เมื่อวันที่ 5 ส.ค. ที่รัฐสภา มีการประชุมคณะกรรมาธิการ (กมธ.) วิสามัญพิจารณาร่างพระราชบัญญัติ (พ.ร.บ.) งบประมาณรายจ่ายประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2570 ที่มีนายบุญจง วงศ์ไตรรัตน์ สส.นครราชสีมา พรรคภูมิใจไทย ในฐานะรองประธาน กมธ.วิสามัญฯ คนที่ 3 ทำหน้าที่ประธานการประชุม โดยเป็นการพิจารณามาตรา 17 กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม จำนวน 15 หน่วยงาน วงเงินงบประมาณทั้งสิ้น 38,625,155,100 บาท
ทั้งนี้ นายวีระ ธีรภัทรานนท์ กรรมาธิการฯ กล่าวอภิปรายตอนหนึ่ง ว่า ในปีงบประมาณ 2570 กระทรวงทรัพยากรฯ ระบุว่ามีเงินนอกงบประมาณสะสมคงเหลือที่ยกมาตอนต้นปี จำนวน 4,266 ล้านบาท อีกทั้ง ทางกระทรวงฯ ได้ทำประมาณการเอาไว้ว่าน่าจะเหลือเงินช่วงต้นงบประมาณรายจ่ายปี 2570 จำนวน 2,919 ล้านบาท ซึ่งถือว่าเป็นกระทรวงที่น่าชื่นชมในแง่ที่ว่าทางกระทรวงฯ มีเงินนอกงบประมาณจำนวนหนึ่ง แต่เราก็เอามาสมทบในงบประมาณเพื่อให้ทำงานได้เต็มที่ และถือว่าเป็นกระทรวงที่จัดการเรื่องเงินนอกงบประมาณกับเงินงบประมาณได้ดี แต่ท่านระบุว่าได้ประมาณการเงินรายได้นอกงบประมาณปี 2570 ไว้จำนวน 2,488 ล้านบาท ซึ่งมาจากค่าเช่า ค่าที่พัก ค่าธรรมเนียมต่างๆ ของอุทยานแห่งชาติ และจากเงินทุนหมุนเวียน ประมาณ 1,100 ล้านบาท

นายวีระ กล่าวอีกว่า ตนขอฝากปลัดกระทรวงทรัพยากรฯ ว่า ตนเป็นคนหนึ่งที่ชอบท่องเที่ยวอุทยานฯ ของท่านเยอะ แต่คุณภาพของบริการและของที่พักในอุทยานฯ อาทิ ที่อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสิมิลัน ซึ่งตนเคยไปเที่ยวเมื่อ 4 ปีที่แล้ว ต้องขอพูดตามตรงว่าเลวทรามมากเลย เพราะเตียงที่ตนนอน เป็นหนามเหล็กทำให้ต้องเอาผ้าห่มไปวาง นี่คือเรื่องจริง น้ำก็ไม่พอ ไม่มีน้ำร้อน ไม่มีอินเทอร์เน็ต แต่มีได้เฉพาะตรงจุดที่เป็นของเจ้าหน้าที่ เมื่อตนเดินไปดูบ้านพักของเจ้าหน้าที่อุทยานฯ พบว่าดีกว่าบ้านพักของคนที่เสียเงินไปนอนในบ้านพักของอุทยานฯ
“ผมเรียนท่านตามตรงเลยว่าคุณภาพของบริการและที่พักในอุทยาน ไม่ว่าจะเป็นที่หมู่เกาะสิมิลัน ซึ่งผมไปมาเมื่อ 4 ปีที่แล้ว นี่ต้องพูดว่าเลวทรามมากเลย เพราะ 2 ทุ่มปิดไฟ แล้วเตียงที่ผมไปนอน เป็นหนามเหล็กเลยนะครับ ผมต้องเอาผ้าห่มไปวาง อันนี้เรื่องจริง แล้วผมก็เดินไปดูบ้านพักของเจ้าหน้าที่อุทยานฯ ดีกว่าคนที่เสียเงินไปนอนพักบนอุทยาน ผมจำไม่ได้ว่าเป็นอุทยานสิมิลัน หรือเป็นสุรินทร์ แต่ผมไปค้างคืนที่นั่นคืนหนึ่ง แต่ตอนนี้ก็น่าจะเปลี่ยนแปลงแล้วหรือไม่ก็ตามที ที่อื่นๆ ผมก็ไปนะครับ แต่ผมจะไม่ระบุที่ แต่ที่นี่ร้ายแรงที่สุดสำหรับผม น้ำก็ไม่พอ น้ำร้อนก็ไม่มี อินเทอร์เน็ตก็ไม่มี มีได้เฉพาะตรงจุดที่เป็นของเจ้าหน้าที่” นายวีระ กล่าว
นายวีระ กล่าวอีกว่า การไปพักในอุทยานแห่งชาติซึ่งสวยมาก ดีมาก แต่ไม่เข้ากับห้องพักของอุทยานฯ เลย โดยมีอุทยานแห่งหนึ่งที่จ.สุโขทัย มีมด แมลง กิ้งกือ ตุ๊กแกเต็มไปหมดเลย ซึ่งอาจจะเป็นเพราะไม่มีเงินที่จะทำ ตนจึงขอฝากปลัดกระทรวงฯ ว่ามีทางเป็นไปได้หรือไม่ว่า ถ้าทางกระทรวงฯ ไม่มีงบประมาณจะทำเรื่องการบริหารจัดการเรื่องที่พักสำหรับคนที่จะไปท่องเที่ยวอุทยานฯ นั้น ท่านจะทำรูปแบบ PPP (การร่วมมือกันระหว่างภาครัฐและภาคเอกชน) นำร่องสักแห่งได้หรือไม่ โดยให้เอกชนมาลงทุนก่อสร้าง แล้วก็คืนให้ทางอุทยานฯ แต่เขาเป็นคนบริหารจัดการ และเจ้าหน้าที่อุทยานฯ ก็ยังอยู่ หรือจะสร้างบ้านพักอีกแห่ง โดยไม่ต้องไปรบกวนของเก่าที่มีอยู่ก็ได้ “ไม่งั้น เราก็จะไปเที่ยวแล้วไม่ประทับใจ ถูก-แพง ไม่สำคัญ แต่สำคัญว่าบริการสำหรับคนที่จะไปท่องเที่ยว ก็ควรจะเซอร์วิสดี แล้วปลายปีนี้ผมจะไปทั้งสองที่ หรือไม่ก็ต้นปีหน้า ผมจะกลับไปที่อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสิมิลันอีกครั้งนึง หรือไม่ก็หมู่เกาะสุรินทร์ ที่ผมไปเจอเตียงที่เป็นลวดแทงหลังผม” นายวีระ กล่าว



