นายบัญชา ฉันทดิลก ที่ปรึกษาโครงการสุขสยาม ไอคอนสยาม กล่าวว่า ตามที่ได้อัญเชิญหลวงพ่อเงิน 700 ปีจากวัดปากน้ำ บุ่งสระพัง จ.อุบลราชธานี ไปประดิษฐาน ณ เมืองสุขสยาม ไอคอนสยาม กรุงเทพฯ เพื่อให้นักท่องเที่ยวได้สรงน้ำ ในช่วงเทศกาลสงกรานต์ที่ผ่านมา โดยก่อนที่จะมีการอัญเชิญหลวงพ่อเงินจำลอง ได้มีการลงพื้นที่สถานที่ขุดพบหลวงพ่อเงิน บริเวณดงพระคเณศ วัดป่าพระพิฆเณศวร์ จ.อุบลราชธานี ซึ่งทำให้ทราบข้อมูลว่าบริเวณดังกล่าวยังมีการค้นพบพระพิฆเณศวร์หินทรายยุคขอมโบราณ โคนนทิ และปลียอดปราสาทอายุนับ 1,000 ปี อีกด้วย ซึ่งปัจจุบัน พระพิฆเณศวร์หินทรายถูกนำไปเก็บรักษาไว้ที่วัดสุปัฏนาราม จ.อุบลราชธานี ดังนั้นจึงเกิดแนวความคิดที่จะจำลองประติมากรรมพระพิฆเณศวร์หินทรายขอมโบราณกลับไปยังวัดป่าพระพิฆเณศวร์ สถานที่ค้นพบให้คู่กับหลวงพ่อเงินดังเดิม โดยเมื่อปี 2567 ทางวัดได้มีการจำลองหลวงพ่อเงินกลับไปประดิษฐานเป็นพระประธานประจำอุโบสถธรรมชาติ ณ วัดป่าพระพิฆเณศวร์แล้ว
นายบัญชา กล่าวว่า สำหรับการจำลององค์พระพิฆเณศวร์ นั้น จะต้องหาช่างแกะสลักหินยุคขอมโบราณและได้ค้นพบช่างแกะสลักหินโบราณในพื้นที่ อ.อรัญประเทศ จ.สระเแก้ว ชื่อว่า “ช่างยา” อรศิริ องค์สุนทร ซึ่งสืบทอดงานช่างแกะสลักหินโบราณมาจากผู้เป็นบิดา
ด้าน “ช่างยา” เล่าว่า เกิดในตระกูลช่างแกะสลักหินโบราณที่ส่งต่อกันมาจากรุ่นสู่รุ่น ตั้งแต่บรรพบุรุษที่เล่ากันต่อๆ มาว่า เดินทางมากับทัพหลวงสมเด็จพระยามหากษัตริย์ศึก ซึ่งบิดาของตนเกิดที่ อ.ตาพระยา จ.ปราจีนบุรี มีอาชีพเป็นเกษตรกร แต่มีความสามารถพิเศษด้านศิลปะ โดยเฉพาะการแกะสลักหินโบราณ ด้วยการเรียนรู้ด้วยตนเองจากการเห็นภาพสลักหินตามปราสาทโบราณ เกิดเป็นภาพจำ จึงนำมาทดลองแกะสลักตาม ท่านเป็นคนรักศิลปะและชอบไปดูรูปแกะสลักตามปราสาทโบราณในสถานที่ต่างๆ แล้วจำมาแกะตาม สิ่วแกะสลักหินที่ตอกลงไปในรูปแกะสลักแรกออกมาเหมือนกับต้นแบบราวกับถอดจากพิมพ์ จากนั้นท่านจึงเริ่มยึดอาชีพแกะสลักหินโบราณ
“ช่างยา” กล่าวต่อไปว่า ในวัยเด็กตนจะเห็นผู้คนเดินทางมาจากต่างถิ่น มาว่าจ้างพ่อและแม่ แกะสลักหินอยู่ที่บ้าน ไม่ขาดสาย จนมาถึงรุ่นของตน ก็มีความผูกพันกับปราสาทหินและงานช่างอย่างน่าประหลาด โดยในช่วงวัยเยาว์ชอบฝันเห็นคนโบราณ ฝันเห็นปราสาทหินโบราณ หรือ ปราสาทหินหน้าพรหมสี่หน้า ทั้งที่ยังไม่เคยเห็นของจริงมาก่อน และยังสามารถวาดภาพหน้าพรหมสี่หน้าออกมาได้ โดยไม่มีต้นแบบ และไม่เคยเห็นของจริง แต่เป็นภาพจำที่วาดออกมาจากความฝัน ซึ่งภาพพระพรหมสี่หน้าที่วาดตามจินตนาการ มารู้ภายหลังจากโตมาแล้วว่า คือ พระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร ตามศิลปะบายน
“พระพิฆเณศวร์ ที่พบที่วัดป่าพระพิฆเณศวร์ คาดว่าจะเป็นศิลปะขอมยุคบาปวนยุคต้น มีกลิ่นอายขอมยุคเกาะแกร์อายุราว 1,600 ปี มีอายุเก่ากว่าศิลปะขอมยุคบายน เป็นยุคคลาสสิกที่ช่างพยายามแกะเลียนแบบมนุษย์มากที่สุด มีความอ่อนช้อย แม้กระทั่งหน้าแข้งก็มีสันเหมือนสันแข้งมนุษย์” ช่างยา กล่าว
