Kill Bill: The Whole Bloody Affair คือภาพยนตร์เวอร์ชันสมบูรณ์ความยาวกว่า 4 ชั่วโมงของ “เควนติน ทารันติโน” (Quentin Tarantino) ซึ่งเป็นการรวมเนื้อเรื่องของ Kill Bill: Vol. 1 (2003) และ Vol. 2 (2004) เข้าด้วยกันตามความตั้งใจดั้งเดิมของผู้กำกับ โดยทั้งสองภาคสามารถทำรายได้ทั่วโลกไปกว่า 334 ล้านดอลลาร์ จากทุนสร้างเพียง 30 ล้านดอลลาร์
แรกเริ่มเดิมที “ทารันติโน” ตั้งใจจะฉาย Kill Bill เป็นภาพยนตร์ยาวเรื่องเดียว แต่เนื่องจากความยาวรวมกว่า 4 ชั่วโมงมันยาวเกินไป แต่ทางสตูดิโอไม่เห็นด้วย จึงตัดสินใจแบ่งฉายเป็น 2 ภาค กระทั้ง “ทารันติโน” นำฟิล์มมารวมกันและตัดต่อใหม่ตามวิสัยทัศน์ดั้งเดิม เพื่อเปิดตัวครั้งแรกในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ (Cannes Film Festival) เมื่อปี 2006
เรื่องย่อ หลังจากที่ “บีทริกซ์ คิดโด” หรือ “แบล็ก แมมบา” (รับบทโดย อูมา เธอร์แมน) อดีตสมาชิกของหน่วยลอบสังหารเดดลี่ ไวเปอร์ ต้องการจะล้างมือจากวงการนักฆ่า เธอแอบไปแต่งงานเงียบ ๆ ในเมืองเล็ก ๆ ทว่า “บิล” หรือ Snake Charmer หรือ คนเลี้ยงงู (รับบทโดย เดวิด คาร์ราดีน) กลับยกพวกมาสังหารครอบครัวและแฟนหนุ่มของเธอจนหมดสิ้น “บีทริกซ์” โดน “บิล” ยิงเข้าหัว ทั้ง ๆ ที่เธอพยายามบอกว่าเธอท้องลูกของเขา หลังจากนอนเป็นผักอยู่โรงพยาบาลนานกว่า 4 ปี เธอก็ฟื้นคืนสติ การสางแค้นเอาคืนของผู้ได้รับการขนานนามว่า “ผู้หญิงที่อันตรายที่สุดในโลก” จึงได้เริ่มต้นขึ้น….
จุดแข็ง ในฉากแอ๊คชั่นต่อสู้ที่ House of Blue Leaves เราจะได้เห็นฉากสีเต็มรูปแบบ Uncut เลือดทะลักและเห็นรายละเอียดความรุนแรงครบถ้วน สายหนังแนวโหดดุดิบไม่น่าจะพลาดด้วยประการทั้งปวง เพราะถ้าใครเคยดู Kill Bill: Vol. 1 (2003) มาแล้วก็คงจะเห็นว่าใน House of Blue Leaves เป็นภาพขาวดำเพราะไม่อยากให้เห็นเลือดนองนั่นเอง ในส่วนของ ฉากอนิเมะประวัติ โอ-เรน อิชิอิ (รับบทโดย ลูซี่ หลิว) มีการขยายเพิ่มความยาว พร้อมฉากต่อสู้และรายละเอียดความโหด เพิ่มไปอีกราว 50 วินาที
จุดอ่อน ด้วยความเป็นหนังรวมภาค ทำให้เนื้อหายืดยาวไปกว่า 4 ชั่วโมง ทางค่ายจึงแยกฉายภาค 1-2 ภายหลังทางผู้กำกับ “ทารันติโน” ได้แก้ไขช่วงระหว่างภาคแรกกับภาค 2 ให้ตัดต่อกันแล้วดูไหลลื่นต่อเนื่อง ทำให้ลบจุดอ่อนดังกล่าวไปได้
5/5 กะโหลก ถือเป็นภาพยนตร์แอ๊คชั่นในตำนานที่นำกลับมาฉายใหม่ในแบบฉบับสมบูรณ์ คอหนังแนวแอ๊คชั่นไม่น่าจะพลาด เพราะดูยังไงก็คุ้มค่าตั๋วแน่นอน เรื่องนี้มีฉากฆ่ากันแบบโหดสยอง ดังนั้น จึงไม่เหมาะกับบุคคลจิตใจอ่อนไหว รวมไปถึงคุณน้องหนู เด็กเล็กๆ
————————————————
คอลัมน์ : ดูหนังกับหมี
โดย : แพนด้าอ้วน
ขอบคุณข้อมูลและภาพจาก Lionsgate Movies
