เสียงฝนที่กระหน่ำลงมาจนแทบมองไม่เห็นเส้นทาง ลมแรงพัดต้นไม้เอนลู่ และผู้คนต่างเร่งรีบหาที่กำบังให้ตัวเอง
แต่ริมถนนสายหนึ่งในอำเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์ มีภาพที่ทำให้วันฝนตกธรรมดา กลายเป็นเรื่องราวที่หลายคนอยากจดจำ
คุณยายคนหนึ่งกำลังยืนอยู่ข้างรถจักรยานยนต์ พร้อมหลานสาวตัวน้อยสองคน เด็กทั้งคู่เปียกฝน หนาว และหวาดกลัว เด็กคนหนึ่งร้องไห้ไม่หยุด มือเล็กๆ กอดผู้เป็นยายไว้แน่น ราวกับไม่รู้ว่าพายุลูกนี้จะผ่านไปเมื่อไร
พวกเขาไม่ได้ต้องการอะไรมากไปกว่าที่หลบฝน
และในจังหวะนั้นเอง มีรถคันหนึ่งชะลอลง
คนขับไม่ใช่ญาติ ไม่ใช่คนรู้จัก หากเป็นผู้สื่อข่าวท้องถิ่นสุรินทร์ “วรพันธ์ สิริดี” ที่กำลังเดินทางกลับบ้านหลังเสร็จภารกิจของวัน
เมื่อเห็นภาพตรงหน้า เขาเลือกเปิดประตูรถ แทนที่จะขับผ่านไป
ไม่มีคำถามมากมาย ไม่มีการลังเล เพียงชวนทั้งคุณยายและหลานๆ ขึ้นรถ ก่อนอาสาพาไปส่งถึงบ้านอย่างปลอดภัย
ระหว่างทางจึงได้รู้ว่า ทั้งสามเพิ่งไปซื้อกับข้าวจากตลาดนัดในชุมชน และกำลังขี่รถกลับบ้าน แต่ฝนที่ตกหนักเกินคาด ทำให้เด็กๆ หวาดกลัวจนต้องจอดรถหลบอยู่ริมถนน
สำหรับใครหลายคน เรื่องนี้อาจเป็นเพียงการให้ “ติดรถกลับ”
แต่สำหรับเด็กตัวเล็กๆ ที่กำลังร้องไห้เพราะหวาดกลัว มันอาจเป็นความรู้สึกว่า โลกใบนี้ยังมีผู้ใหญ่ใจดีที่พร้อมยื่นมือเข้ามาในวันที่มืดมนที่สุดของวัน
เมื่อทุกคนถึงบ้านอย่างปลอดภัย เรื่องราวเหมือนจะจบลงแล้ว
แต่ผู้สื่อข่าวยังย้อนกลับไปอีกครั้ง เพื่อพาคุณยายไปเอารถจักรยานยนต์ที่จอดทิ้งไว้ริมทาง
ทว่า ระหว่างขี่รถฝ่าสายฝนกลับไป คุณยายกลับประสบอุบัติเหตุ รถเสียหลักเกี่ยวสายเคเบิลบริเวณทางโค้งจนล้มลง ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย
และเป็นอีกครั้งที่คนเดิมรีบวิ่งเข้าไปช่วย พร้อมชาวบ้านที่อยู่ละแวกนั้น ต่างเข้ามาประคอง ดูแล และช่วยเหลือกันโดยไม่ต้องเอ่ยปากร้องขอ
ภาพเหล่านั้นอาจไม่มีใครบันทึกไว้ครบทุกวินาที
แต่ความรู้สึกของคนที่ได้รับน้ำใจ คงถูกจดจำไปอีกนาน
ในยุคที่ผู้คนมักรีบเร่ง แข่งกับเวลา และบางครั้งเลือกมองผ่านความเดือดร้อนของคนแปลกหน้า เรื่องราวเล็กๆ ริมถนนในวันฝนตก กลับย้ำเตือนว่า ความเมตตาไม่เคยต้องใช้ต้นทุนมากมาย
บางครั้ง…เพียงแค่หยุดรถ
บางครั้ง…เพียงแค่ถามว่า “ไปด้วยกันไหม”
หรือบางครั้ง…เพียงแค่ไม่ปล่อยให้ใครต้องยืนเผชิญพายุเพียงลำพัง
น้ำฝนอาจทำให้เสื้อผ้าเปียกโชก
แต่อ้อมกอดของน้ำใจ กลับทำให้หัวใจของผู้คนอบอุ่นได้เสมอ
และตราบใดที่ยังมีคนเลือกยื่นมือช่วยเหลือกัน แม้จะเป็นคนแปลกหน้า สังคมไทยก็ยังคงมีเรื่องราวงดงามซ่อนอยู่ท่ามกลางสายฝน…รอให้ใครสักคนได้พบเห็น และส่งต่อความดีต่อไปไม่รู้จบ.
……………………………………….
คอลัมน์ “เรื่องราวดีๆ ของสังคม”
โดย “เสือสมุทร”
ข้อมูล-ภาพ “นพรัตน์ กิ่งแก้ว” ผู้สื่อข่าวเดลินิวส์ จ.สุรินทร์
อ่านเรื่องราวดีๆ ของสังคม ได้ที่นี่..
