วรา จันทร์มณี นักวิชาการ และนักเคลื่อนไหวทางการเมืองคนดัง สวนกระแสด้วยการออกมาวิจารณ์การแข่งขัน “ไฮร็อกซ์” ที่กำลังฮอตฮิตติดลมบนในบ้านเราว่า เป็นกิจกรรมที่สะท้อนให้เห็น “ความเหลื่อมล้ำอันน่าขันของสังคมไทยในยุคปัจจุบัน”
วรา มองว่า ในทางสังคมศาสตร์ การแข่งขัน ไฮร็อกซ์ คือพื้นที่ที่ชนชั้นกลางระดับบนซึ่งมีฐานะ เลือกที่จะซื้อความลำบากเป็นงานอดิเรก หยิบเอาความยากลำบาก ท่าทางการใช้แรงงาน และหยาดเหงื่อมาแปรรูปให้กลายเป็นความบันเทิงที่เต็มไปด้วยความเท่ ความสตรีท ความลักซูรี
พอเสร็จสิ้นกิจกรรม ก็สามารถเดินกลับขึ้นรถหรู กลับบ้านหลังละร้อยล้าน กลับคอนโดราคาแพง หรือไปนั่งกินอาหารแพง ๆ ได้ทันที โดยไม่ต้องแบกรับชีวิตที่ทุกข์เข็ญในวันต่อไป
ต่างกับแรงงานก่อสร้างรายวัน แรงงานนอกระบบ ต้องตากแดดตากลม แบกหิ้ว ใช้แรงงานกันอย่างหลังขดหลังแข็งเพื่อหาเลี้ยงชีพแบบหาเช้ากินค่ำ นั่นคือความจำเป็นที่ไม่มีทางเลือก
วรา โพสต์เอาไว้บนเฟซบุก วรา จันทร์มณี ว่า “ปรากฏการณ์ HYROX ความสนุกของดาราและคนรวยที่ไม่ได้มีสำนึกยึดโยงกับความทุกข์ของประชาชน
ถ้าเราไถฟีดช่วงนี้จะเจอภาพดาราถอดเสื้อโชว์กล้ามท้อง เดินหิ้วลูกตุ้มเหล็กหนัก ๆ หรือก้มหน้าก้มตาเข็นของหนักในสนามแข่ง จนมีคนเข้าไปคอมเมนต์แซวว่า “นี่มันงานก่อสร้างแถวบ้านชัด ๆ” หรือ “จ่ายเงินแพงเพื่อมาสมัครเป็นกรรมกรชั่วคราว” นี่คือการแข่งขัน HYROX ฟิตเนสระดับโลกที่กำลังฮิตในหมู่คนมีอันจะกิน”
“เมื่อดูสภาพแวดล้อม ลักษณะท่าทางในสนาม ไม่ว่าจะเป็นการเดินแบกของหนัก การลากเลื่อน หรือการเข็นอะไรสักอย่าง รวมถึงชุดที่ใส่ ทำให้อดคิดถึงความเหลื่อมล้ำไม่ได้ ภาพเหล่านี้มันช่างย้อนแย้งกับความเป็นจริงในสังคมไทยเหลือเกิน
ในทางสังคมศาสตร์ นี่คือพื้นที่ที่ชนชั้นกลางระดับบนซึ่งมีฐานะ เลือกที่จะซื้อความลำบากเป็นงานอดิเรก”
“ในขณะที่แรงงานก่อสร้างรายวัน แรงงานนอกระบบ ต้องตากแดดตากลม แบกหิ้ว ใช้แรงงานกันอย่างหลังขดหลังแข็งเพื่อหาเลี้ยงชีพแบบหาเช้ากินค่ำ นั่นคือความจำเป็นที่ไม่มีทางเลือก แต่วัฒนธรรมการออกกำลังกายแบบนี้กลับหยิบเอาความยากลำบาก ท่าทางการใช้แรงงาน และหยาดเหงื่อเหล่านั้นมาแปรรูปให้กลายเป็นความบันเทิงที่เต็มไปด้วยความเท่ ความสตรีท ความลักซูรี”
“ภาพของคนกลุ่มนี้เหนื่อยหอบสุดเหวี่ยงในสนาม พอเสร็จกิจกรรม ก็สามารถเดินกลับขึ้นรถหรู กลับบ้านหลังละร้อยล้าน กลับคอนโดราคาแพง หรือไปนั่งกินอาหารแพง ๆ ได้ทันที เขาไม่ต้องแบกรับชีวิตที่ทุกข์เข็ญในวันต่อไป เขาไม่ต้องนอนในห้องเช่าที่คับแคบ และไม่ต้องอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่รุนแรงมีความเสี่ยงอาชญากรรม
สิ่งเหล่านี้มันจึงเป็นภาพสะท้อนของความห่างเหินและอภิสิทธิ์ที่คนในกลุ่มนี้ไม่ได้มีโอกาสสัมผัส หรือแทบจะไม่ต้องมายึดโยงกับความทุกข์ยากปากท้องจริง ๆ ของประชาชนส่วนใหญ่ในประเทศเลย”
“แม้จะมองอย่างเข้าใจว่า โลกทุนนิยมสมัยใหม่ คนที่ไปแข่ง ไม่ได้ทำผิดกฎหมาย หรือเป็นต้นเหตุของความยากจนอะไร?! เป็นสิทธิที่เขาจะทำได้ แต่เราก็เห็นพวกดาราใช้กลไกนี้เป็นเครื่องมือในการสร้างเรตติ้งแล้วกลับมาหาประโยชน์จากประชาชนอีกที ประชาชนที่เขาได้ประโยชน์ แต่ชีวิตเขาไม่เคยยึดโยงในความทุกข์หรือช่วยเปล่งเสียงแก้ไขความเดือดร้อน ความอยุติธรรมที่ประชาชนถูกกระทำ”
“การหมกมุ่นกับปัจเจกนิยม (Hyper-Individualism) พลังงาน เวลา และทรัพยากร ทั้งค่าสมัครราคาแพง อุปกรณ์ และเวลาว่างที่สามารถทุ่มเทให้กับความฟิตส่วนบุคคล ไม่ได้ถูกนำไปขยับเขยื้อนหรือแก้ไขปัญหาเชิงโครงสร้างของสังคม เช่น ปัญหาความยากจน สวัสดิการ หรือสิทธิแรงงาน การเลือกที่จะพัฒนาตัวเองให้ลีนและอึดในพื้นที่ปิดหรือสนามแข่ง แต่เพิกเฉยต่อปัญหาสังคมรอบตัว คือความเห็นแก่ตัวอีกรูปแบบหนึ่ง”
“ปรากฏการณ์ HYROX นี้จึงสะท้อนให้เห็นความเหลื่อมล้ำอันน่าขันของสังคมไทยในยุคปัจจุบัน คนกลุ่มนี้ไม่ใช่แค่คนออกกำลังกายทั่วไป แต่พวกเขาคือกลุ่มคนที่ใช้ร่างกายเป็นพื้นที่ในการแสดงออกทางชนชั้น สร้างอัตลักษณ์และความหมายให้ชีวิตท่ามกลางความไร้ตัวตนในโลกทุนนิยมสมัยใหม่ ผ่านการจำลองความเหนื่อยยากมาแปลงเป็นความสุขและความภาคภูมิใจ โดยพวกเขาไม่ได้มีสำนึกยึดโยงกับความทุกข์ร้อนของประชาชน ปล. อย่าดราม่าไปเรื่องการเล่นกีฬานะ คนละเรื่อง คนละบริบท”.
ขอบคุณภาพจาก: FB: วรา จันทร์มณี
