให้ยั่งยืน
สรุปความสำคัญของการเรียนบาลีสำหรับคฤหัสถ์ตามแนวทางดังกล่าว คือ เพื่อสืบทอดมรดกศาสนา ภาษาบาลีเปรียบเสมือนเลือดในร่างกายของพระพุทธศาสนา การเรียนรู้ทำให้คฤหัสถ์มีส่วนร่วมในการรักษาพระพุทธศาสนาไม่ให้สูญหาย เข้าถึงแก่นธรรมที่ถูกต้อง ช่วยให้เข้าใจคำสอนจากแหล่งเดิม (พระไตรปิฎก) โดยไม่ต้องผ่านการตีความที่ผิดเพี้ยน ทำให้เข้าใจหลักธรรมได้อย่างลึกซึ้งและถูกต้อง ป้องกันความหลงทาง การเรียนบาลีช่วยให้แยกแยะคำสอนที่ถูกต้องออกจากความเชื่อที่ผิด (ยอดด้วน) ได้ดีขึ้น เป็นผู้ช่วยงานศาสนา คฤหัสถ์ที่มีความรู้บาลี (บาลีศึกษา) สามารถทำหน้าที่เผยแผ่และสอนศาสนาได้ไม่ต่างจากพระภิกษุ พัฒนาตนเอง ช่วยในการศึกษาภาษาไทยและไวยากรณ์ไทยให้เข้าใจมากขึ้น และใช้คำบาลี-สันสกฤตได้ถูกต้อง
การเรียนบาลีของคฤหัสถ์ จึงไม่ใช่เพียงการเรียนเพื่อจบหลักสูตร แต่คือการเรียนเพื่อทำความเข้าใจคำสอนและนำไปปฏิบัติจริง เพื่อสืบทอดพุทธพจน์ให้คงอยู่คู่สังคม อีกทั้ง สามารถตรวจสอบคำสอนในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระภิกษุ ได้เป็นอย่างดี
