บนถนนสายหนึ่งในอำเภอศีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์ ท่ามกลางแดดแรงของช่วงบ่าย มีหญิงสูงวัยคนหนึ่งกำลังค่อยๆ เดินอยู่ริมถนนด้วยท่าทีอ่อนล้า จุดหมายของเธอคือ “สถานีรถไฟ” ที่อยู่ห่างออกไปกว่าหนึ่งกิโลเมตร

ในวันนั้น ไม่มีใครรู้ว่า การเดินทางธรรมดาของคุณป้าคนหนึ่ง จะกลายเป็นเรื่องราวเล็กๆ ที่ทำให้ผู้คนจำนวนมากยิ้มตาม

ชายที่ขี่รถจักรยานยนต์ผ่านมาคือ “หมู่โก้ศีขรภูมิ” ตำรวจสายตรวจจาก สภ.ศีขรภูมิ ผู้กำลังออกตรวจพื้นที่ตามปกติ หน้าที่หลักของเขาคือดูแลความสงบเรียบร้อย ป้องกันเหตุอาชญากรรม และสอดส่องความปลอดภัยให้ประชาชนในพื้นที่ตำบลระแงง

แต่เมื่อเห็นหญิงสูงวัยเดินฝ่าอากาศร้อนจัดเพียงลำพัง เขาตัดสินใจชะลอรถและเข้าไปสอบถามด้วยความเป็นห่วง

คำตอบที่ได้รับเรียบง่ายมาก คุณป้ากำลังจะเดินไปขึ้นรถไฟ เพื่อกลับจังหวัดศรีสะเกษ หลังเดินทางมาแจ้งเกิดหลานที่อำเภอศีขรภูมิ

แม้ปลายทางจะอยู่ไม่ไกลนัก แต่ภายใต้อุณหภูมิที่ร้อนระอุ การเดินเท้าสำหรับคนสูงวัยไม่ใช่เรื่องง่าย

ตำรวจหนุ่มจึงตัดสินใจอาสาพาไปส่ง

ไม่มีพิธีรีตอง ไม่มีภาพฮีโร่ ไม่มีคำพูดสวยหรู มีเพียงรถสายตรวจคันเล็ก กับบทสนทนาระหว่างตำรวจคนหนึ่งและคุณป้าที่กำลังเหนื่อยจากการเดินทาง

ระหว่างทาง คุณป้าเล่าว่า รู้สึกตื่นเต้น เพราะไม่เคยนั่งรถตำรวจมาก่อน พร้อมกล่าวขอบคุณและอวยพรให้ตำรวจหนุ่มด้วยความซาบซึ้ง

สำหรับ “หมู่โก้ศีขรภูมิ” เรื่องนี้อาจเป็นเพียงเรื่องเล็กในวันทำงานธรรมดาวันหนึ่ง แต่สำหรับคนที่ได้เห็นคลิปเหตุการณ์ กลับรู้สึกว่า นี่คือภาพสะท้อนอีกด้านของคำว่า “ผู้พิทักษ์สันติราษฎร์”

ในวันที่ข่าวสารเต็มไปด้วยความขัดแย้ง เรื่องราวเล็กๆ แบบนี้กลับช่วยเตือนว่า ความเมตตาและน้ำใจ ยังเกิดขึ้นได้เสมอในสังคม

บางครั้ง การช่วยเหลือประชาชน อาจไม่ได้หมายถึงการจับผู้ร้ายหรือคลี่คลายคดีใหญ่โต แต่อาจเป็นเพียงการจอดรถถามคนแปลกหน้าสักคำว่า “ไปไหนครับ เดี๋ยวผมไปส่ง”

และบางที.. สิ่งเล็กน้อยเหล่านั้น อาจมีค่ามากกว่าที่คิด
……………………………………….
คอลัมน์ “เรื่องราวดีๆ ของสังคม”
โดย “เสือสมุทร”
ข้อมูล-ภาพ “วิจิตร ชุณหกิจขจร” ผู้สื่อข่าวเดลินิวส์ จ.สุรินทร์
อ่านเรื่องราวดีๆ ของสังคม ได้ที่นี่..