เช้า “วันเด็กแห่งชาติ” หน้าสถานีรถไฟตรัง มีภาพหนึ่งที่ทำให้ใครหลายคนต้องหยุดมองด้วยรอยยิ้ม
รถจักรยานยนต์รับจ้างสามคัน จอดเรียงกันอย่างเรียบง่าย แต่บนรถไม่ได้ติดป้ายค่าโดยสาร หากเป็นคำว่า “เด็กนั่งฟรี”
เจ้าของรถทั้งสาม ไม่ใช่คนดัง ไม่ใช่เศรษฐีใจบุญ
พวกเขาเป็นเพียง “ลุงวิน” ธรรมดา ๆ ลุงสุธน ลุงธีระพล และ ลุงชัยทัศน์
แต่หัวใจของพวกเขา กลับใหญ่เกินกว่าคำว่าอาชีพจะอธิบายได้
ตลอดทั้งวัน เด็กๆ และผู้ปกครองถูกส่งจากบ้านไปยังสถานที่จัดงานวันเด็กทั่วเมือง จากสนามกีฬา จวนผู้ว่าราชการจังหวัด โรงเรียน และจุดจัดกิจกรรมต่าง ๆ
ไม่มีค่าโดยสาร ไม่มีเงื่อนไข ไม่มีคำถาม มีเพียงรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และคำบอกว่า “ขึ้นมาเลยลูก วันนี้ลุงพาไป”
จุดเริ่มต้นของความตั้งใจนี้ ไม่ได้มาจากความพร้อม แต่มาจาก ความขาดแคลนในวัยเด็ก
ลุงสุธน หนึ่งในสามลุง เล่าว่า สมัยเด็ก อยากไปไหนก็ไม่ได้ไป อยากกินอะไรก็ไม่ได้กิน วันเด็กสำหรับเขาในวันนั้น เป็นเพียงวันที่ได้ยินจากคนอื่น ไม่ใช่วันที่ได้ออกไปใช้ชีวิตเหมือนเด็กคนอื่นๆ
เมื่อโตขึ้น มีรถ มีแรง และยังมีลมหายใจ เขาจึงตั้งใจมอบ “หนึ่งวัน” ให้เด็กๆ วันเดียวในรอบปี ที่เด็กจะไม่ต้องกังวลว่า พ่อแม่ไม่มีรถ หรือไม่มีเงินค่าเดินทาง
ความตั้งใจเล็กๆ นี้ ดำเนินมาแล้วเป็นปีที่สาม และทั้งสามลุงก็สัญญากับตัวเองว่า จะทำแบบนี้ต่อไปทุกปี จนกว่าจะถึงลมหายใจสุดท้ายของชีวิต
ไม่เพียงแค่เด็ก พวกเขายังขยายความใจดีไปถึงผู้สูงอายุตั้งแต่ 70 ปีขึ้นไป และผู้พิการ ให้ใช้บริการรับ-ส่งฟรีเช่นกัน
เพราะสำหรับลุงวินทั้งสาม “การช่วยใครสักคนไปถึงที่หมาย” อาจเปลี่ยนทั้งวัน หรือทั้งชีวิต ของใครบางคนได้
ตลอดทั้งวัน มีคนแวะมาจับมือ ขอบคุณ ให้กำลังใจ บางคนช่วยค่าน้ำมัน บางคนยื่นน้ำดื่มและอาหารเล็กๆ น้อยๆ
ภาพเหล่านี้ทำให้บริเวณหน้าสถานีรถไฟตรัง ไม่ใช่แค่จุดขึ้นรถ แต่กลายเป็นจุดพักใจของผู้คน
วันเด็กปีนี้ เด็กหลายคนอาจจำไม่ได้ว่าได้ของขวัญอะไร
แต่เชื่อว่า จะมีเด็กบางคนจำได้ว่า ครั้งหนึ่ง…มีลุงใจดีสามคน พาเขาไปถึงความสุข โดยไม่คิดค่าโดยสารเลยแม้แต่นิดเดียว
และนั่น อาจเป็นของขวัญที่ล้ำค่าที่สุดแล้ว.
……………………………………….
คอลัมน์ “เรื่องราวดีๆ ของสังคม”
โดย “เสือสมุทร”
ข้อมูล-ภาพ “ทรงวุฒิ นาคพล” ผู้สื่อข่าวเดลินิวส์ จ.ตรัง
อ่านเรื่องราวดีๆ ของสังคม ได้ที่นี่..
