คืนนี้ที่ฮานอย เรื่องของ “จิตวิทยา” สำคัญไม่แพ้ “แทคติก”
ทีมชาติไทยไปเยือน ด้วยสกอร์เป็นรอง 2 ประตู ต้องไปเล่นท่ามกลางแฟนบอลเวียดนามครึ่งแสน
ช้างศึก ต้องอาศัยอะไรหลายอย่าง ทั้งลูกฮึดตั้งแต่ต้นเกม, อย่าเสียประตูเพิ่ม, ยิงให้เร็วที่สุด
ไล่ไปถึงการสู้ระยะยาว เมื่อพยายาม “บด” แล้ว จะ “หมด” ไหมในครึ่งหลัง
เพราะ “เวียดนาม” เขาฟิตกว่าจริงๆ
ดังนั้นทีมไทย “ต้องขูด” ทุกอย่างที่มีออกมาใช้ให้หมด โดยเฉพาะเรื่องของ “พลังใจ”
ถ้า แอนโธนี ฮัดสัน เชื่อว่า “เกมแรก” เล่นได้ดีแล้ว มาเกมนี้ “แทคติก” อาจเป็นเรื่องรอง
เรื่องใหญ่ ที่ต้องทำให้ได้คือ พูดอย่างไรให้นักฟุตบอล มีพลังฮึด มีความเชื่อมั่น ว่า “ปาฏิหาริย์เป็นไปได้”
ฮัดสัน เชื่อว่าทำได้…แล้วทำอย่างไรให้นักบอลเชื่อว่าทำได้
ตรงนี้สำคัญ “สารจากฮัดสัน”
เขาจะใช้วิธีการอย่างไร ใช้ประโยค คำพูด อารมณ์ เกรี้ยวกราด ดุดันแค่ไหน
นั่นคือการพูดในภาษาอังกฤษ ภาษาของ ฮัดสัน, กิริยาท่าทาของ ฮัดสัน
ที่ต้องหาคำ หาอารมณ์ที่ดี ที่เหมาะสมที่สุด
เมื่อทำได้แล้ว ต่อมาที่สำคัญคือ “ตัวกลาง” ถ่ายทอดจากภาษาอื่น มาเป็น “ภาษาไทย” ได้ดีแค่ไหน
มันไม่ใช่แค่คำพูด แปลตรงๆ ทื่อๆ แต่มันคือการเอา “สาร” มาส่งต่อ
“ล่ามแอนฟิลด์” หัสดิน สุขโกกี ทำได้ดีแล้ว จากที่เห็นที่ผ่านมา
แต่วันนี้ต้องดีระดับ “มาสเตอร์พีซ”
ถ่ายทอดสารจาก ฮัดสัน ให้หมดจด ทั้งภาษาพูด และภาษากาย หรือ อวัจนภาษา ให้ครบถ้วน
อารมณ์แบบไหน ดุดัน ตวาด กราดเกรี้ยวเพียงใด ต้องใส่ให้หมด
ให้นักเตะได้รับทั้งหมดที่ ฮัดสัน ต้องการจะสื่อสาร แบบแนบหัวใจ
ในวันที่ต้องการหลายอย่างมาพร้อมกัน นอกจากโค้ช-นักเตะ จะสำคัญ
“ล่ามแอนฟิลด์” คือ “กุญแจ” ที่จะไขไปสู่ “ปาฏิหาริย์” ที่คนไทยรอคอย.
***วุฒินล***
